48 χρόνια τουρκικής κατοχής: Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να προστατεύσει την Κύπρο – Η Τουρκία παίζει με την αξιοπρέπεια των Ηνωμένων Εθνών που δείχνουν ανοχή και αδυναμία

Tου ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΡΥΔΗ*

Συμπληρώθηκαν φέτος 48 χρόνια από τον μαύρο Ιούλη του 1974 όταν η Τουρκία με την ανοχή των ισχυρών της γης εισέβαλε στην ανυπεράσπιστη Κύπρο. Με το φως της αυγής, ημέρα Σάββατο ο Αττίλας εισέβαλε και σκόρπισε θάνατο, φόβο, τρόμο, βία, ανασφάλεια.

Σκότωσε αθώους και ανυπεράσπιστους πολίτες.  Έκτοτε, κατέχει παράνομα το 37% της κυπριακής γης, ενώ διακόσιες χιλιάδες άνθρωποι είναι πρόσφυγες στην ίδια την πατρίδα τους. Οι αγνοούμενοι της εισβολής είναι μια άλλη τραγική πτυχή της Τουρκικής θηριωδίας.

Η Κύπρος παρά το σκληρό κτύπημα και το βαρύ τραύμα κατάφερε σιγά-σιγά να βρει το δρόμο της.

Η ένταξη

Με τη συνεισφορά όλων των παραγωγικών δυνάμεων του τόπου και την καθολική συμμετοχή του λαού, πέτυχε με κόπο και θυσίες, στα πρώτα χρόνια, ένα οικονομικό θαύμα, ενώ στην πορεία η χώρα έγινε το 2004 πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί ιστορικά ένα άθλο, που επιτεύχθηκε με την ενότητα όλων των δυνάμεων του Ελληνισμού.  Η συνεισφορά της Ελλάδας σ’ αυτό το οδοιπορικό υπήρξε τεράστια.

Η Κύπρος που ήρθε πρώτη στην κούρσα της τότε διεύρυνσης, εντάχθηκε ολόκληρη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και σήμερα αγωνίζεται να πετύχει την απελευθέρωση της, αξιοποιώντας όλα τα διπλωματικά μέσα, στηριζόμενη στο διεθνές δίκαιο και στα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών, αλλά και στο Ευρωπαϊκό κεκτημένο, το οποίο βέβαια η Τουρκία δεν αναγνωρίζει και δεν σέβεται, γιατί δεν εξυπηρετεί τα δικά της επεκτατικά συμφέροντα.

Σήμερα, το κυπριακό εξακολουθεί να παραμένει άλυτο, ως αποτέλεσμα της πολύχρονης Τουρκικής αδιαλλαξίας, αλλά και ως απότοκο της αδυναμίας των Ηνωμένων Εθνών να επιβάλουν την εφαρμογή των δικών τους ψηφισμάτων για την Κύπρο.

Οι τουρκικές προκλήσεις και τα τετελεσμένα που ο Ερντογάν δημιουργεί σε βάρος της Κύπρου και ιδιαίτερα, (και όχι μόνο), στην Αμμόχωστο αποτελούν προσβολή και για τα Ηνωμένα Έθνη και για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τα Ηνωμένα Έθνη, (που τείνουν να εξελιχθούν σε ένα άχρωμο, άοσμο και άβουλο Οργανισμό), οφείλουν να προστατεύσουν το κύρος και την αξιοπρέπεια τους, υποδεικνύοντας προς την Τουρκία πως, δεν μπορεί να εξισώνονται ο θύτης με το θύμα.  Γιατί φαίνεται πως, όλα αυτά τα χρόνια στον ΟΗΕ προσπαθούν να τετραγωνίσουν τον κύκλο μιας ατιμώρητης εισβολής και μιας συνεχιζόμενης κατοχής.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία δυστυχώς δεν διαθέτει ενιαία εξωτερική και αμυντική πολιτική, δεν μπορεί από μόνη της να περιορίσει και να τιθασεύσει την Τουρκική επιθετικότητα, που δεν εκδηλώνεται μόνο στην Κύπρο και στην ΑΟΖ της, αλλά διευρύνεται και στο Αιγαίο και στον Έβρο. Οι προκλήσεις δυστυχώς είναι μόνιμες και καθημερινές.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μπορούσε  να είναι πιο αυστηρή με την Τουρκία, όμως τα οικονομικά συμφέροντα κάποιων κρατών – μελών τίθενται, δυστυχώς, πάνω από τον άνθρωπο και το δικαίωμα στη ζωή.  Απουσιάζει η αλληλεγγύη και η λογική της συνένωσης δυνάμεων.

Για να γίνει πιο αυστηρή η Ευρωπαϊκή Ένωση με την Τουρκία, θα πρέπει Κύπρος και Ελλάδα, να χρησιμοποιήσουν και άλλα μέσα πολιτικής και προς αυτή την κατεύθυνση δεν μπορεί να αποκλείεται το εργαλείο του βέτο.  Το βέτο όταν απειλείται, η υπόσταση και η ζωή σου δεν είναι απειλή, αλλά επιλογή.  Και αυτό ο Ελληνισμός πρέπει να το εξηγήσει με παρρησία στους Εταίρους.

Παρά τις δυσκολίες και τα προβλήματα που υπάρχουν, η Κύπρος θα πρέπει να συνεχίσει να διεκδικεί λύση δίκαιη και βιώσιμη, στα πλαίσια της Ενωμένης Ευρώπης, η οποία πρέπει να αντιληφθεί πως, η Κύπρος είναι το ακριτικό σύνορο της στη Μέση Ανατολή.

Πρέπει να αντιληφθεί πως, η Τουρκία σήμερα κατέχει Ευρωπαϊκό έδαφος και η συνεχής διατήρηση αυτής της κατάστασης είναι αντίθετη και με τα δικά της συνολικά συμφέροντα. Είναι αντίθετη με τη δική της πρόοδο και τη δική της συνοχή.

Αυτοί οι προβληματισμοί και αυτές οι σκέψεις, γράφονται αυτή την ώρα ως μνημόσυνο και ελάχιστο φόρο τιμής σε όσους έχασαν τη ζωή τους τον μαύρο Ιούλη του 1974, αλλά και σε όσους αγνοούνται.

Οι ψυχές αυτών των ανθρώπων θα ησυχάσουν όταν οι ζώντες πετύχουμε τη μεταξύ μας μέγιστη ενότητα σε όλα τα επίπεδα. Θα τα καταφέρουμε;

 Η ανοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Τον Ιούνιο του 2021 ο Ύπατος εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας και αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζοζέπ Μπορέλ δήλωσε πως «όσο πιο γρήγορα η Ευρωπαϊκή Ένωση εμπλακεί πλήρως στις συνομιλίες για το κυπριακό, τόσο καλύτερα…» και ότι μια μελλοντική διευθέτηση του προβλήματος πρέπει να είναι συμβατή με το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Αυτές οι θέσεις είναι ορθές και πρέπει σύντομα να γίνουν πράξη, με την επανέναρξη ουσιαστικών συνομιλιών υπό την αυστηρή εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ορθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση πήρε αυστηρές κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας για την εισβολή στην Ουκρανία. Η ανοχή όμως που επιδεικνύει στην Τουρκία για την εισβολή στην Κύπρο είναι απαράδεκτη και σταδιακά συμβάλει στην αποδυνάμωση και στην αποδόμηση της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όχι δύο μέτρα και δύο σταθμά για τα ίδια εγκλήματα. Η εισβολή είναι εισβολή και οι θάνατοι και οι καταστροφές που προκαλεί η μία είναι τα ίδια με αυτά που προκαλεί και η άλλη.

*Οικονομολόγος – Δημοσιογράφος

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.