Από το «success story»στο «πιστόλι στον κρόταφο»: Οι ευθύνες είναι εκκωφαντικές κι εμφανείς για τον Συνεργατισμό

Εικόνες που θυμίζουν τον Μάρτιο του 2013 καταγράφηκαν την βδομάδα που μας πέρασε σε όλα τα Συνεργατικά Πιστωτικά Ιδρύματα. Καταθέτες σχημάτισαν ουρές για να αποσύρουν τις καταθέσεις τους/ ΚΥΠΕ/ Κάτια Χριστοδούλου

Του Χρύση Παντελίδη

 Το κλείσιμο του Συνεργατισμού, το οποίο κυριαρχεί στα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά δρώμενα των τελευταίων εβδομάδων, ανέδειξε για ακόμα μια φορά την αναξιοπιστία που χαρακτηρίζει τη διακυβέρνηση Αναστασιάδη και Δημοκρατικού Συναγερμού.

Δεν θα επαναλάβω την αναμφίβολη εκτίμηση ότι η συμφωνία κράτους – Ελληνικής Τράπεζας, η οποία σφράγισε το κλείσιμο του Συνεργατισμού, είναι ετεροβαρής. Ούτε και θα υπεισέλθω στις ευθύνες της Κυβέρνησης Αναστασιάδη και Δημοκρατικού Συναγερμού για το γεγονός ότι κατέστησε μια τέτοια ετεροβαρή συμφωνία ως τη μοναδική και αναπόφευκτη επιλογή του κράτους. Άλλωστε, αυτές οι ευθύνες είναι εκκωφαντικές κι εμφανείς, όπως εκκωφαντικά κι εμφανή είναι και τα οικονομικά δεδομένα.

Το ζήτημα είναι πρωτίστως πολιτικό. Και είναι πρωτίστως πολιτικό, διότι η Κυβέρνηση Αναστασιάδη και Δημοκρατικού Συναγερμού ουσιαστικά ομολόγησε, τις τελευταίες μέρες, δύο πράγματα:

  1. Ότι ο Συνεργατισμός κρατείτο –με μεγάλο κόστος– στον αναπνευστήρα, όχι για να εξαντλήσει κάθε πιθανότητα διάσωσης και επιβίωσής του, αλλά για να εξαντλήσει την προεκλογική περίοδο. Με άλλα λόγια, η Κυβέρνηση Αναστασιάδη και Δημοκρατικού Συναγερμού έκανε με τον Συνεργατισμό αυτό που είχε κάνει πριν από 5 χρόνια η Κυβέρνηση Χριστόφια και ΑΚΕΛ με τη Λαϊκή Τράπεζα. Η μόνη διαφορά των δύο περιπτώσεων είναι ότι η Κυβέρνηση Χριστόφια διοίκησε τη Λαϊκή Τράπεζα για 10 μόνο μήνες, ενώ η Κυβέρνηση Αναστασιάδη διοίκησε τον Συνεργατισμό για 60 ολόκληρους μήνες.
  2. Ότι το περιβόητο «success story» δεν υπήρξε ποτέ. Ότι ήταν ένα μεγάλο προεκλογικό ψέμα, που σκοπό είχε να παραπλανήσει τον λαό και να κρύψει το «πιστόλι στον κρόταφο», το οποίο, όπως ομολογούν με θράσος τις τελευταίες βδομάδες, δεν απομακρύνθηκε ποτέ.

Τα γεγονότα αυτά επιβεβαιώνουν και τη γνωστή, πάγια πλέον, τακτική Αναστασιάδη, δηλαδή το να μην τον ενδιαφέρει η ουσία, να μην τον αγχώνει η πραγματική επίλυση των προβλημάτων και να τον απασχολεί μόνο η χειραγώγηση της κοινής γνώμης και το πώς θα κερδίσει ο ίδιος τις ψήφους των πολιτών, την κρίσιμη Κυριακή των όποιων εκλογών.

Αυτή η τακτική εξηγεί και τη συμπεριφορά της Κυβέρνησης Αναστασιάδη και Δημοκρατικού Συναγερμού στο θέμα του Συνεργατισμού και στο ακόμα μεγαλύτερο –και αλληλένδετο– θέμα των μη εξυπηρετούμενων δανείων: Για πολλούς μήνες πριν από τις εκλογές, έκρυβαν τα προβλήματα του Συνεργατισμού κάτω από το χαλί, αντί να βρίσκουν λύσεις δημιουργούσαν πρόσθετα προβλήματα, απαξίωναν και χλεύαζαν τη δική μας πρόταση για δημιουργία Φορέα Διαχείρισης Μη Εξυπηρετούμενων Δανείων και μιλούσαν διαρκώς για ένα «success story» που μόνο οι ίδιοι αντιλαμβάνονταν. Στους τρεις μήνες μετά τις εκλογές, τα προβλήματα του Συνεργατισμού έσκασαν διαδοχικά, η Κυβέρνηση παραδέχτηκε ότι η δημιουργία Φορέα είναι η μόνη ενδεδειγμένη επιλογή και το λεγόμενο «success story» έδωσε τη θέση του στο δοκιμασμένο «πιστόλι στον κρόταφο». Με άλλα λόγια, τα προεκλογικά σταθερά βήματα μπροστά έγιναν, μετεκλογικά, σταθερά βήματα από το «success story» στο «πιστόλι στον κρόταφο».

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *