Άλλο η αυτογνωσία και άλλο η παράδοση: Οι αντιδράσεις, οι αλληλοκατηγορίες και το πρόβλημα εμπιστοσύνης

FILE PHOTO: Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης σε συνάντηση με τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ κ. Antnio Guterres. Νέα Υόρκη 22 Σεπτεμβρίου 2017/ ΚΥΠΕ/Χ.ΑΒΡΑΑΜΙΔΗΣ

Του Πανίκου Παναγιώτου

Είναι θεμιτό και κατανοητό να υπάρχουν διαφορετικές απόψεις, προσεγγίσεις και εκτιμήσεις στο Κυπριακό. Είναι επίσης λογικό και δημοκρατικό να δέχονται κριτική οι χειρισμοί, οι θέσεις και οι επιλογές σε ζητήματα διαδικασίας και ουσίας. Ένα γεγονός όμως είναι πραγματικότητα.

Και η πραγματικότητα είναι η κατάσταση των πραγμάτων όπως αυτά υπάρχουν, όπως αυτά συνέβησαν και όχι όπως τα φαντάζεται ο καθένας ή όπως θα μπορούσαν να είναι ή όπως σκόπιμα παρουσιάζονται με ψευδεπίγραφες αναφορές. 

Με την περίπτωση του περίφημου «εγγράφου Γκουτέρες» αποδεικνύεται για μια ακόμα φορά ότι για δεκαετίες το πολιτικό σύστημα του τόπου επιβιώνει με μισές αλήθειες, με κομματικές κερδοσκοπίες και προσωπικούς τακτικισμούς.

Μίλησε ο Κοτζιάς για την ανάγκη να διατηρηθεί το κεκτημένο του «μοναδικού εγγράφου» Γκουτέρες στο περιβόητο δείπνο του Κραν Μοντάνα και έγινε μπάχαλο. Όχι επειδή άλλοι συμφωνούν και άλλοι διαφωνούν με το περιεχόμενό του, αλλά επειδή φάνηκε ή εκλήφθηκε ως ένα «απόρρητο έγγραφο» για το οποίο στην αρχή δινόταν η εντύπωση ότι δεν ήξερε κανένας την ύπαρξή του και στη συνέχεια ότι δεν υπήρχε χρόνος για συζήτηση κ.λπ., κ.λπ.

Και η ειρωνεία είναι ότι είχε γίνει αναφορά από τότε γι’ αυτό το έγγραφο και κυρίως το είχαν διαβάσει μέλη της διαπραγματευτικής ομάδας που λίγο-πολύ καλύπτουν σχεδόν όλους τους κομματικούς χώρους.

Επομένως, το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι ποιος έχει δίκαιο και ποιος άδικο όσον αφορά την επιδιωκόμενη λύση, τους χειρισμούς, τη διαπραγμάτευση, τα «φανερά» και «κρυφά» έγγραφα Γκουτέρες, αλλά ότι φτιάχνονται αλήθειες και ψέματα. Ο κόσμος είναι μπερδεμένος. Δεν ξέρει τι έχει συμβεί και τι όχι.

Οι αντιδράσεις και οι αλληλοκατηγορίες στο εσωτερικό μέτωπο για το συγκεκριμένο ζήτημα έδειξαν ξανά ότι υπάρχει σοβαρό θέμα εμπιστοσύνης. Κάθε φορά που κορυφώνεται ή αποτυγχάνει μια πρωτοβουλία για λύση του Κυπριακού, διαμορφώνεται ένα διχαστικό τοπίο, με αποτέλεσμα στο τέλος της ημέρας ο θύτης-κατακτητής να γίνεται θύμα με ελληνοκυπριακή «κατάθεση». Άλλο είναι η αυτοκριτική και η αυτογνωσία και άλλο είναι το αυτομαστίγωμα και η παράδοση στους κλέφτες της γης μας.

panicospan@hotmail.com

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *