Οι πολίτες έχουν για Πρόεδρο τη ψήφο τους: Με τους “Βόρειους” μπορούμε να ζήσουμε ειρηνικά, με τους βαρβάρους;

Η παράνομη ΄"σημαία" του κατοχικού καθεστώτος στον Πενταδάκτυλο. Αυτό το απαράδεκτο θέαμα βλέπουν κάθε βράδι οι Ελληνοκύπριοι που διαμένουν στη Λευκωσία. Φωτογραφία Yannis Kolesidis for The New York Times, ANA-MPA

Γράφει ο Νίκος Αντωνιάδης

Από διάφορες μελέτες που “φωτογραφίζουν” τον ιδανικό Ηγέτη-Πολιτικό, η Τιμιότητα και Ειλικρίνεια, η Πίστη στη Δημοκρατία και την Ισότητα αλλά και η Αυτοθυσία για το Κοινό Καλό είναι τα ψηλότερα στη λίστα με τα κύρια χαρακτηριστικά. Χαρακτηριστικά, τα οποία δύσκολα βρίσκουμε στις μέρες μας, όχι μόνο σε πολιτικούς αλλά και σε ανθρώπους που βρίσκονται σε θέσεις κλειδιά (π.χ. γιατρούς, δημόσιους λειτουργούς, κλπ).

Εδώ και ενάμιση σχεδόν χρόνο, τα σενάρια για το Κυπριακό δίνουν και παίρνουν με αποτέλεσμα να διαφαίνεται στον ορίζοντα ένας “εμφύλιος”. Όχι των Βόρειων (κατεχόμενα) και των Νότιων (ελεύθερες περιοχές) αλλά των Νότιων με τους Νότιους!

Γιατί;

Η ενημέρωση από τον Πρόεδρο, μέχρι πρόσφατα τουλάχιστον ήταν από ελλειπής μέχρι μηδενική. Αυτό οφέλησε ή έβλαψε την κρίση του λαού;

Η Τουρκοκυπριακή πλευρά δεν έδειξε σημεία που να μπορεί (ακόμη και μετά από μια ενδεχόμενη λύση) να συνομιλεί και να συνεργάζεται μαζί μας χωρίς την υποβολή ή έγκριση της Τουρκίας. Σωστά τόσα χρόνια συνομιλούμε με τους Τουρκοκύπριους ή ίσως θα έπρεπε να συνομιλούμε με την Τουρκία ως τον εισβολέα των εδαφών της ΚΔ; Μια μεγάλη παγίδα που έπεσαν όλοι οι προηγούμενοι μας Πρόεδροι;

Φαίνεται ξεκάθαρα πως ακόμη και στο θέμα εγγυήσεων και ασφάλειας δεν υπάρχει περίπτωση ή Τουρκία να μας κάνει τέτοιο χατήρι. Εκτός κι αν αποποιηθεί της ξηράς και μεταφερθεί στη θάλασσα! Μπήκε και έμεινε ήδη 42 χρόνια. Μπορείτε να μου πείτε έναν καλό λόγο γιατί να φύγει τώρα;

Βλέποντας τους χάρτες που έχουν κυκλοφορήσει, η μόνη διαφορά που μπορούμε να δούμε είναι πως το κόκκινο αίμα του σκλαβωμένου τμήματος της πατρίδας μας (1974) βάφτηκε με μπλε, με την προοπτική να επισημοποιηθεί η κατοχή και εισβολή και να εξισωθούν τα δικαιώματα των “Βόρειων” με τους Νότιους. Εγώ ως πρόσφυγας αυτό ένιωσα. Εσείς;

Επανέρχομαι στα χαρακτηριστικά του ιδανικού ηγέτη σε μια προσπάθεια να μετρηθεί ο Πρόεδρος της (ακόμη) Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ήταν και είναι Τίμιος και Ειλικρινής με το λαό που τον εξέλεξε;

Πιστεύει στη Δημομοκρατία και την Ισότητα των πολιτικών δυνάμεων αλλά και του λαού;

Έχει κάνει Θυσίες για το καλό του λαού του;

Σε καμία περίπτωση δεν κρίνω προσωπικά τον Πρόεδρο αλλά ούτε και αμφισβητώ την προσπάθεια του και την πίστη του να επιλύσει αυτό το χρόνιο πρόβλημα. Εκείνο όμως που θεωρώ πως πρέπει να μετρηθεί από το λαό, τον καθένα μας ξεχωριστά, είναι ο βαθμός των πιο πάνω χαρακτηριστικών, πριν ο λαός αποφασίσει για το μέλλον του.

Αν η μέτρηση αξιολογήσει θετικά τον Πρόεδρο, η λύση του Προέδρου είναι κοντά. Αν η μέτρηση αξιολογήσει αρνητικά τον Πρόεδρο, η λύση θα αργήσει. Και όχι μόνο θα αργήσει αλλά (μας το είπαν ήδη οι Βαρβάροι) θα φέρει και την προσχώρηση των “Βορείων” στη γη των Βαρβάρων με ορατό τον κίνδυνο αναγνώρισης των Βορείων (Βλέπε ΠΓΔΜ). Και τότε, δίπλα από την εισβολή, δίπλα από την κατοχή, δίπλα από το ψευδοκράτος θα προστεθεί τι; Ψευδοτουρκία;

OMG (Oh my God), όπως λέει και ο γιος μου! Εκτός κι αν πρέπει να το αλλάξουμε κι αυτό σε OMA (Oh my Allah)!

Είχα μιλήσει προ καιρού για την αδυναμία μας να διαφυλάξουμε την επόμενη μέρα. Κι εδώ θα πω καθαρά, πως όσα κι αν ο Πρόεδρος πιστεύει σωστά, όσα κι αν ο Πρόεδρος θεωρεί ως λύση, η επόμενη μέρα δεν διασφαλίστηκε, τόσο πριν, όσο και κατά, και μετά τη διαδικασία του διαλόγου. Ακόμη κι αν ο Πρόεδρος “έπρεπε” να δεσμευτεί για πολλά για χάρην του διαλόγου, τουλάχιστον όφειλε να δεσμεύσει τους ξένους για την επόμενη μέρα. Ναι, τους ξένους, γιατί την Τουρκία κανείς δεν φάνηκε ικανός να τη δεσμεύσει ως τώρα! Έτσι ώστε ο λαός να έχει την ελευθερία να αποφασίσει, χωρίς το όπλο στον κρόταφο. Αυτός ο λαός αξίζει κάτι παραπάνω. Αυτός ο λαός είναι κρίμα! Το 1974 του πήραν τις περιουσίες και τη γη του. Το 2016/17 θα του πάρουν και τη ψυχή;

Άλλωστε, εδώ είναι και η μεγάλη διαφορά. Με τους “Βόρειους” μπορούμε να συζήσουμε ειρηνικά. Με τους Βαρβάρους τι θα απογίνουμε;

Την απόφασή θα την πάρει ο καθένας μας ξεχωριστά. Ο καθένας μας έχει για Πρόεδρο τη ψήφο του.

Ο Νίκος Αντωνιάδης είναι Σύμβουλος Πολιτικού Μάρκετινγκ και Επικοινωνίας. Μέλος του Αμερικανικού Συνδέσμου Πολιτικών Συμβούλων. Υποψήφιος Διδάκτορας Πολιτικού Μάρκετινγκ. Προτεινόμενος για τα βραβεία Μάρκετινγκ 2016 για την ανάπτυξη του Μοντέλου Μέτρησης της Πολιτικής Ανταγωνιστικότητας και Απόδοσης. Συγγραφέας των βιβλίων “Ο Επιτυχημένος Πολιτικός” (Ανταγωνιστικότητα και Απόδοση) – Νέα Υόρκη 2015 και “4 P’s 4 a P” – Political Marketing Mix (A Guide for Politicians and Voters) – Kindle Publishing – New York 2016.Linkedin
https://www.linkedin.com/in/nicolaosantoniades?authType=name&authToken=raEO&trk=hp-feed-member-name

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *