Από το τσουνάμι του 1974 στο τσουνάμι του 2018

Ο κατεχόμενος Πενταδάκτυλος, με τη σημαία του ψευδοκράτους φωτο: Φιλελεύθερος

Toυ δρα Χρήστου Ψιλογένη*

Η Κύπρος απειλήθηκε πολλές φορές με πολεμικό και πολιτικό τσουνάμι. Το υπέστη όμως, μόνον όταν βρέθηκαν Έλληνες, στην Αθήνα και στη Λευκωσία, να το πραγματώσουν.

Όπως για παράδειγμα έγινε το 1974 όταν το χουντικό πραξικόπημα υποστήριξαν και αρκετοί Ε/Κ, άλλοι με δόλωμα την ένωση και άλλοι με κίνητρο τις πολιτικές τους φιλοδοξίες, φέρνοντας τη διχοτόμηση και την καταστροφή που βιώνουμε για 44 χρόνια.

Είναι μάλιστα ενδεικτικό ότι μία μερίδα της δεξιάς, που τότε λεγόταν Ενιαίο, είχε συμμετάσχει με στελέχη της στην κυβέρνηση του οκταήμερου! Είναι γι’ αυτό που ο πρόεδρος του ΔΗ.ΣΥ πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός, όταν απειλεί τον κυπριακό Ελληνισμό με πολιτικό τσουνάμι, αν δεν αποδεχθεί, με περαιτέρω υποχωρήσεις, τη νομιμοποίηση των αποτελεσμάτων του διπλού εκείνου εγκλήματος.

Γιατί την ίδια τακτική κράτησε και ο Γλαύκος Κληρίδης το 2004, με αποτέλεσμα να πάρει αποστομωτική απάντηση από τον λαό. Εκτός βεβαίως και αν ο «εμφύλιος» εντός του κυβερνητικού στρατοπέδου αποσκοπεί στο να διευκολύνει τη νέα διολίσθηση της κυβέρνησης προς τις τουρκικές θέσεις, που οδηγούν στη νομιμοποίηση του ψευδοκράτους, ενώ ο κατοχικός στρατός θα παραμείνει για να επιτηρεί την τήρηση της συμφωνίας! Ακόμα όμως και αν οι ανησυχίες του προέδρου του ΔΗ.ΣΥ είναι πραγματικές, προέρχονται από δύο αιτίες:

1) Από τον φόβο του ότι η χαλαρή ομοσπονδία που για χρόνια έκτιζαν οι κυβερνήσεις ΔΗ.ΣΥ -ΑΚΕΛ, θα απορριφθεί από τον κυπριακό λαό γιατί αντί να αποκαθιστά τα δικά του στοιχειώδη δικαιώματα, κατοχυρώνει τα επεκτατικά σχέδια του εισβολέα. Γι’ αυτό και προσποιούνται οι μεν ότι εκπλήττονται και οι δε ότι αγωνιούν.

2) Αν πάλι οι φόβοι του πηγάζουν από τις απειλές των ΗΠΑ ότι θα μεθοδεύσουν ανάκληση της ΟΥΝΦΙΚΥΠ, αυτό σημαίνει την εγκατάλειψη και της υπόλοιπης Κύπρου στις ορέξεις του Τούρκου εισβολέα, στα πλαίσια της πολιτικής Κίσιγκερ. Οπότε, προς τι τα κυβερνητικά παραμυθιάσματα περί στρατηγικού εταίρου; Γιατί και αν η σχέση αυτή αφορά μόνο τη διεθνή τρομοκρατία, η Τουρκία είναι ο κύριος εκφραστής της κρατικής της διάστασης, που είναι και η χειρότερή της μορφή. Ό,τι και να συμβαίνει όμως, αποδεικνύει την πλήρη χρεοκοπία της πολιτικής των δύο κομμάτων, που επειγόντως πρέπει να αλλάξει.

Γιατί όχι μόνο ικανοποίησε πλήρως τις τουρκικές αξιώσεις, χωρίς το παραμικρό αντάλλαγμα, μας απειλεί και με δύο τσουνάμια, από τα οποία βεβαίως χειρότερο θα είναι αυτό που θα φέρει την υπογραφή μας. Ωστόσο, όσον αφορά την πιθανή ανάκληση της ΟΥΝΦΙΚΥΠ, προσφέρονται οι εξής διαζευκτικές λύσεις:

α) Το Συμβούλιο Ασφαλείας να αναθέσει σε κάποιο περιφερειακό οργανισμό την ειρηνευτική αποστολή για την Κύπρο, με βάση το κεφάλαιο VIII του καταστατικού χάρτη του ΟΗΕ.

β) Στα πλαίσια της κοινοτικής αλληλεγγύης, να αναλάβει η ΕΕ είτε με αυξημένη συνεισφορά προς την ΟΥΝΦΙΚΥΠ, είτε με δικές της δυνάμεις την προστασία της ειρήνης και της ασφάλειας στην Κύπρο.

γ) Να ζητηθεί από ένα ή και περισσότερα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, να ασκήσουν βέτο σε τυχόν αμερικανική απαίτηση για ανάκληση της ΟΥΝΦΙΚΥΠ από την Κύπρο, για τον λόγον ότι αυτή θα δημιουργήσει κίνδυνο για την παγκόσμια ειρήνη και ασφάλεια. Και αν υπάρξει αδιέξοδο στο Συμβούλιο Ασφαλείας, να επιδιώξουμε αντίστοιχη απόφαση της Γενικής Συνέλευσης, σύμφωνα με τη διαδικασία «Ενωμένοι για την Ειρήνη». (Όταν το Συμβούλιο Ασφαλείας αδυνατεί να πάρει απόφαση σε θέμα που αφορά την παγκόσμια ειρήνη και ασφάλεια, τον σχετικό ρόλο αναλαμβάνει η Γενική Συνέλευση).

Βεβαίως η απόφαση θα αφορά τη διατήρηση της ειρήνης, κατά το παράδειγμα της κρίσης του Σουέζ και όχι στην επιβολή κυρώσεων όπως στην περίπτωση της Κορέας. Τέλος, όσον αφορά τον κίνδυνο που δημιουργείται, για τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια, από τη συνέχιση της τουρκικής κατοχής κυπριακού εδάφους, καθώς και τις αμφισβητήσεις της Τουρκίας επί της ΑΟΖ της Κύπρου και άλλων γειτονικών κρατών, να ζητηθεί η γνωμοδότηση του Διεθνούς Δικαστηρίου. Ανάλογα με τη γνωμάτευση περί Κύπρου, ο Γ.Γ. του ΟΗΕ να αναλάβει νέα πρωτοβουλία προς επίλυση του Κυπριακού.

*πρέσβης ε.τ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *