Aναζητώντας προοπτική πέρα από τη Μνήμη! Τούτο το καλοκαίρι δείχνει να είναι είναι πιο ζεστό από τα προηγούμενα…

Τούρκοι στρατιώτες στον Πενταδάκτυλο. Φωτογραφία από το αρχείο τουρκικού στρατού

Του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΣΙΜΙΛΛΗ

Είναι καυτές οι μέρες και του φετινού Ιούλη. Ούτε η κλιματική κρίση με τις παραξενιές της μπορούσε να φέρει ανάποδο αποτέλεσμα. Ούτε τα 48 χρόνια (και οι 17.530 μέρες) της εισβολής και της συνεχιζόμενης κατοχής μπορούσαν να έχουν  ξεθωριάσει τη Μνήμη. Ούτε οι μεθοδικές προσπάθειες κατάργησης τού «Δεν Ξεχνώ»  και παραμόρφωσης και «εξευγενισμού» της ορολογίας στην οποία αυτό αναφέρεται. Μπορεί η μακρά καταπόνηση των πολιτών με τα οικονομικά, τα κοινωνικά αλλά και τα της υγείας προβλήματα, μαζί με την απουσία ουσιαστικής ελπιδοφόρου πρότασης από την πολιτική ηγεσία, να έχουν οδηγήσει στην υποβάθμιση του Κυπριακού ανάμεσα στις ανησυχίες των ψηφοφόρων όπως καταγράφονται δημοσκοπικά, οι μνήμες όμως ενεργοποιούνται ξανά κάθε Ιουλιοαύγουστο. Δεν είναι μόνο τα μνημόσυνα γιαυτούς που χάθηκαν πολεμώντας σε μια άνιση και προδομένη μάχη κι όσους άμαχους εκτελέστηκαν εν ψυχρώ ή δολοφονήθηκαν ψυχικά… Είναι η κρυφή ελπίδα για αγνοούμενους που σβήνει σιγά-σιγά όσο φεύγουν από την ζωή αυτοί που την κουβαλούν. Είναι «τουλάχιστον» η ελπίδα να βρεθούν και να αναγνωριστούν τα λείψανα ακόμα κι αν δεν απαντιέται το αυτονόητο στη «διερεύνηση της τύχης των αγνοουμένων»: Πού και πώς χάθηκαν, αυτό που, στις περισσότερες περιπτώσεις, θα στοιχειοθετούσε έγκλημα πολέμου… Είναι και η μνήμη και η νοσταλγία των κατεχόμενων περιοχών που δεν μπορεί να χωρέσει μόνο στις πολλαπλά χρήσιμες εκδηλώσεις διαφόρων τοπικών φορέων.

Ομιλίες, δηλώσεις, ανακοινώσεις, ψηφίσματα ακούονται πολλά αυτές τις μέρες. Μοιάζουν με τα περυσινά κι είναι αυτό σε κάποιο βαθμό αναπόφευκτο. Υπάρχουν κι οι αναγκαίες  προσθήκες σε απάντηση των εντεινόμενων φασιστικών κι επεκτατικών προκλήσεων και εξαγγελιών του σουλτάνου. Ο τελευταίος βρίσκεται σε σκληρό ανταγωνισμό με τους αντιπάλους του ενόψει των δικών τους προεδρικών εκλογών του 2023 για το ποιος θα φανεί περισσότερο ακραίος. Το καλόπιασμά του από τον διεθνή παράγοντα και μάλιστα χωρίς οποιαδήποτε ουσιαστική πίεση, έστω για χαμήλωμα των τόνων, προδικάζει δύσκολες μέρες για την περιοχή που δεν αντιμετωπίζονται με ευχολόγια. Ούτε βοηθά η όλο και περισσότερη υποχωρητικότητα και καλή θέληση. Ούτε τα κάθε τόσο νέα προτεινόμενα ΜΟΕ που απλώς ανοίγουν ακόμα περισσότερο την όρεξη στους επιτιθέμενους. Άλλωστε αυτά τα ΜΟΕ (βλ. Τύμπου, λιμάνι Βαρωσιού) δεν απευθύνονται στους απλούς Τουρκοκύπριους αλλά στο πληρεξούσιο της Άγκυρας κατοχικό καθεστώς…

Ας μην εξαντληθούν και φέτος οι επετειακές αναφορές στις περί του «άφρονος» πραξικοπήματος κορώνες. ΤοΦΕΑ πραξικόπημα ήταν φασιστικό και προδοτικό, η πρώτη φάση ενός  «έξυπνου» και τραγικά αποτελεσματικού σχεδιασμού με δεύτερη φάση την τουρκική εισβολή, επιμελώς προετοιμασμένη καιρό πριν.  Οι πραξικοπηματίες μπορεί να είχαν ελαφρυντικό αν ήταν απλώς άφρονες. Άφρονες δεν ήταν οι πρωταγωνιστές, ίσως να ήταν οι κομπάρσοι που δεν κατάλαβαν πως ήταν συνεργοί στο έγκλημα ενάντια στη δημοκρατία, τον τόπο και τους ανθρώπους του.

Η φετινή συγκυρία κουβαλά την απειλή της δημιουργίας δυο κρατών. Αυτός είναι ο νέος εκβιασμός του σουλτάνου και του παραγιού του στα κατεχόμενα. Αποτελούν την υποταγή για να ξαναρχίσουν οι συνομιλίες με συμφωνημένη αυτή την κατάληξη. Σύμπασα η ηγεσία διακηρύττει πως αυτό είναι απαράδεκτο προσπερνώντας πως έτσι συμεπριφέρθηκαν και σε προηγούμενους εκβιασμούς και πως είναι και άλλες διαδρομές υποχώρησης που πιθανόν να οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα, όχι τώρα αλλά λίγο αργότερα. Μα και οι Τουρκοκύπριοι εκφράζουν την αντίδρασή τους σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο όπως και εκείνο της απειλούμενης προσάρτησης που δημοσιογραφικές πληροφορίες έφερναν τον σουλτάνο να την εξαγγέλλει στην πιθανή παρουσία του στα πανηγύρια της επετείου της εισβολής. Τελικά δεν θα ΄ρθει την Τετάρτη, μπορεί να έρθει λίγο αργότερα, εισβολέας είναι, όποτε θέλει μπαινοβγαίνει στην κατεχόμενη Κύπρο.

Είναι η ώρα μιας περισσότερο συγκροτημένης αντίστασης από όλους τους Κυπρίους που έχουν, ακόμα και τώρα, την ευκαιρία να κατανοήσουν πως οι χωριστές ζώνες ή πολιτείες ή συνιστώντα (ή, συστατικά) κρατίδια θα διεκολύνουν τις ορέξεις της Τουρκίας. Η κατεχόμενη περιοχή θα παραμένει, μετά και τις «γεωγραφικές αναπροσαρμογές», ένας πειρασμός για τον Ερνοτάν ή τον ανθυποψήφιό του για προσάρτηση. Η  ένταξη του κατεχόμενου αεροδρομίου της Τύμπου σαν εσωτερικού της Τουρκίας είναι δηλωτική των προθέσεών της. Άραγε, θα λιγοστέψουν, έστω και γιαυτό, οι «λαθρεπιβάτες» της Τύμπου; Ακόμα κι αν δεν είχαν γίνει νωρίτερα αντιληπτές από πολιτικούς και κομματικούς παράγοντες καθώς και τους πολίτες (έχουμε κι εμείς τις ευθύνες μας) οι κατοχικές προθέσεις και  σχεδιασμοί, ουδεμία δικαιολογία υπάρχει για παραπέρα συγκάλυψη αυτής μας της ανεπάρκειας.

Τούτο το καλοκαίρι δείχνει να είναι πιο ζεστό από τα προηγούμενα. Τουλάχιστον οι στατιστικές για τη διέλευση προς τα κατεχόμενα ας είναι συμβολικά  χαμηλότερες,  αυτή  την Τετάρτη…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.