Αγωνιζόμαστε και προχωράμε: Γιατί εμείς δεν έχουμε ανάγκη από τραγούδια κι επιλεγμένα ρεπερτόρια για να ξεσηκωθούμε

ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΓΚΟΥΜΑ

Της Ανδρειανής Δ. Οδυσσέως

Είμαι παιδί της προσφυγιάς, με ρίζες μέσα από τον Αγώνα της ΕΟΚΑ και φύτρα μέσα από την Αντίσταση ενάντια στο πραξικόπημα και τον ολοκληρωτισμό. Έχω βιώσει, όπως και όλα τα παιδιά της γενιάς μου, έντονες εμπόλεμες καταστάσεις. Δεν θα πίστευα όμως ποτέ πως μέσα σε έναν καθαρό και έντιμο προεκλογικό αγώνα στην κατεχόμενή μας πατρίδα θα γινόμουν κοινωνός ενός άλλου, μη συμβατικού πολέμου. Είναι ενδόμυχη παραδοχή πως αυτή η προεκλογική προσπάθεια έχει κτυπήσει πολλές χορδές μέσα μας. Βιώσαμε και βιώνουμε καταστάσεις πρωτόγνωρες και άκρως ανησυχητικές. 

Βρισκόμαστε μπροστά σε στιγμές ιστορικές, με έντονο προβληματισμό για το διακύβευμα και τη βαριά ευθύνη. Οι προεδρικές εκλογές του 2018 είναι κατά κοινή παραδοχή οι σημαντικότερες από ιδρύσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας. Κρίνεται το μέλλον μας ως κρατικής οντότητας και ως Ελληνισμού της Κύπρου. Θα ανέμενε κάθε καλόπιστος πολίτης πως θα γινόμασταν κοινωνοί γνήσιων προβληματισμών για τον μακρύ κατήφορο που πήρε αυτή η εσχατιά του Ελληνισμού. Αντί αυτού, ζήσαμε μια ανισόπεδη κατάσταση όπου στις δομημένες προτάσεις, στον ήπιο και θετικό λόγο ακούσαμε και διαβάσαμε ανηλεείς ύβρεις, αδόκιμους χαρακτηρισμούς, χλευασμό θέσεων και απόψεων χωρίς αντεπιχειρήματα.

Ποτέ ξανά στο παρελθόν δεν οργανώθηκε ένας τέτοιος πόλεμος. Ποτέ κανείς δεν δέχθηκε όσα ο Νικόλας Παπαδόπουλος από όλα ανεξαιρέτως τα στρατόπεδα. Μέχρι και ανάξιους χαρακτηρισμούς, αίολους υπαινιγμούς για ευτελείς πράξεις χρηματισμού ανθυποψηφίου, οι οποίοι εσκεμμένα συντηρήθηκαν για να απομακρύνουν την κριτική από ζωτικά εθνικά θέματα, από την εκχώρηση της ΑΟΖ στην Τουρκία μέσω Τουρκοκυπρίων, από την αναποτελεσματικότητα των συνομιλιών για 10 χρόνια, από τον δικό τους χρηματισμό από τις διάφορες Focus. Και προφανώς δεν ήταν τυχαίο.

Ζήσαμε την προεκλογική της ατάκας και των εκρήξεων για να μας αποπροσανατολίσουν από τα μεγάλα και τα τραγικά. Είδαμε να χαλκεύουν κατηγορίες κατά της ΕΔΕΚ και του αρχηγού της για δολοπλοκίες και συναλλαγές, αλλά ξέχασαν πως κόμματα που κράτησαν ορθή τη Δημοκρατία σε αυτή τη γη έχουν αξία ανεκτίμητη και δεν μπορούν να τα κοστολογήσουν για να τα εξαγοράσουν.

Είδαμε λειτουργούς των ΜΜΕ να βυσσοδομούν κατά του Νικόλα Παπαδόπουλου και αντί να υπηρετούν με το έργο τους τον λαό, να αναπαύονται μέσα στις αγκάλες των τουρκικών κι αλλότριων συμφερόντων. Κι εκείνος, αγέρωχος, να απαντά πειστικά και να αντέχει και να ανέχεται. Και μέσα από δομημένες και καλά μελετημένες προτάσεις να μας ξαναδίνει τη χαμένη μας εθνική αξιοπρέπεια, τη βεβαιότητα για ένα σταθερό μέλλον για τα παιδιά μας χωρίς άγνωστες πολιτικές δομές που πρώτη φορά θα εφαρμοστούν, μέσα σε μια αναδομημένη και όχι διαλυμένη Κυπριακή Δημοκρατία.

Είδαμε να τυγχάνουν άγριας εκμετάλλευσης αγνές και άδολες υπάρξεις, υπάρξεις που θα έπρεπε να προστατεύουμε και να μην εκθέτουμε, μέσα σε ένα σκληρό προεκλογικό πόκερ πολιτικής επιβίωσης, προκειμένου να εξωραϊστούν λανθασμένες αποφάσεις και επιλογές.

Είδαμε χαλκευμένες εικόνες σε ΜΜΕ, στοχευμένες προβολές για προώθηση του διδύμου Αναστασιάδη – Μαλά με απώτερο στόχο την ολοκλήρωση του σχεδίου «πλήρους κατάληψης της Κύπρου» μέσα από την πραγματοποίηση των υπερατλαντικών σχεδιασμών.

Είναι γι’ αυτό που η εκλογή του Νικόλα Παπαδόπουλου συνιστά όχι απλώς δικαίωμα και επιλογή αλλά ύψιστη εθνική υποχρέωση. Συνιστά αδήριτη εθνική αναγκαιότητα. Η πατρίδα μας σε αυτή την κρίσιμη ώρα δεν αντέχει να χαθεί ούτε μια ψήφος σε επιλογές χωρίς προοπτική.

Ως η γενιά που είδε τον κόσμο της να γκρεμίζεται για δεύτερη φορά μετά τις τραγικές διακυβερνήσεις Χριστόφια – Μαλά και Αναστασιάδη και τη συνειδητή εκ μέρους τους περιφρόνηση των στοιχειωδών μας ανθρωπίνων και εθνικών δικαιωμάτων, καταθέτω ταπεινά πως η εκλογή Νικόλα Παπαδόπουλου συνιστά σήμερα ύψιστο πατριωτικό καθήκον γιατί δεν έχουμε δικαίωμα να τους αφήσουμε να ορίζουν το μέλλον των παιδιών μας.

Αγωνιζόμαστε και προχωράμε! Γιατί εμείς δεν έχουμε ανάγκη από τραγούδια κι επιλεγμένα ρεπερτόρια για να ξεσηκωθούμε! Μας αρκεί ο καθαρός και έντιμος πολιτικός λόγος. Κόντρα στη λάσπη, κόντρα στις ανοίκειες τουρκο-νατοϊκές επιταγές. Γιατί, όσο και αν ακούγεται κοινότοπο, θα πρέπει να το πω: ό,τι δεν μας σκοτώνει, μας κάνει πιο δυνατούς. Τι κι αν αφαίρεσαν από τα σχολικά μας τετράδια το «Δεν Ξεχνώ» και τη ματωμένη πατρίδα. Εμείς θυμόμαστε! Κι αυτή θα είναι η τιμωρία τους.

Γιατί η μνήμη, όταν επιστρέφει, εκδικείται στα πλαίσια που καθορίζει η διάσταση του ανθρώπου. Και σε αυτή την προεκλογική περίοδο η διάσταση του ανθρώπου έχει πραγματικά δοκιμαστεί.

*Μέλος Π.Γ. ΕΔΕΚ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *