Αφηνίασε για άλλη μια φορά ο Σουλτάνος: Οι κύκνοι, τα γαϊδούρια και τα αηδόνια της Κύπρου

ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΓΚΟΥΜΑ

Του ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ

Συνεργασία με τις ΑΠΟΨΕΙΣ και την HELLAS JOURNAL

Στήνεται ένα νέο τραπέζι διαπραγματεύσεων για επίλυση του κυπριακού προβλήματος; Να στηθεί φυσικά. Άλλωστε τι βλάπτουν οι συναντήσεις και οι συνομιλίες; Όποτε γίνεται προετοιμασία για νέες διαπραγματεύσεις, θυμάμαι εκείνη την γνωστή κουβέντα που είχε πει κάποτε ένας αξιωματούχος του ΟΗΕ.

Σε ποιον το είχε πει; Στον Μουσταφά Ακιντζί. Πάλι υπήρχε μια τέτοια προετοιμασία στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Και είχε ενθουσιαστεί πολύ ο λαός μας που διψάει για λύση. Όπως πάντα, όλοι ήταν αισιόδοξοι και πάλι. Ακριβώς τότε ο Μουσταφά Ακιντζί ρώτησε το εξής έναν αξιωματούχο του ΟΗΕ κατά την διάρκεια μιας δεξίωσης στο ξενοδοχείο Λήδρα Πάλας: «Τι λέτε; Αυτή την φορά θα βγει κάτι;» «Δεν θα βγει», είπε ο αξιωματούχος. «Τότε γιατί θα συναντηθούν», ρώτησε ο Ακιντζί. Και ο αξιωματούχος του ΟΗΕ γέλασε και είπε: «Show must go on».

  • Καταλάβατε, έτσι δεν είναι; Πρέπει να συνεχιστεί το σόου. Δεν μπορεί να πέσει η αυλαία. Έστω και αν πέσει προσωρινά, ανοίγει και πάλι. Μιαν άλλη άνοιξη, μιαν άλλη εποχή. Αυτό μου θυμίζει την όπερα «Η Λίμνη των Κύκνων» που δεν κατεβαίνει από το ρεπερτόριο του «Θεάτρου Μπολσόι» στην Μόσχα εδώ και χρόνια. Η όπερα που δίνει ζωή με την θαυμάσια μουσική του Τσαϊκόφσκι. Όσες φορές και αν ανέβει, γεμίζουν ασφυκτικά οι τεράστιες αίθουσες και τα θεωρεία. Και τα εισιτήρια πάντα πωλούνται στην μαύρη αγορά.

Έτσι είναι και οι διαπραγματεύσεις εδώ σε εμάς στην Κύπρο. Άρχισαν το 1968. Και είναι τώρα στο 50ο τους έτος. Πολλοί ήρθαν, πολλοί έφυγαν. Πόσοι ΓΓ του ΟΗΕ, πόσοι διαμεσολαβητές, πόσοι ειδικοί αντιπρόσωποι. Πόσοι ηγέτες των κοινοτήτων. Δεν είναι κύκνοι αυτοί, γαϊδούρια είναι. Γιατί δεν μπόρεσαν να βρουν την λύση με κάποιο τρόπο; Άμα τους αποκαλώ γαϊδούρια, να μην τους κακοφαίνεται. Ουσιαστικά όλοι είναι έξυπνοι, έμπειροι και ευγενικοί άνθρωποι. Έχουν μόνο μια έλλειψη. Δεν μπορούν να πηδήξουν πιο ψηλά από το μπόι τους. Γι’ αυτό δεν μπόρεσαν να ξεπεράσουν εκείνο το τείχος. Και κάθε φορά κέρδιζαν οι οπαδοί του τείχους. Αχ Τσαϊκόφσκι, αχ… Έγραψες μελωδία για τους κύκνους και ξέχασες τα δικά μας αηδόνια. Και πάλι καλά είναι καλά. Συνεχίζεται το σόου.

  • Τι λες κύριε Κοτζιά; Δεν υπάρχει κατάρρευση, έτσι δεν είναι; Έχεις μπόνους στην τσέπη από το Κραν Μοντάνα; Αποχαιρετισμό στις εγγυήσεις; Δεν άκουσες μου φαίνεται. Ο Ταγγίπ Έρντογαν, ο οποίος ήπιε το νερό του Μπακού και έφαγε το ψωμί του Αλίγιεφ, αφήνιασε για άλλη μια φορά όπως ο Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής που επέστρεφε από την εκστρατεία στην Ευρώπη.

«Δεν θα μειώσουμε τα στρατεύματα στην Κύπρο, θα τα αυξήσουμε», είπε. Για πείσμα σου κ. Κοτζιά, για πείσμα σου. Εσύ τι ονειρευόσουν και κοίτα πώς άρπαξε εκείνος την μπάλα στον αέρα. Και σουτάρει από πάνω σου. Έχεις ένσταση ότι είναι οφσάιντ; Πες το στον διαιτητή να κοιτάξει το βίντεο. Να ανοίξει τα μάτια του ο Γκουτέρες. Αν θα πιει και ο Γιούνκερ ύστερα απ’ αυτό, να μην μεθύσει και να παραπατάει σαν περπατά! Και να μην χτυπηθούν με κλομπ όσοι βάλουν μουστάκι του Χίτλερ στον Τούρκο σουλτάνο στην Γερμανία που ετοιμάζεται να υποδεχτεί τον Έρντογαν με έξι χιλιάδες σωματοφύλακες.

Δεν θα μειώσει τα στρατεύματά του, λέει. Θα τα αυξήσει πιο πολύ… Ενθουσιάζεται όσο το δολάριο καταβροχθίζει την λίρα. Στην υγειά του αγοράζει ένα ολοκαίνουργιο αεροπλάνο 500 εκατομμυρίων δολαρίων από τον Εμίρη του Κατάρ. Το αγοράζει ή είναι δώρο; Δεν μπορώ να το ξέρω. Πρέπει να ρωτηθούν οι χατζήδες που επιστρέφουν γεροί από την Κάαμπα. Ξέρουν οπωσδήποτε. Μάλιστα ξέρουν και όσοι κλαίνε στο τείχος των δακρύων στα Ιεροσόλυμα. Εγώ πού να ξέρω. Ξέρω μόνο αυτό που μας είχε πει ο Μουσταφά Ακιντζί. «Show must go on!»

  • Ιδού ένας φάρος που αναβοσβήνει στον ορίζοντα. Είναι σινιάλο μήπως; Εγώ δεν μπόρεσα να δω κανένα σινιάλο εδώ και 44 χρόνια. Αν είδε κανείς, να μου το πει. Να πιω στην υγειά του μερικά ποτηράκια ζιβανία. Να τσουγκρίσουμε μαζί σου Γιώργο κάτω από την κληματαριά με το σταφύλι το βέρικο κατά τις τελευταίες ζέστες αυτού του καλοκαιριού.

Μήπως δημιουργήθηκε τώρα η ανάγκη για την Αμερική και την Αγγλία να προβούν σε μια νέα ρύθμιση στο νησί, δηλαδή να βρουν μιαν λύση όπως λέτε εσείς, ενώ δεν ένιωσαν μιαν τέτοια ανάγκη εδώ και 44 χρόνια; Τι έγινε δηλαδή; Μήπως ενεπλάκη στα συμφέροντα τους η μύτη της Κύπρου που είναι σαν του Πινόκιο; Είπαμε να μην ξαναπεράσουν από τα λιμάνια μας τα πλοία τους και οι τορπιλάκατοι τους;

  • Μήπως τους προκαλέσαμε πονοκέφαλο λέγοντας πάρε τα ραντάρ σου και ξεκουμπίσου από εδώ; Ζητήσατε βάση στον βορρά και δεν σας την δώσαμε; Σταματήσαμε να σας ανοίγουμε τις αγκάλες μας ως μια πειρατική κατοχική διοίκηση; Εμποδίσαμε το λαθρεμπόριο ναρκωτικών και το ξέπλυμα βρόμικου χρήματος; Πέστε μου, τι κάναμε και σας έθιξε; Όχι, δεν γίνεται. Δεν το πιστεύω. Δεν μπορείτε να κλοτσήσετε αυτό το αγαθό των 44 χρόνων.

Επειδή δεν σας προκαλέσαμε πονοκέφαλο, δεν μπορείτε να πάρετε χάπι για εμάς στα καλά καθούμενα. Αν πάρετε, θα είναι και αυτό ένα θαύμα όπως μοίρασε στα δυο την θάλασσα ο Μωυσής. Έχετε και εσείς δίκαιο όμως. Πρέπει να συνεχιστεί το σόου, έτσι δεν είναι;

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *