Αυταπάτες δεν χωρούν: Να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο Ταγίπ Ερντογάν

FILE PHOTO. Επεκτείνονται οι διαδηλώσεις στην Τουρκία για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Στις 23 Απριλίου οπαδοί της Φενερμπαξέ, πριν από αγώνα της ομάδας τους, ένωσαν τις φωνές τους με τους διαδηλωτές. ΚΥΠΕ/EPA/SEDAT SUNA

Του Γιαννάκη Λ. Ομήρου
Όταν ο Ταγίπ  Ερντογάν ήλθε στην εξουσία είχε θεωρηθεί εκσυγχρονιστής και πολλοί στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ είχαν επενδύσει στις πρώτες συνταγματικές αλλαγές που προώθησε το 2008. Στην πραγματικότητα βέβαια η εφαρμογή εκείνων των συνταγματικών αλλαγών έστρωσε το δρόμο στον απολυταρχικό αυταρχισμό.

Σήμερα, με μια Τουρκία να παραπαίει και να λοξοκοιτάζει μια στην Ανατολή και μια στη Δύση, χωρίς φίλους και συμμάχους, με πολλά ανοικτά μέτωπα, αντιμετωπίζεται με επιφυλακτικότητα μέχρι εχθρότητα. Όσοι θεωρούν ότι η πόλωση και η κάθετη διαίρεση της τουρκικής κοινωνίας, την οποία καλλιέργησε και επέβαλε ο Ερντογάν, είναι η μεγάλη του αδυναμία, διαπράττουν σφάλμα στις εκτιμήσεις τους.

Το φαινόμενο Ερντογάν αναπτύχθηκε, αναπτύσσεται και τροφοδοτείται από αυτή την πόλωση. Είναι το βάθρο πάνω στο οποίο οικοδομεί τη μεσσιανική παρουσία του στο πολιτικό σκηνικό της Τουρκίας.

Τα όσα διαδραματίστηκαν και διαδραματίζονται στην Τουρκία στον απόηχο του δημοψηφίσματος, παρέχουν την ευκαιρία για μια διαχρονική ακτινογραφία του τουρκικού κράτους και των συμπεριφορών του. Να το διευκρινίσουμε με σαφήνεια. Δεν θέλουμε να μας χωρίζει τίποτα από τον τουρκικό λαό. Αντίθετα, θα θέλαμε σχέσεις καλής γειτονίας μέσα σε πλαίσια αλληλοσεβασμού. Ιδιαίτερα με εκείνες τις προοδευτικές δυνάμεις που θέλουν μια Τουρκία που θα αφήσει πίσω της ένα σκοτεινό παρελθόν.

Με προϋπόθεση βέβαια τον τερματισμό της παράνομης επί 43 χρόνια στρατιωτικής κατοχής μεγάλου τμήματος εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ωστόσο η πικρή ιστορική αλήθεια διδάσκει ότι οι εκάστοτε κυρίαρχες ηγετικές του ομάδες συμπεριφέρθηκαν με διαθέσεις αρπακτικές, τυραννικές, επεκτατικές και σκοταδιστικές. Θύμα αυτής της πρακτικής ακόμα και ο ίδιος ο τουρκικός λαός.

Από την εποχή της εμφάνισης των Τούρκων και νομάδων στις στέπες της Σιβηρίας στις αρχές του 5ου μ.Χ. αιώνα γύρω από τον περίφημο «Δρόμο του Μεταξιού» (Κίνα – Μαύρη Θάλασσα) ως τις μέρες μας, δύο είναι τα γνωρίσματα της εθνικής διαγωγής των εκάστοτε ηγεσιών.

Βία, επεκτατισμός και αφομοίωση διαφορετικών εθνοτικών ομάδων. Από το 1911, στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και του Κεμαλικού Κινήματος μέχρι τις μέρες μας, ακολουθήθηκε μια πολιτική αφομοίωσης και απορρόφησης κάθε διαφορετικού εθνικού στοιχείου. Υποχρεωτική διδασκαλία της τουρκικής γλώσσας, αφαίρεση κάθε δικαιώματος από τις μειονότητες και κήρυξη του Οσμανισμού, που σήμαινε στην πραγματικότητα την πολιτική εξαφάνισης των εθνικών μειονοτήτων.

Αυτή η πολιτική εφαρμόστηκε συστηματικά σε βάρος των Αρμενίων και των Ελλήνων του Πόντου. Πολιτική η οποία πήρε τον χαρακτήρα γενοκτονιών. Κάτι που αναγνωρίστηκε από τη διεθνή κοινότητα ενώ το απορρίπτει η Τουρκία, αρνούμενη πεισμόνως να συμφιλιωθεί με την ιστορία της.

Αυτή η συμπεριφορά του τουρκικού κράτους θα συνεχιστεί με τον για δεκαετίες στρατιωτικό αποκλεισμό του τουρκικού Κουρδιστάν και με την κατάπνιξη δεκάδων εξεγέρσεων του κουρδικού λαού.

Πέραν όμως από αυτές τις εξόφθαλμες επιχειρήσεις γενοκτονίας σε βάρος των Αρμενίων, των Κούρδων, των Ελλήνων του Πόντου και των Ελλήνων της Κύπρου το τουρκικό κράτος βαρύνεται και με μια σειρά από άλλες εγκληματικές  ενέργειες κατά παραβίαση κάθε αρχής διεθνούς δικαίου, της Οικουμενικής Διακήρυξης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

1.Με συστηματική αφομοίωση του αραβικού πληθυσμού, το τουρκικό κράτος προχώρησε στη βίαιη προσάρτηση της Αλεξανδρέττας που μετονομάστηκε σε Βιλαέτι του Χατάι.

2.Με νόμο που ψηφίστηκε το 1934 προωθήθηκε συστηματικά η αποεθνικοποίηση και εξαφάνιση της εθνικής ιδιαιτερότητας των ομάδων μη τουρκικής προέλευσης.

3.Με την άσκηση τρομοκρατίας σε βάρος των Ιμβρίων και Τενεδιωτών που υποχρεώθηκαν σε αυτοεξορία.

4.Με τις συστηματικές διώξεις δεκάδων χιλιάδων και φυλακίσεις Τούρκων πολιτών για ιδεολογικές και πολιτικές πεποιθήσεις. Το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016 αξιοποιήθηκε από τον Ερντογάν για ένα νέο πογκρόμ διώξεων.

5.Με την εφαρμογή μεσαιωνικής και σύγχρονης μορφής μεθόδων βασανισμού στις τουρκικές φυλακές.

6.Με τη στέρηση συνδικαλιστικών δικαιωμάτων σε εκατομμύρια εργαζομένους και με τις φυλακίσεις ηγετών και στελεχών του συνδικαλιστικού κινήματος.

Όλα αυτά δεν είναι επινοήσεις μιας νοσηρής αντιτουρκικής προκατάληψης. Αλλά αδιαμφισβήτητα γεγονότα και στοιχεία που θεμελιώνονται στο ίδιο το Σύνταγμα και τους νόμους της Τουρκίας, σε δημοσιεύματα τουρκικών εντύπων και σε αποφάσεις διεθνών και περιφερειακών οργανισμών.

Στην Κύπρο οι παραβιάσεις των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαπιστώθηκαν και στιγματίστηκαν με τον πιο επίσημο τρόπο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης. Μέσα από τη διαδικασία διαδοχικών προσφυγών της Κύπρου η Τουρκία βρέθηκε ένοχη μαζικών παραβιάσεων της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Αν έγινε η παράθεση όλων αυτών των στοιχείων δεν είναι για να καταδειχθεί η πασίδηλη και αυταπόδεικτη ενοχή του τουρκικού κράτους σε βάρος εθνικών ομάδων μέσα και έξω από την Τουρκία και ακόμα σε βάρος των ίδιων των Τούρκων πολιτών. Ούτε για να θεμελιωθεί η επανειλημμένα αποδειχθείσα ενοχή της για τα βαρύτατα ανομήματά της σε βάρος των οικουμενικής ισχύος συνθηκών για την προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Έγινε κυρίως για να υπογραμμίσουμε την ανάγκη μιας συλλογικής προσπάθειας που με μεθοδικότητα θα πρέπει να αναληφθεί για να τοποθετήσει το τουρκικό κράτος στη θέση που του αρμόζει. Στο εδώλιο του κατηγορουμένου για τα κατά συρροήν και κατ’ εξακολούθησιν εγκλήματά του.

Σε αυτό το εδώλιο έχουμε χρέος να κρατήσουμε το τουρκικό κράτος κάτω από τα έντονα φώτα της διεθνούς δημοσιότητας μέχρι που να υποχρεωθεί να συμμορφωθεί προς το διεθνές δίκαιο και να σεβαστεί τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Το φαινόμενο Ερντογάν είναι γνήσιο προϊόν μιας αδιατάρακτης ιστορικής συνέχειας των κυρίαρχων  ηγετικών ομάδων του τουρκικού κράτους. Αυταπάτες δεν χωρούν. Η αντιμετώπιση της πραγματικότητας θα μας βοηθήσει στο να διαχειριστούμε με αποτελεσματικότητα την εθνική μας υπόθεση. Για διάσωση της Κυπριακής Δημοκρατίας και τη φυσική και εθνική επιβίωση του Κυπριακού Ελληνισμού.

*Τέως Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *