Μία κακή λύση στην Κύπρο θα είναι απαρχή δεινών στο Αιγαίο και τη Θράκη… Ο Αναστασιάδης πάει να πείσει τον Τσίπρα

File Photo: Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας κ. Αλέξης Τσίπρας σε επίσκεψη στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ «Αντιστράτηγου Σταυριανάκου» στη Μαλούντα,Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2015. Μαζί του ο υπουργός Άμυνας της Κύπρου Χριστόφορος Φωκαϊδης. Φωτογραφία ΧΡ. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

Ο εκπρόσωπος του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας ανακοίνωσε χθες ότι ο κ. Νίκος Αναστασιάδης μεταβαίνει στην Αθήνα την Παρασκευή για να συναντηθεί με τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα.

Ως γνωστόν, οι διαφορές της Λευκωσίας και της Αθήνας για τη σύναξη της Γενεύης είναι ορατές διά γυμνού οφθαλμού.

Ο κ. Χριστοδουλίδης εξήγησε ότι η μετάβαση στην Αθήνα κρίθηκε αναγκαία επειδή «εντατικοποιείται η προετοιμασία ενόψει της συνέχισης των διαπραγματεύσεων στη Γενεύη και της διάσκεψης στο Κυπριακό. (Λόγω τούτου), αυτή την εβδομάδα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα έχει συνάντηση προετοιμασίας με την ομάδα συμβούλων του διαπραγματευτή και την Παρασκευή θα μεταβεί στην Αθήνα, όπου θα έχει συνάντηση με τον Έλληνα Πρωθυπουργό στην παρουσία των Υπουργών Εξωτερικών των δύο χωρών», ανακοίνωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της Κύπρου.

Η ελληνική κυβέρνηση έχει εγκλωβιστεί σε μία διαδικασία, η οποία στο τέλος θα την εκθέσει ανεπανόρθωτα, καθώς μεταβαίνοντας  ο κ. Τσίπρας στη Γενεύη θα αναγκαστεί να συνομιλεί για ένα θέμα που υποτίθεται έπρεπε να είχε επιλυθεί πριν συμβεί οτιδήποτε άλλο. Και αναφέρομαι στο θέμα των εγγυήσεων της «νέας Κύπρου», το οποίο η Ελλάδα απορρίπτει μετά βδελυγμίας. Πολύ ορθά υποστηρίζει ότι στον 21ο αιώνα και με δεδομένο ότι η χώρα θα είναι και μετά τη λύση μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν χρειάζεται εγγυήσεις και μάλιστα από χώρα μη μέλος της Ε.Ε.

Είναι τρομακτικό και που να το σκέφτεται κανείς, πόσο μάλλον εάν γίνει δεκτό στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης: Να επιλύεται όπως-όπως ένα διεθνές θέμα, το Κυπριακό, και η χώρα που δημιούργησε το πρόβλημα, η Τουρκία, να παραμένει στο προσκήνιο και να ταλαιπωρεί τους κατοίκους του.

Αντιλαμβάνομαι, παρά τις δημόσιες διακηρύξεις, ότι η Αθήνα και η Λευκωσία αναζητούν τρόπο να «τετραγωνίσουν τον κύκλο», ώστε να παραμείνουν με κάποιο τρόπο οι εγγυήσεις. Πρόκειται για το πρώτο μοιραίο λάθος

Πληροφορήθηκα επίσης, ότι ήδη έχουν αποφασίσει να αποδεχθούν χρονοδιάγραμμα το οποίο θα ονομάσουν «αποχώρησης των ξένων στρατευμάτων». Θα παραμείνουν δηλαδή κατοχικά στρατεύματα και μετά την όποια συμφωνία. Αυτό είναι το δεύτερο μοιραίο λάθος.

Μερικοί άνθρωποι δεν μαθαίνουν από τα λάθη τους…

Ο βασικός λόγος της απόρριψης του σχεδίου Ανάν, το 2004, πέραν του γεγονότος ότι ήταν ακραία φιλοτουρκικό, ήταν τα θέματα της ασφάλειας. Η πρόνοια για παραμονή στρατευμάτων δεν επέτρεψε στους Ελληνοκύπριους να υποστηρίξουν το συγκεκριμένο σχέδιο, που είχε και έντονα ρατσιστικά στοιχεία εις βάρος του ελληνικού στοιχείου. Το θέμα της ασφάλειας είναι οπωσδήποτε σοβαρό και αφορά και τις δύο κοινότητες. Ο ισλαμιστής Πρόεδρος της Τουρκίας χρησιμοποιεί τους «φόβους» των Τουρκοκυπρίων και απαιτεί την παραμονή του τουρκικού αποσπάσματος. Κρύβει, βεβαίως, ότι το τουρκοκυπριακό στοιχείο φοβάται περισσότερο τον Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος σταδιακά επιβάλλει τα θρησκευτικά του πιστεύω και στα κατεχόμενα.

Η Αθήνα και η Λευκωσία έχουν υποχρέωση να παλαίψουν για να αποτρέψουν και τις τουρκικές εγγυήσεις, και την παραμονή τουρκικών στρατευμάτων. Δεν έχουν κανένα δικαίωμα να αποδεχθούν την βρετανικής έμπνευσης φόρμουλα, που οι Αμερικανοί παρουσιάζουν ως δική τους. Με τις τουρκικές εγγυήσεις και την παραμονή των Τούρκων στρατιωτών στο νησί, ο κ. Αναστασιάδης δεν έχει καμία τύχη στο δημοψήφισμα και η δεύτερη ήττα του θα είναι καταλυτική για την πολιτική του καριέρα.

Ο κ. Τσίπρας είναι ένας νέος πολιτικός, που παρά τα τραγικά λάθη του στα θέματα της οικονομίας, δεν έχει καεί ακόμα, βασικά επειδή παίζει χωρίς αντίπαλο στην ελληνική πολιτική σκηνή. Διότι και η εναλλακτική επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη, δεν θα αλλάξει τις ζωές των Ελλήνων, όσο η χώρα βρίσκεται κάτω από την «μπότα» του γερμανικού Μνημονίου.  Και δεν έχει καεί, διότι όλοι οι πολιτικοί είναι «το ίδιο και το αυτό πράγμα» τελικά, και νοιώθω ότι οι πολίτες βαρέθηκαν και να τους …αλλάζουν…

Όμως, κινδυνεύει σοβαρά λόγω του Κυπριακού και ας το καταλάβει. Είμαι βέβαιος ότι θα τον στηρίξουν οι αντίπαλοι του της Ν.Δ., του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού, στην περίπτωση που ενταχθεί στο στρατόπεδο της «όποιας λύσης» του Κυπριακού. Αλλά θα τον στηρίξουν για να τον …καταποντίσουν. Θα τον υποστηρίξουν και αρκετά στελέχη του κόμματος του, που υποστηρίζουν και σήμερα με «αρρωστημένο» τρόπο το φιλοτουρκικό σχέδιο Ανάν.

Ο κ. Τσίπρας (και ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς) δεν πρέπει να υποχωρήσουν από τις θέσεις τους. Η πλειοψηφία των Ελλήνων στην Ελλάδα και στην Κύπρο συμφωνούν μαζί τους. Αντίθετα, διαφωνούν με τον κ. Αναστασιάδη, που στη διάρκεια ενός περίεργου μεταμεσονύκτιου δείπνου, άλλαξε τις θέσεις του. Προσωπικά πιστεύω ότι βρέθηκε ενώπιον απίστευτου εκβιασμού, αλλά θεωρώ πως δεν είχε την παραμικρή δικαιολογία για να αποδεχθεί όλες τις τουρκικές θέσεις.

Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας δεν πρέπει να τον ακολουθήσει. Και συμφωνώ απόλυτα μαζί του πως μία κακή λύση στην Κύπρο θα είναι απαρχή δεινών στο Αιγαίο και τη Θράκη…

5 thoughts on “Μία κακή λύση στην Κύπρο θα είναι απαρχή δεινών στο Αιγαίο και τη Θράκη… Ο Αναστασιάδης πάει να πείσει τον Τσίπρα

  1. Δύο μοιραία λάθη ως πρόβλεψη που οδηγούν Ελλάδα-Κύπρο σε μία εθνική ήττα τύπου “Συμφωνία Ζυρίχης” και μία ευχή να παραμείνει ο Τσίπρας στις θέσεις του “πως μία κακή λύση στην Κύπρο θα είναι απαρχή δεινών στο Αιγαίο και τη Θράκη…”!

    Δίχως, ακόμα, ο περιβόητος πρωθυπουργός της Ελλάδας Αλέξης Τσίπρας να έχει ξεκαθαρίσει ποιους συμβιβασμούς δεν θα κάνει στην … Γενεύη! πολλώ δε μάλλον να κινητοποιήσει τον ελληνικό λαό προς αποφυγήν, ακριβώς, μιας κακής λύσης υπό συνθήκες εκβιασμών!

    Διότι ο ελληνικός λαός έχει κακή εμπειρία από τον τρόπο διαπραγμάτευσης και αυτής της κυβέρνησης όταν και με το λαό στο πόδι, υπέγραψε το τρίτο και σκληρότερο μνημόνιο με πρόσχημα πιέσεις και εκβιασμούς!

    Λέτε τώρα που “μας έχει προετοιμάσει” με τη γνωστή θέση η Κύπρος αποφασίζει η Ελλάδα ακολουθεί να μεταλλαχθεί ο μεν Τσίπρας σε εθνικό ηγέτη, η δε κυβέρνηση του σε κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας;;

    Λίγο δύσκολο για να το… καρτερούμε!

    Τραγική φιγούρα σε αυτές τις, πραγματικά, δύσκολες ώρες, κατά την γνώμη μου, για την Ελλάδα, πιο δύσκολες και από τα μνημόνια, όταν κρίνονται τα σύνορα μας στο Ανατολικό Αιγαίο και Θράκη, ο Νίκος Κοτζιάς!

    Ένας Έλληνας ο οποίος δίδαξε γιατί το σχέδιο Αναν εξυπηρετούσε τον αναθεωρητισμό της Τουρκίας, να φεύγει από την Γενεύη έχοντας βάλει την υπογραφή του στο πέρασμα, του ευθέως ανθελληνικού αυτού σχεδίου στην Ιστορία, από μία άλλη… πόρτα ως ένας νέος… Αβέρωφ!

  2. Όλες οι προβλέψεις του σχεδίου Αναν ήταν προς την κατεύθυνση του να γεννηθεί ένα κράτος εξαμβλωματικό χωρίς προηγούμενο, που εξυπηρετούσε μόνο τα επεκτατικά σχέδια της Τουρκίας που δεν είναι άλλα από τον πλήρη έλεγχο της Κύπρου. Αυτό φαινόταν και από μία απλή ανάγνωση. Από ότι διαρρέει από τις μέχρι σήμερα διαπραγματεύσεις – η επιμονή στις δήθεν ¨εγγυήσεις”, η παρουσία του στρατού κατοχής, η νομοθετική ισοδυναμία Τουρκοκυπρίων και Ελληνοκυπρίων, και ένα σωρό άλλα – επιβεβαιώνουν πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η Τουρκική στόχευση παραμένει αναλλοίωτη χωρίς καμία παρέκκλιση. Όλες οι υπόλοιπες συναισθηματικές κορόνες περί επιστροφής στα πάτρια εδάφη κτλ υπό τις προδιαγραφώμενες τονίζω το προδιαγραφώμενες συνθήκες ακούγονται σαν μωρουδίστικα παράπονα, η πραγματοποίηση των οποίων που θα εμπλέξουν την Κύπρο σε νέα ποιο δυσεπίλυτα προβλήματα, την Ε.Ε. σε κάποιο βαθμό όμηρο της Τουρκίας μέσω της Κύπρου με άγνωστο τον τρόπο αντίδρασης της σ’ αυτό, και την Ελλάδα σε νέο πεδίο συγκρούσεων με την Τουρκία. Εάν η Κύπρος θέλει να μπλέξει σ΄αυτόν το κυκεώνα, είναι δικό της θέμα.
    Εάν η Ελλάδα δεν θέλει να μπλέξει έτι περαιτέρω τα προβλήματά της με την Τουρκία, ας αρνηθεί τον ρόλο της εγγυήτριας δύναμης. Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.

  3. Θεωρώ ότι η Ελλάδα θα πρέπει να εμείνει σταθερά στην θέση του Ευρωπαϊκού κεκτημένου ότι δηλαδή δεν νοείται κράτος μέλος της ΕΕ την ακεραιότητα του οποίου να εγγυώνται τρίτες χώρες και μάλιστα χώρα που δεν είναι μέλος της ΕΕ και έχει καταδικαστεί επανειλημμένα από ψηφίσματα του ΟΗΕ για την παράνομη κατοχή. Παράλληλα η Ελλάδα και η Κύπρος θα πρέπει να αναπτύξουν πρωτοβουλίες μέσα στα όργανα της ΕΕ (Ευρωκοινοβούλιο) και να επιτύχουν να υπάρξει μια ενιαία θέση της ΕΕ ότι η οποιαδήποτε λύση του Κυπριακού θα πρέπει να γίνει μέσα στο νομικό πλαίσιο των κανόνων που διέπουν τα κράτη μέλη της ΕΕ. και ότι στην πολυμερή συνδιάσκεψη στην Γενεύη να συμμετάσχει εκπρόσωπος της ΕΕ που θα δεσμεύεται από την θέση αυτή. Δηλαδή θα πρέπει να διαμορφωθεί ένα αρραγές μέτωπο ΕΕ, Ελλάδας και Κύπρου ότι το ζήτημα της άρσης του καθεστώτος των εγγυήσεων αποτελεί βασική προϋπόθεση «όρος εκ των ουκ άνευ» για την έναρξη των οποιωνδήποτε συνομιλιών. Το γεγονός και μόνο ότι προσέρχονται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων όταν ο εκπρόσωπος των τ/κ δηλώνει επανειλημμένα σε συνεντεύξεις του ότι η εμμονή της Ελληνικής πλευράς στην θέση “ μηδενικός στρατός μηδενικές εγγυήσεις” σημαίνει ότι “οι διαπραγματεύσεις θα τελειώσουν πριν ακόμα αρχίσουν” αποτελεί υπαναχώρηση από την προαναφερθείσα θέση.

  4. Θεωρώ ότι η Ελλάδα θα πρέπει να εμείνει σταθερά στην θέση του Ευρωπαϊκού κεκτημένου ότι δηλαδή δεν νοείται κράτος μέλος της ΕΕ την ακεραιότητα του οποίου να εγγυώνται τρίτες χώρες και μάλιστα χώρα που δεν είναι μέλος της ΕΕ και έχει καταδικαστεί επανειλημμένα από ψηφίσματα του ΟΗΕ για την παράνομη κατοχή. Παράλληλα η Ελλάδα και η Κύπρος θα πρέπει να αναπτύξουν πρωτοβουλίες μέσα στα όργανα της ΕΕ (Ευρωκοινοβούλιο) και να επιτύχουν να υπάρξει μια ενιαία θέση ότι η οποιαδήποτε λύση του Κυπριακού θα πρέπει να γίνει μέσα στο νομικό πλαίσιο των κανόνων που διέπουν τα κράτη μέλη της ΕΕ. και ότι στην πολυμερή συνδιάσκεψη στην Γενεύη να συμμετάσχει εκπρόσωπος της ΕΕ που θα δεσμεύεται από την θέση αυτή. Δηλαδή θα πρέπει να διαμορφωθεί ένα αρραγές μέτωπο ΕΕ, Ελλάδας και Κύπρου ότι το ζήτημα της άρσης του καθεστώτος των εγγυήσεων αποτελεί βασική προϋπόθεση «όρος εκ των ουκ άνευ» για την έναρξη των οποιωνδήποτε συνομιλιών. Το γεγονός και μόνο ότι προσέρχονται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων όταν ο εκπρόσωπος των τ/κ δηλώνει επανειλημμένα σε συνεντεύξεις του ότι η εμμονή της Ελληνικής πλευράς στην θέση “ μηδενικός στρατός μηδενικές εγγυήσεις” σημαίνει ότι “οι διαπραγματεύσεις θα τελειώσουν πριν ακόμα αρχίσουν” αποτελεί υπαναχώρηση από την προαναφερθείσα θέση αυτή.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *