Από το 541, ένα βήμα πριν τα δυο κράτη… Γραμματείς και απεσταλμένοι πιάνονται αδιάβαστοι κι ασυνεπείς!

Η φωτογραφία που ανήρτησε το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών. Η Λευκωσία με μιναράεδες και τουρκικές σημαίες. Και πίσω ο κατεχόμενος Πενταδάκτυλος. Φωτογραφία via του υπουργείου Εξωτερικών της Γαλλίας

Του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΣΙΜΙΛΛΗ

Σύνθετοι οι συνειρμοί των ημερών. Kι ανάμικτα τα συναισθήματα: 14-17 Noεμβρίου 1973, η εξέγερση του Πολυτεχνείου. 15 Νοεμβρίου 1983, η ανακήρυξη του ψευδοκράτους. Εκδηλώσεις θα γίνουν και φέτος και πορείες σε ποικίλες διαδρομές και με ποικίλα, συχνά όχι συγκλίνοντα, συνθήματα. Τα πράγματα, όμως, είναι ξεκάθαρα κι ας μείνουμε στο καθοριστικά κυρίαρχο στοιχείο: «Όχι στην κατοχή και τα αποτελέσματά της»!

Σ΄αυτή την επετειακή συγκυρία δεν θα το αποφύγουμε: Ένα τεστ για τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ και τους περιφερόμενους συνεργάτες και εκπροσώπους του, δηλωτικό της δικής τους επάρκειας για επιτέλεση του ρόλου τους. Τριάντα εννιά χρόνια από τότε, διερωτώμαστε πώς αντιλαμβάνονται το Ψήφισμα 541 του Συμβουλίου Ασφαλείας (18 Nοεμβρίου 1983); Όσοι δεν χαθήκαμε στη μετάφραση κι όσοι δεν πιστεύουμε στη (δήθεν φιλειρηνική) υποχωρητικότητα, διαβάζουμε πως:

«Tο Συμβούλιο Aσφαλείας…

Eπαναβεβαιώνοντας τα ψηφίσματά του 365 (1974) και 367 (1975),.

  1. Aποδοκιμάζει τη διακήρυξη των τουρκοκυπριακών αρχών της δήθεν απόσχισης τμήματος της Kυπριακής Δημοκρατίας.
  2. Θεωρεί την πιο πάνω διακήρυξη σαν νομικά άκυρη και ζητά την ανάκλησή της…
  3. Kαλεί όλα τα κράτη να σέβονται την κυριαρχία, ανεξαρτησία, εδαφική ακεραιότητα και το αδέσμευτο της Kυπριακής Δημοκρατίας.»

Ακόμα και μόνο από τον στρογγυλό αριθμό της συνεδρίας εκείνης (2500ή), θα ΄πρεπε να το θυμάστε εκεί στο πολυώροφο της Νέας Υόρκης. Τουλάχιστον να το ΄χετε μαζί σας σε κάθε συνάντηση με «τους ηγέτες των δυο κοινοτήτων». Θα ΄πρεπε να είσαστε πάντα καλά διαβασμένοι κι έτοιμοι να εξηγήσετε, απαντώντας σε πιθανό ερώτημα, πως αυτή με αυτή την ορολογία δεν έχετε πρόθεση να αμφισβητήσετε ή να παραβιάσετε όσα το ψήφισμα υπογραμμίζει για την ανάγκη σεβασμού της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Κι όταν δίνετε συγχαρητήρια στον σουλτάνο για την ειρηνευτική «ιεραποστολή» του για το Ουκρανικό, να τον ρωτούσατε, με όση αυστηρότητα απαιτεί ο σεβασμός στα ψηφίσματα του διεθνούς οργανισμού  «τι θα γίνει, συναγωνιστή εν ειρήνη Ταγίπ, με την κατοχή της μισής Κύπρου και τις παραβιάσεις της ΑΟΖ της; Να μας συμπαθείς μεγαλειότατε, κι εμείς τη δουλειά μας κάνουμε! Τα ψηφίσματα δεν μπορείς να τα παραβιάζεις κι εμείς να το ανεχόμαστε».

Ατυχώς κε Γενικέ Γραμματέα, τόσο εσείς όσο και οι προκάτοχοί σας, υποδέχεστε συχνά την ζώσα έκφραση μιας νομικά άκυρης ενέργειας, τον εκάστοτε κατοχικό ηγέτη, ντυμένο με ρούχα παραλλαγής σαν δήθεν εκπρόσωπος της τουρκοκυπριακής κοινότητας ο οποίος μάλιστα υποβάλλει και «νέες ιδέες» περί δυο κρατών, χωρίς εσείς να τις απορρίπτετε ως έχετε υποχρέωση. Και προσποιείστε πως είναι εκρόσωπος της τουρκοκυπριακής κοινότητας ενώ καλά γνωρίζετε πως οι έποικοι είναι περισσότεροι από τους εναπομένοντες Τουρκοκύπριους και πως ο εποικισμός είναι έγκλημα πολέμου (4η Συνθήκη της Γενεύης, 1949). Δεν μπορεί να μην το έχετε ακούσει ξανά… Κι ακόμα, για ποιες «εκλογές» μιλούμε; Aυτές υπό την έμμεση καταπίεση των κατοχικών στρατευμάτων και τις άμεσες παρεμβάσεις της Άγκυρας για τις οποίες είναι δυναμικές οι κινητοποιήσεις πλείστων Τουρκοκυπρίων…

Kαι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή; Οι στόχοι του Προγράμματος Βοήθειας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προς την Τουρκοκυπριακή Κοινότητα για το 2022 αναφέρονται με σαφήνεια στο σχετικό κείμενο [C(2022)5110 final, 25.7.2022] και επικεντρώνονται στην ανάπτυξη και αναβάθμιση υποδομών (περιβάλλον, νερό, απόβλητα, αποκατάσταση κτηρίων, περιοχές αναψυχής κ.α.), την κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη, τα μέτρα οικοδόμησης  εμπιστοσύνης και τη συμφιλίωση, τη στήριξη της κοινωνίας των πολιτών, την προσαρμογή προς το Ευρωπαϊκό Κεκτημένο. Και όλα αυτά με την προϋπόθεση πως «τα δικαιώματα φυσικών και νομικών προσώπων, συμπεριλαμβανομένων των περιουσιακών δικαιωμάτων θα τυγχάνουν σεβασμού». Αυτές τις μέρες βρέθηκε στα κατεχόμενα για πολλαπλά εγκαίνια έργων ο αντιπρόεδρος της Τουρκίας Φουάτ Οκτάι (βλ. έκτακτη επισκόπηση Γ.Τ.Π. 219/22, 9.11.2022). Ο σουλτανικός απεσταλμένος διακήρυξε πως «η ΤΔΒΚ εδώ και μισό αιώνα διεξάγει έναν αγώνα… λύση δύο κρατών, κυριαρχική ισότητα…».  Ακόμα κι αν τα έργα αυτά δεν έγιναν με ευρωπαϊκά κονδύλια, ακόμα κι αν όσα έγιναν με ευρωπαϊκά κονδύλια σεβάστηκαν τους νόμιμους ιδιοκτήτες, πώς συνάδει η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση των κατεχομένων (με τις επί χάρτου δεσμεύσεις) με την παράλληλη εκ Τουρκίας που έχει δηλωμένο στόχο τα δυο κράτη, μάρτυς μας το νέο «προεδρικό» κι άλλες συναφείς υποδομές;

Δεν ξεχνάμε τις δικές μας ευθύνες μέσα και από τις εκλογές Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας. Θα ήταν λογικό και στοιχειωδώς αναμενόμενο να μας πούνε οι υποψήφιοι πόσο απέχει από τα δύο κράτη η λύση για την οποία σχεδόν όλοι δηλώνουν πως θα αγωνιστούν. Και πιο απλά πώς ευθυγραμμίζεται με το Ψήφισμα 541. Εκτός κι αν οι περισσότεροι από αυτούς επαναλάβουν το (ουσιαστικά) κενό περιεχομένου περί συμφωνίας της διεθνούς κοινωνίας. Ευτυχώς που οι εκλογές (όπως γίνονται) δεν αποτελούν δημοψήφισμα!

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *