Αν κινδυνεύουν τα σχολεία, κινδυνεύει η πόλη: ιστορικά εκπαιδευτήρια εκπέμπουν σήμα κινδύνου

FILE PHOTO: Ο Υπουργός Παιδείας Κώστας Χαμπιαούρης, Λευκωσία 4 Απριλίου 2018. ΚΥΠΕ/ΚΑΤΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

Του Κυριάκου Τσιμίλλη

Πριν αρκετά χρόνια (Νοέμβριος 1991), σε μια κριτική για την τότε «αναπτυξιακή» πορεία, έγραφα και τα παρακάτω: «Αν για κάθε πέντε καινούρια  ξενοδοχεία κτιζόταν τουλάχιστον μια βιομηχανική μονάδα… Αν για κάθε σκάλα γεωργικής γης που μετατρέπεται σε τουριστική διασφαλιζόταν πως τουλάχιστον μια άλλη σκάλα θα παρέμενε γεωργική… Αν για κάθε δέκα νέες κλίνες που φτιάχνονται στη θάλασσα φτιαχνόταν τουλάχιστον και μια στο βουνό… Τότε θα λέγαμε πως έστω και τώρα, τόσο καθυστερημένα, κάνουμε κάποια βήματα προς την πολυδιαφημισμένη από τους αρμόδιους  ορθολογιστική και ισορροπημένη ανάπτυξη…». Τελικά φτάσαμε στην ανισόρροπη «ανάπτυξη»! 

Έγινε ότι έγινε στην ύπαιθρο και τις παραλίες και συνεχίζεται να γίνεται… Με παρανομίες, με καταπάτηση και κλοπή του δημόσιου πλούτου και με πολυώροφα προς πώληση μαζί με κυπριακό διαβατήριο, χωρίς υποδομές υποφερτές ούτε για  τριώροφα. Όσοι αγαπούμε την παλιά πόλη – την εντός των τειχών Λευκωσία – εκφράζαμε την αγωνία μας βλέποντάς την να εγκαταλείπεται από τους ανθρώπους της χωρίς η Πολιτεία να δείχνει έμπρακτα το ενδιαφέρον της.

Κι όχι μόνο αυτό, αφέθηκε στη συνέχεια να «αναπτυχθεί» μέσα από ένα κυκεώνα παρανομιών, πονηρών αντιπαροχών, οχληρών δραστηριοτήτων «ψυχαγωγίας», εκτός τόπου και εκτός μέτρου. Ωσάν να μην έφτανε η από το 1958 καταπόνησή της κι αργότερα η κατοχή… Έφτασε πια να μετρά μερικές μόνο εκατοντάδες ιθαγενών κατοίκων. Τα συμπτώματα ήταν αναπόφευκτα και πολύ καθυστερημένα ορατά από τους άρχοντες…

Η πορεία των τελευταίων χρόνων και (αν δεν αντιδράσουμε) αυτών που θα έρθουν επιβεβαιώνει μια διαδικασία αντικατάστασης των κατοίκων με εργαζόμενους. Τα σχολεία τής παλιάς πόλης και της γύρω περιοχής αντιμετωπίζουν αυξανόμενα προβλήματα λειτουργίας λόγω μικρού αριθμού μαθητών.

Για τη Φανερωμένη και το Ελένειο ακούστηκαν κατά καιρούς ευφάνταστες ιδέες για «επαναχρησιμοποίηση». Οι αρμόδιοι άφησαν αναξιοποίητες και χωρίς ανάληψη των δικών τους ευθυνών εισηγήσεις για ενθάρρυνση επιστροφής των κατοίκων. Όταν πια δεν υπάρχουν κάτοικοι, κινδυνεύουν τα σχολεία τους…

Όσα ακούστηκαν την περασμένη Τετάρτη στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Παιδείας είναι ιδιαίτερα ανησυχητικά. Ανησυχητικό όμως είναι και που εκπλήσσουν πολλούς! Πώς και δεν είδαν την αρνητική πορεία της παλιάς πόλης, ορατή και δια γυμνού οφθαλμού; Μαζί με τα σχολεία της Φανερωμένης κινδυνεύει και το Δημοτικό Σχολείο του Αγίου Κασσιανού και του Αγίου Αντωνίου. Εμείς (οι κατά Σαββόπουλο) «του ’60 οι εκδρομείς», προλάβαμε στον Άγιο Κασσιανό το Δημοτικό και το Γυμνάσιο που τα έκλεισε η κατοχή. Μήπως τώρα θα κλείσουμε εμείς το (νέο) Δημοτικό της περιοχής; To αντέχουμε χωρίς ντροπή; Και το Παρθεναγωγείον Φανερωμένης που ιδρύθηκε πριν 159 χρόνια; Θα το μετακομίσουμε; Το αντέχουμε κι αυτό χωρίς ντροπή;

Τα παλιά σχολεία δεν τα διατηρούμε μουσειακά αλλά ζωντανά σε μια ζωντανή κοινωνία, γιατί σεβόμαστε την κοινωνική συνέχεια στον χώρο λειτουργίας τους σε αλληλεπίδραση με την εκπαιδευτική και πολιτιστική προσφορά τους. Δεν είναι κτήρια που μπορούμε να τα δώσουμε για άλλη χρήση και να εισπράξουμε και …αέρα!  Μια πόλη που επίσημα καμαρώνει για τους αναδυόμενους πολυώροφους πύργους της, ας δείξει λίγο σεβασμό στην ίδια την καρδιά της. Είναι θέμα επιβίωσης!

Υ.Γ.: Δεν την ξεχάσαμε τη επέτειο του φασιστικού πραξικοπήματος των συνταγματαρχών. Οι τελευταίοι της συμμορίας έχουν αποβιώσει, πλήρεις ημερών και παχυλών συντάξεων, χωρίς ενοχές και χωρίς απολογία. Στην περίπτωσή τους ούτε το ακαταλόγιστο αποτελεί ελαφρυντικό… Το έγκλημά τους διαρκεί ακόμα κι αν, την ώρα της (μη) απονομής δικαιοσύνης, χαρακτηρίστηκε «στιγμιαίο»! Τα 51 χρόνια είναι πολύ λιγότερα από τα λαμπιόνια της φασιστικής σημαίας του κατακτητή στον κατεχόμενο Πενταδάκτυλο….

kctsimillis@cytanet.com.cy

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *