Από Πενταμερή σε Πενταμερή: Είναι ζωτική ανάγκη να διαπιστωθεί η ύπαρξη κοινού στρατηγικού στόχου για όλα τα εμπλεκόμενα μέρη

Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Νίκο Αναστασιάδη και τον κατοχικό ηγέτη κ. Μουσταφά Ακιντζί στη Γενεύη της Ελβετίας, πριν από την έναρξη της Διάσκεψης για το Κυπριακό, Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2017. ΚΥΠΕ, ΚΑΤΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

Του ΝΙΚΟΥ ΚΑΤΣΟΥΡΙΔΗ

Φαίνεται ότι η προταθείσα ιδέα, όποιου και αν είναι η αρχική πατρότητα, για σύγκλιση άτυπης διάσκεψης στο πρότυπο του Κράν Μοντάνα, υιοθετείται και από τους δύο ηγέτες των κυπριακών κοινοτήτων.

Και τον Νίκο Αναστασιάδη και τον Μουσταφά Ακιντζί.  Σκεπτόμενοι θετικά ας θεωρήσουμε ότι και οι δύο συναισθάνονται πλήρως το επικίνδυνο αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει το κυπριακό.

  • Ένα αδιέξοδο το οποίο η Τουρκία εκμεταλλεύεται για να προωθήσει τα διχοτομικά και επεκτατικά της σχέδια.  Τόσον αναφορικά με την λύση του κυπριακού, όσον και με την περίπτωση της κυπριακής ΑΟΖ.

Αν τελικά συγκληθεί αυτή η διάσκεψη, αν δηλαδή συμφωνήσουν τα Ηνωμένα  ΄Έθνη να την συγκαλέσουν και οι τρείς εγγυήτριες συναινέσουν, τότε στόχος αυτής της προσπάθειας πρέπει να είναι η επανάληψη των επισήμων συνομιλιών κατά τρόπο ο οποίος θα είναι αποδοτικός.

Κατά συνέπεια η άτυπη διάσκεψη <πενταμερής>,  θα πρέπει να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για ένα νέο επίσημο παραγωγικό κύκλο συνομιλιών.   Η άτυπη διάσκεψη κατά συνέπεια προϋποθέτει καλή προετοιμασία.  Γιατί ο καθένας κατανοεί ότι στις συνθήκες οι οποίες έχουν διαμορφωθεί μια νέα αποτυχία θα δημιουργήσει όχι απλά εξαιρετικά δύσκολες καταστάσεις αλλά και άκρως επικίνδυνες έως εκρηκτικές.

Είναι συνεπώς το λογικό συμπέρασμα από τα πιο πάνω ότι οι πλευρές θα πρέπει πέραν της καλής προετοιμασίας να προσέλθουν και με την ανάλογη καλή θέληση και βούληση να εξευρεθεί η καλύτερη προσέγγιση η οποία θα οδηγήσει στην επανάληψη των επισήμων συνομιλιών πάνω σε βάση υγιή.  Τόσον αναφορικά με τη διαδικασία όσον και την ουσία.  Υγιής βάση είναι μόνο εκείνη η οποία οδηγεί με τη σειρά της σε λύση αρχών στο κυπριακό.

Είναι απαραίτητο να διευκρινισθεί ότι εφόσον θα είναι άτυπη πενταμερής, άρα θα είναι παρούσες και οι εγγυήτριες δυνάμεις αντικείμενο δεν θα είναι μόνο η εσωτερική πτυχή του κυπριακού αλλά και η διεθνής.  Κατά συνέπεια όταν μιλάμε για τα μέρη τα οποία θα πρέπει να επιδείξουν καλή θέληση και βούληση για να έχουμε θετικό αποτέλεσμα εννοούμε όλα τα εμπλεκόμενα μέρη.  Δηλαδή πέραν των δύο κοινοτήτων και οι τρείς εγγυήτριες και πρωτίστως η Τουρκία.

Ο κύριος υπαίτιος και ένοχος της κυπριακής τραγωδίας και αποκλειστικός αίτιος της συνεχιζόμενης κατοχής.  Και αφού το ζητούμενο είναι η άτυπη πενταμερής να προετοιμάσει, την επίσημη διάσκεψη με στόχο λύση αρχών, άρα βασισμένη στις αρχές και τις αποφάσεις του ΟΗΕ, ο ίδιος ο Γ.Γ. του Οργανισμού θα πρέπει να στηρίξει αυτή τη βάση.  Το οποίο κατά την άποψη μου του δίνει χρυσή ευκαιρία να ξεκαθαρίσει στην άτυπη διάσκεψη δύο επίμαχα σημεία της τελευταίας – τελευταίας πρότασης – πλαίσιο του.  Δηλαδή τους «όρους αναφοράς» και τις «νέες ιδέες».

  • Η κοινή λογική λέει ότι από τη στιγμή που θα συμφωνηθεί η διαδικασία στην άτυπη διάσκεψη ο σκόπελος των «όρων αναφοράς» θα έχει ουσιαστικά ξεπερασθεί.  Και σε ότι αφορά τα περί «νέων ιδεών» είναι καθήκον να ξεκαθαρίσει ότι αυτές δεν μπορεί να αντίκεινται στις αποφάσεις του ΟΗΕ περι Κύπρου.

Αρα διχοτόμηση όποιας μορφής, απόσχιση, προσάρτηση και δύο κράτη προαποκλείονται.  Αυτό αποτελεί την πιο ουσιαστική προϋπόθεση για να προχωρήσει η όποια διαδικασία.

Πέραν τούτου είναι ζωτική ανάγκη να διαπιστωθεί στην άτυπη διάσκεψη η ύπαρξη κοινού στρατηγικού στόχου για όλα τα εμπλεκόμενα μέρη.

Βέβαια αν υπάρχει συναντίληψη σ΄ αυτά που έχω προαναφέρει, τότε έπονται αρκετά άλλα ζητήματα.  Πως υλοποιείται δηλαδή ο κοινός στρατηγικός στόχος.  Με ποια διαδικασία και κυρίως με ποιες τοποθετήσεις επι της ουσίας των γνωστών σε όλους προβληματικών πτυχών του κυπριακού.  Τόσον εκείνων οι οποίες θα ρυθμίσουν την εσωτερική πτυχή, τη σχέση των δύο κοινοτήτων όσον και τη διεθνή, άρα την κατάργηση των διεθνών συμφωνιών οι οποίες αλυσοδένουν την Κυπριακή Δημοκρατία και την αντικατάσταση τους με άλλη Διεθνή Συμφωνία, που θα καθιστά την Ομόσπονδη Κυπριακή Δημοκρατία κανονικό κράτος και η οποία θα προέλθει μέσα από μια πραγματική διεθνή διάσκεψη όπως κατ΄επανάληψη έχει προταθεί και εξηγηθεί από την ε/κ πλευρά και την Κυπριακή Δημοκρατία.

Προφανώς ο ΟΗΕ δεν θα αρκεστεί στο γεγονός ότι οι δύο κοινότητες υιοθετούν την ιδέα άτυπης διάσκεψης για να τη συγκαλέσει.  Μάλλον θα χρειαστεί είτε μέσον Λούτ, είτε μέσον συνάντησης των δύο ηγετών να ακούσει και από τους δύο όχι μόνο ότι συμφωνούν στη σύγκλιση της αλλά και κάτι περισσότερο.  Την ίδια ώρα τόσον οι κοινότητες όσον και τα ίδια τα Ηνωμένα ΄Εθνη αλλά και  Ελλάδα – Ηνωμένο Βασίλειο και ευρύτερα η διεθνής κοινότητα να ξεκαθαρίσουν ένα ζήτημα: Είναι δυνατόν να επαναρχίσουν συνομιλίες υπο την όποια μορφή με την Τουρκία να αλωνίζει πειρατικά και παράνομα στην κυπριακή ΑΟΖ και τα κυπριακά χωρικά ύδατα;   Φυσικά και όχι.

Πέραν τούτων υπάρχει ακόμα ένα προκαταρκτικό θέμα προς διευκρίνιση  πριν πάμε σε άτυπη.  Είναι το θέμα του Φυσικού Αερίου.  Η μια πλευρά το θέλει στο τραπέζι των συνομιλιών και η άλλη όχι.  Ανεξαρτήτως δυσκολιών η κατ΄ αρχάς σύμπτωση θέσεων ως προς τη σύγκλιση άτυπης πενταμερούς, είναι μία ευκαιρία, να επαναρχίσουν οι συνομιλίες στο σωστό πλαίσιο και σε υγιή βάση.

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *