Aκτινογραφώντας τη διολίσθηση στόχων! Ένα ακόμα ικανοποιητικό ψήφισμα, λοιπόν. Θα μπορούσε να είναι χειρότερο- Το επόμενο, πάλι θα το χαιρετίσουμε, με πολλές θερμές ευχαριστίες…

Φωτογραφία UN CYPRUS

Του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΣΙΜΙΛΛΗ

Προσέξτε τη μερική πληροφόρηση! Μη στηριχτείτε σε άλλους, ακόμα και τους επίσημους αλλά βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα. Αλλιώς, κινδυνεύετε να νομίσετε  πως «πάλι τα καταφέραμε!».

Σε ανακοίνωσή του ημερ. 28 Ιουλίου το Υπουργείο Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας σημειώνει με ικανοποίηση το γεγονός ότι το Ψήφισμα 2537 «επαναβεβαιώνει όλα τα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας για την Κύπρο (σημ.: στην πράξη, αλήθεια όλα;), καθώς και τη βάση λύσης του Κυπριακού, τόσο με ρητή αναφορά όσο και μέσω αναφοράς στο σημαντικό Ψήφισμα 1251 (σημ.: ημερ. 29 Ιουνίου 1999), το οποίο αναφέρεται σε ένα Κράτος με μία κυριαρχία, ιθαγένεια και διεθνή προσωπικότητα, στη βάση της δικοινοτικής, διζωνικής ομοσπονδίας, με πολιτική ισότητα όπως αυτή καθορίζεται στα ψηφίσματα του ΟΗΕ». Πάλι καλά που γίνεται και μια αναφορά σε ψηφίσματα για τα Βαρώσια… Αναπόφευκτα προκύπτει η βασική αντίφαση των νεοεισαχθέντων όρων που ουδεμία σχέση έχουν με τα προγενέστερα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας που ουσιαστικά δεν επιβεβαιώνονται. Πέρα από αυτό, κατανοητές(;) οι διπλωματικά αναμενόμενες θερμές ευχαριστίες της Κυπριακής Δημοκρατίας, δια του μόνιμου αντιπρόσωπου μας στα Ηνωμένα Έθνη, προς τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, τη Γραμματεία του ΟΗΕ και το προσωπικό της UNFICYP «για την πολύτιμη συνεισφορά τους στη διασφάλιση της (σημ.: παρά φύσιν) σταθερότητας στην Κύπρο, ενόσω ακόμη δεν επιτυγχάνεται η ειρήνη». Μέσα σ΄αυτούς προφανώς χώρεσε και η Σπέχαρ παίρνοντας ένα ακόμα συγχωροχάρτι για τις «φυσιολογικές συνθήκες» που προς στιγμή χάθηκαν… «Η επί τόπου κατάσταση και οι συνεχώς αυξανόμενες προκλήσεις, αποδεικνύουν ότι η Δύναμη είναι απαραίτητη. Γιαυτό, ως χώρα υποδοχής, έχουμε δώσει τη συγκατάθεσή μας για την ανανέωση της εντολής».

Περίπου «νικήσαμε», λοιπόν! Μάρτυράς μας η δυσαρέσκεια της Άγκυρας και του υποτελούς της ψευδοκράτους που ωρύονται γιατί το νέο Ψήφισμα προδικάζει τη λύση του Κυπριακού και δεν κάνει αναφορά στην ανάγκη «δίκαιου διαμοιρασμού των υδρογονανθράκων ανάμεσα σε ίσους εταίρους» ενώ δεν ζητήθηκε η συγκατάθεση και του ψευδοκράτους για την παραμονή της UNFICYP. Τώρα να δείτε που θα μας μείνει σαν δική μας «διεκδίκηση» η διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία (πάλαι ποτέ τη θεωρούσαμε σαν τον έσχατο και οδυνηρό συμβιβασμό, προϊόν αδήριτης ανάγκης). Στο μεταξύ, τα τουρκικά ερευνητικά αλλά και πολεμικά πλοία αποχώρησαν, μέσα σε κλίμα τοπικής και ευρωπαϊκής ανακούφισης, από το Καστελλόριζο κρατώντας «δικαίωμα» για την μη αξιοποιηθείσα Navtex τους. Την ίδια ώρα, ξεκίνησε το βαρβαρικό «Μπαρμπαρός» για νέα ληστρική εκδρομή στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η Αθήνα δεν ανησυχεί, η Κύπρος είναι, όπως πάντα, μακριά…

Επαναβεβαιώνονται, τελικά, όλα τα σχετικά ψηφίσματα; Μια πολύ σύντομη αναδρομή μπορεί να το απαντήσει… Το Ψήφισμα 186 ημερ. 4 Μαρτίου 1964 εκδόθηκε λίγες βδομάδες μετά την εκδήλωση της τουρκανταρσίας (σημ.: έτσι ονομάζεται όπως κι αν προσπάθησαν αλλιώς να την ονομάσουν μεταγενέστερα). Πώς αναφέρονταν τότε τα Μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας στην Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας… Το ψήφισμα, ανάμεσα σε άλλα…

  • Kαλεί όλα τα Kράτη Mέλη… να απέχουν από οποιαδήποτε ενέργεια ή απειλή ενέργειας που θα επιδεινώσει την κατάσταση στην κυρίαρχη Kυπριακή Δημοκρατία ή θα θέσει σε κίνδυνο τη διεθνή ειρήνη,
  • Zητεί από την Kυβέρνηση της Kύπρου, η οποία έχει την ευθύνη για τη διατήρηση και αποκατάσταση του νόμου και της τάξης, να λάβει όλα τα επιπρόσθετα μέτρα… για τον τερματισμό της βίας και της αιματοχυσίας στην Kύπρο,
  • Συστήνει τη δημιουργία, με τη συναίνεση της Kυβέρνησης της Kύπρου, μιας Eιρηνευτικής Δύναμης των Hνωμένων Eθνών στην Kύπρο. H σύνθεση και το μέγεθος της Δύναμης θα καθοριστεί από τον Γενικό Γραμματέα, σε διαβούλευση με τις Kυβερνήσεις της Kύπρου, Eλλάδας, Tουρκίας και Hνωμένου Bασιλείου (σημ.: Η πενταμερής μάς προέκυψε πολύ αργότερα αφού στον δρόμο χάσαμε τη διεθνή διάσκεψη…).

Τη μέρα της  τουρκικής εισβολής, το Συμβούλιο Ασφαλείας με το Ψήφισμα 353, «αφού άκουσε τις τοποθετήσεις των αντιπροσώπων Κύπρου, Τουρκίας, Ελλάδας και άλλων Μελών, υπέμνησε τις προηγούμενες αποφάσεις του, ξεκινώντας από το Ψήφισμα 186 και καλούσε (και τότε γενικόλογα) ανάμεσα σε άλλα…

  • Όλα τα Κράτη να σεβαστούν την κυριαρχία, την ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της Κύπρου
  • Όλους τους εμπόλεμους να προχωρήσουν σε εκεχειρία (σημ.: αυτή που όταν «συμφωνήθηκε» δεν εφαρμόστηκε μέχρι να ολοκληρωθεί το προγραμματισμένο έγκλημα και κάτι παραπάνω…)
  • Άμεσο τερματισμό της ξένης στρατιωτικής επέμβασης στην Κυπριακή Δημοκρατία
  • Απόσυρση χωρίς καθυστέρηση των ξένων στρατιωτικών δυνάμεων εκτός όσων προβλέπονται από συμφωνίες
  • Την Ελλάδα, Τουρκία και Ηνωμένο Βασίλειο να προσέλθουν σε συνομιλίες για επαναφορά της ειρήνης και της συνταγματικής κυβέρνησης της Κύπρου…

Από πού ξεκινήσαμε και πού φτάσαμε… Πώς φτάσαμε μέχρις εδώ  και προς τα πού πάμε; Kαι δεν φτάνουν όλα τα άλλα να μας παροτρύνει ο Γενικός Γραμματέας για τη δημιουργία ενός αποτελεσματικού μηχανισμού άμεσης επαφής για στρατιωτικά θέματα, θυμίζοντάς μας πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας (1 Μαϊου 2020). Έτσι είναι που μάθαμε πως με τις προσπάθειες της ειδικής αντιπροσώπου του (αυτής με τις «φυσιολογικές συνθήκες») οι «δυο ηγέτες» δηλώνουν την ετοιμότητά τους (και) γιαυτό, υπό προϋποθέσεις. Τι πιο φυσιολογικό; Κι αφού με τον τρόπο αυτό δεν θα υπάρχουν πια στρατιωτικές προστριβές, θα είναι ώριμες οι συνθήκες για αγώνα ποδοσφαίρου ανάμεσα στις «εθνικές» ενόπλων, πού αλλού, στη νεκρή ζώνη – για την εμπιστοσύνη που λέγαμε…

‘Eνα ακόμα ικανοποιητικό ψήφισμα, λοιπόν. Σίγουρα θα μπορούσε να είναι χειρότερο. Και το επόμενο, πάλι θα το χαιρετίσουμε, με πολλές θερμές ευχαριστίες…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *