Από τη Διάσκεψη της Γλασκώβης στην καθημερινή πρακτική…  Πότε επιτέλους, πέρα από τη σωστή σκέψη, θα φτάνουμε και στο σωστό αποτέλεσμα;

Του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΣΙΜΙΛΛΗ

Η μακρινή Γλασκώβη, που βρέθηκε κι αυτή εκτός ευρωπαϊκών συνόρων, ήρθε τις τελευταίες μέρες πιο κοντά. Ούτως ή άλλως  στη 26η Σύνοδο των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή (COP26, 31 Οκτωβρίου – 12 Νοεμβρίου) συζητούνται για μια ακόμα φορά, θέματα παγκόσμιου ενδιαφέροντος με στόχο την ανάληψη παραπέρα δεσμεύσεων και υποχρεώσεων από όλα τα κράτη, μεγάλα και μικρά και μικρομεσαία. Οι ηγέτες είπανε όσα είπανε, υπέγραψαν κι όσα υπέγραψαν και άλλα που θα ακολουθήσουν, σημασία καθοριστική θα έχει η αποτελεσματικότητα των δράσεων που θα προωθηθούν.

Ενδιαφέρουσες μάς φάνηκαν οι δηλώσεις του Πρόεδρου της Δημοκρατίας, από μνήμης και με σαφείς τις ενδείξεις πως ο ίδιος δεσμευόταν πως θα προσπαθήσει να εφαρμόσει πολιτικές που θα ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας. Σημειώνεται πως από το σημαντικό αυτό βήμα επανέλαβε το όραμα για ένα αναβαθμισμένο και ενεργό ρόλο της Κύπρου στην περιοχή μας με τρόπο που σαφώς συμβάλλει στην ειρήνη στην περιοχή. Ήταν μια ευκαιρία να ακουστεί, μετά από καιρό, το όνομα της Κύπρου για κάτι καλό. Είναι φανερό πως οι σύμβουλοι κι οι συνεργάτες του, πολιτικοί κι επιστήμονες, έκαναν αρκετή δουλειά. Οι επιστημονικοί, οι περιβαλλοντικοί, οι επιχειρηματικοί και άλλοι ενδιαφερόμενοι φορείς θα περιμένουν τώρα να γίνουν κοινωνοί του όλου σχεδιασμού ώστε να στηρίξουν, ο καθένας με τις δικές του εμπειρίες και ευθύνες τον μεγαλεπήβολο αυτό στόχο.

Ο Πρόεδρος υπογράμμισε, ανάμεσα σε άλλα πώς πρέπει να είμαστε ειλικρινείς ώστε να ενδυναμώσουμε τις προσπάθειές μας σε ό,τι αφορά την εκπλήρωση των υποσχέσεών μας. Επιβεβαίωσε πως η Κύπρος παραμένει πλήρως δεσμευμένη στη λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων για επίτευξη των στόχων της Συμφωνίας του Παρισιού. Είναι όμως έτσι; Οι εξαγγελθείσες επενδύσεις μερικών εκατοντάδων εκατομμυρίων την επόμενη πενταετία για καθαρότερη ενέργεια και για τους τομείς των μεταφορών, της γεωργίας, της βιομηχανίας, της χρήσης γης, της προστασίας των δασών και της διαχείρισης αποβλήτων θα διαφοροποιήσουν, επιτέλους, τις μέχρι τώρα κατευθυντήριες γραμμές, πολιτικές και πρακτικές; ΄Εγινε λεπτομερής αποτίμηση και ουσιαστική αξιολόγηση του τι έφταιξε μέχρι τώρα κι είμαστε σταθερά εκτός στόχων και δεσμεύσεων ακόμα και μετά που αντιληφθήκαμε την κρισιμότητα της κλιματικής αλλαγής και ετοιμάσαμε στρατηγικές;

Ο Πρόεδρος είπε πως είμαστε μια μικρή χώρα και πως η δική μας συμβολή στην αντιμετώπιση των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής είναι περιορισμένη. Μπορεί να εννοεί πως το ίδιο περιορισμένη είναι και η συμμετοχή στο πρόβλημα. Κι όμως, μικρά και μεγάλα κράτη έχουμε την κατά κεφαλή συμμετοχή μας. Άλλωστε δεν ζούμε ανεξάρτητα, αυτόνομα και ανεπηρέαστα από τις περιφερειακές και τις ευρύτερα διεθνείς εξελίξεις. Η αειφόρα διαχείριση των ενεργειακών, των υδάτινων, των ορυκτών, των περιβαλλοντικών και των άλλων φυσικών πόρων είναι βασική υποχρέωση, όχι τυπικά απέναντι στις διεθνείς συμφωνίες αλλά ηθικά και ουσιαστικά απέναντι στις επερχόμενες γενιές.

Ήταν και άλλα κομμάτια της ομιλίας του Προέδρου που μακάρι να επιβεβαιωθούν. Η αβεβαιότητα ως προς αυτό έγκειται στο γεγονός πως οι μέχρι τώρα πολιτικές, μερικές με την άμεση δική του καθοδήγηση ή με εκείνη βασικών του συνεργατών (που δεν ενεργούν ανεξέλεγκτα), μάλλον ανησυχία μάς προκαλούν. Να πάρουμε ένα «εύκολο» στόχο. Στη Γλασκώβη η Κύπρος δήλωσε πως στηρίζει τη Διακήρυξη για τα Δάση και τη Χρήση Γης που αναφέρεται στον τερματισμό της αποψίλωσης των δασών μέχρι το 2030. Κι εκεί που λες, δεν είναι δύσκολο να φέρουμε την Κύπρο πιο κοντά στον στόχο μια και δεν εξάγουμε ξυλεία… Μέχρι να επιστρέψει ο Πρόεδρος τον πρόλαβαν από το κέντρο της Λευκωσίας μέχρι Πάφο να αφανίσουν σημαντικά κομμάτια αστικού πρασίνου. Είναι ή δεν είναι άτυχος ο Πρόεδρος; Ούτε τον συμβολισμό των ημερών δεν σεβάστηκαν οι δράστες! Τι, άραγε, μάς περιμένει ακόμα στα υπόλοιπα 19 χρόνια μιας χωρίς λογική αποψίλωσης του πρασίνου; Αλήθεια, πώς ταιριάζουν με τις προεδρικές, σε διεθνές επίπεδο, εξαγγελίες οι «αναπτυξιακοί» σχεδιασμοί για διχοτόμηση με λεωφόρους των πάρκων της Αθαλάσσας και της Παιδαγωγικής Ακαδημίας και του γραμμικού πάρκου Στροβόλου;

Είναι όμως και το άλλο, όπου την ευθύνη την έχει ο ίδιος! Το σχετικό απόσπασμα της ομιλίας του δείχνει πάλι πως (στη θεωρία) καλά τα πάει: «… τα δάση, ο δασικός τομέας, η βιοποικιλότητα και  η αειφόρος χρήση της γης αποτελούν ουσιαστικό μέρος της μετάβασής μας σε μια σύγχρονη, κλιματικά ουδέτερη οικονομία με επαρκείς πόρους». Δεν έφτανε που καθοδήγησε ή επέτρεψε ή δεν απέτρεψε τους νέους σχεδιασμούς για καταστροφή του Ακάμα (εκεί να δεις, Πρόεδρε, βιοποικιλότητα!), προς τι η βία να καλέσει, μόλις που κατέβηκε από το αεροπλάνο, συνάντηση στο Προεδρικό με στόχο όχι να ενημερώσει και να ενθαρρύνει κοινοτάρχες της περιοχής για τη σημασία της βιοποικιλότητας και της αειφόρου χρήσης της γης αλλά να συνεχίσει, μαζί με τους αρμόδιους υπουργούς,  ένα λαϊκίστικο παζάρι εντελώς εκτός όχι μόνο των όσων άκουσε στη Γλασκώβη αλλά και όσων είπε ο ίδιος;

Στα μαθητικά μας χρόνια κι αργότερα στα φοιτητικά, νομίζαμε πως στη λύση ενός προβλήματος αρκεί να είναι σωστή η σκέψη και πως είναι λιγότερο σημαντικό αν είναι λάθος το (αριθμητικό) αποτέλεσμα. Μέχρι που κάποιος δάσκαλος μας είπε, αυστηρά, πως «Πότε επιτέλους, πέρα από τη σωστή σκέψη, θα μάθετε να φτάνετε και στο σωστό αποτέλεσμα»; Kαι είχε δίκαιο!

 ktsimillis@cytanet.com.cy

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *