Αναπνέουμε δύσκολα αλλά αναπνέουμε, ακόμα!

epa08463899 Protesters rally during a huge demonstration with thousands of people near City Hall over the arrest in Minnesota of George Floyd, who later died in police custody, in Los Angeles, California, USA, 03 June 2020. A bystander's video posted online on 25 May, appeared to show George Floyd, 46, pleading with arresting officers that he couldn't breathe as an officer knelt on his neck. The unarmed black man later died in police custody. EPA/ETIENNE LAURENT

Του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΣΙΜΙΛΛΗ

Παρακολουθούμε με δέος το συνεχιζόμενο δράμα με τις τραγικές απώλειες ανθρώπων σε χώρες που δεν θα το υπολόγιζες πως ήταν τόσο ανίκανες, όχι από επιστημονική άποψη αλλά από άποψη υποδομών, οργάνωσης, προετοιμασίας και ικανότητας αντίδρασης στο αναμφισβήτητα αναπάντεχο. Με κάποια καθυστέρηση, ο κορωνοϊός κτυπά ήδη δραματικά και τη Λατινική Αμερική. Για την Αφρική πολύ λιγότερα μαθαίνουμε είτε γιατί «ενδιαφέρει» λιγότερο είτε και γιατί οι υποδομές δεν επιτρέπουν ένα ουσιαστικό πρόγραμμα ελέγχου.

Τρεις μήνες μετά τα πρώτα κρούσματα, οι νεκροί στις ΗΠΑ είναι πια πολύ περισσότεροι από 100 χιλιάδες. Και σχεδόν 2 εκατομμύρια τα κρούσματα. Μη πείτε πως τούτο το κακό ήταν «δίκαιο» και δεν ξεχώρισε πλούσιους και φτωχούς, ούτε που χώρισε τους ανθρώπους με το χρώμα του δέρματός τους. Σίγουρα ο κορωνοϊός είναι κακός αλλά ρατσιστής δεν φαίνεται να είναι ώστε να έχει και τέτοιες προτιμήσεις. Είναι οι συνθήκες διαβίωσης και οι ανισότητες που φταίνε για το γεγονός ότι «η πανδημία λειτούργησε «ρατσιστικά» αναδεικνύοντας τις βαθιές ανισότητες αφού ο ιός έπληξε πολύ περισσότερο περιοχές με μεγάλο ποσοστό αφροαμερικανών, ισπανόφωνων και χαμηλών εισοδημάτων» μας έγραψε από τη Νέα Υόρκη ο Πανίκος Παναγιώτου (Φιλελεύθερος, 24 Μαϊου).

Μόλις πριν λίγες μέρες, ο Πρόεδρος της «ηγέτιδας του Ελεύθερου Κόσμου» – έτσι την λέγανε τον καιρό του ψυχρού πολέμου – δήλωνε κατά την πρόσφατη εκτόξευση διαστημοπλοίου ιδιωτικής εταιρείας με δυο αστροναύτες, με προορισμό τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό: «Κανείς δεν τα καταφέρνει όπως εμείς. Είναι εξαιρετικό… Είναι μόνο η αρχή, πολύ περισσότερα έρχονται…». Αν αυτά τα είπε για να τονώσει το ηθικό των πολιτών, θα μπορούσε να πει και δυο λόγια για τους χιλιάδες νεκρούς της πανδημίας και να παραδεχτεί πως έγιναν λάθη στη διαχείρισή της…

Είναι λογικό ενώ ακόμα χάνονται καθημερινά εκατοντάδες άνθρωποι, όλοι να περιμένουν την επιστροφή στην «κανονικότητα» που, όμως, είναι αλλιώς επικίνδυνη… Γιατί αυτή την κανονικότητα αποτελεί η άλλη επικαιρότητα όπως την παρακολουθούμε  τις τελευταίες μέρες μέσα από το διαδίκτυο και τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων. Και δείχνουμε αιφνιδιασμένοι, ακόμα κι αν θυμόμαστε πόσο συχνές είναι αυτές οι εικόνες με θύματα ρατσιστικής βίας ενάντια σε αφροαμερικανούς που, όχι απρόβλεπτα, ενεργοποιούν την αντίδραση των πολιτών ακόμα και με βίαιες εκρήξεις του θυμού τους. Η συγκυρία προσφέρεται και για άλλες εκφράσεις βίας, ακόμα και άσχετες με τα γεγονότα. Περιμέναμε (πιο σωστά, ελπίζαμε) πως ακόμα και οι προβληματικοί και αυταρχικοί ηγέτες κάτι θα είχαν μάθει από την τραγωδία που συνεχίζουν να βιώνουν οι χώρες τους. Όχι πως έχουμε δικαιολογία για τούτη την ατεκμηρίωτη αισιοδοξία όταν, δυο βήματα από τις κυπριακές ακτές, ο σουλτάνος της διπλανής πόρτας συνεχίζει να προκαλεί και να εξαγγέλλει την υποταγή ολόκληρης της περιοχής σαν υποτελών στο σεράϊ του.

Όταν οι στατιστικές του θανάτου έχουν φτάσει τόσο ψηλά, πόσο να μετράει άραγε η ζωή ενός πολίτη «και μάλιστα αφροαμερικανού»; Αυτή είναι η επιστροφή στη δική τους «κανονικότητα». Η δολοφονία του αφροαμερικανού Τζορτζ Φλόιντ από όργανα της αυταρχικής «τάξης» είχε ελατήρια αναμφισβήτητα ρατσιστικά και επικίνδυνη έπαρση εξουσίας που ενισχύεται από την κρατούσα αντίληψη για το χρώμα του δέρματος. Η κραυγή αγωνίας του Φλόιντ  «I can’t breath» («δεν αναπνέω») έχανε σιγά-σιγά την έντασή της μέσα στα σχεδόν εννιά λεπτά που διάρκεσε η εξελικτική δολοφονία του με την ασκούμενη βία να ξεπερνά κατά πολύ και με σαδιστικό τρόπο αυτή που λένε «λελογισμένη». Η κραυγή έγινε σύνθημα κι έκφραση οργής. Δεν είναι πρωτόγνωρες τέτοιες περιπτώσεις, με αναιτιολόγητες συλλήψεις αφροαμερικανών, την πολλαπλή βία μέχρι θανάτου, την εμπλοκή ισχυρών δυνάμεων καταστολής. Πάντως ο Αμερικανός Πρόεδρος δήλωσε πως μάλλον δεν θα χρειαστεί να επέμβει ο στρατός. Είναι αρκετή η αστυνομία κι η εθνοφρουρά… Προχτές αστυνομικοί δολοφόνησαν ένα 12χρονο γιατί «δεν κατάλαβαν» πως το όπλο που κρατούσε ήταν ψεύτικο… Μα για τα πραγματικά όπλα, την κατοχή και τη χρήση τους, η θεραπεία είναι απλή – η απαγόρευσή τους μέσα από αλλαγή της νομοθεσίας που (ακόμα) τα επιτρέπει κι όλοι ψάχνονται όταν εκφραστούν οι βίαιες κι αρρωστημένες διαθέσεις μερικών από τους κατόχους τους που έρχονται να μιμηθούν προηγηθέντες πρωταγωνιστές της καθημερινότητας.

Κι εμείς εδώ στην άκρη της Ανατολικής Μεσογείου μιλούμε ενάντια στον ρατσισμό (ατυχώς, όχι όλοι) αλλά είμαστε έτοιμοι (ευτυχώς, όχι όλοι) να δεχτούμε ένα «διακανονισμό» στη βάση της μονιμοποίησης και της νομιμοποίησης του ρατσιστικού διαχωρισμού των Κυπρίων, προϊόντος βίας, εισβολής και συνεχιζόμενης κατοχής. Πριν φτάσουμε εκεί (είναι πολύς ακόμα ο δρόμος εκβιασμών και πιέσεων που από καιρό ασκούνται) θα έχουμε επιστρέψει στην δική μας «κανονικότητα» μόλις ανοίξουν τα οδοφράγματα. Έτσι υποστηρίζεται από μερικούς υπαλλήλους του ΟΗΕ που δεν μάθαμε αν απάντησαν (και πώς) στη διαμαρτυρία της Κυπριακής Δημοκρατίας όταν είπαν δημόσια αυτό που φαίνεται να υποστηρίζουν και προωθούν.

Αναπνέουμε δύσκολα αλλά τουλάχιστον αναπνέουμε, ακόμα…

ktsimillis@cytanet.com.cy

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.