Αποπροσανατολισμοί ή ψευδαισθήσεις: Η κυβέρνηση Αναστασιάδη και η PESCO

ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΓΚΟΥΜΑ

Του Θεόδωρου Τσακίρη

Η πρώτη πράξη υπογραφής της απόφασης 23 κρατών-μελών του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου να ενεργοποιήσουν στις 13 Νοεμβρίου την PESCO (Permanent Enhanced Structured Cooperation) κατέστη αντικείμενο εκμετάλλευσης από την κυβέρνηση, προκειμένου να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη από τα πολύ σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει η εγκαταλελειμμένη από την ίδια Εθνική Φρουρά, αλλά και από τις δομικές αδυναμίες της πρότασής της για το κεφάλαιο της Ασφάλειας στο Κυπριακό. Προκειμένου να εξυπηρετηθεί η αναγκαιότητα να θολωθεί η αλήθεια, επιστρατεύτηκε το όπλο της υπερβολής. 

Η PESCO και η συμμετοχή της Κύπρου σε αυτήν παρουσιάστηκαν λίγο πολύ ως προσωπική επιτυχία του κ. Αναστασιάδη, η οποία θα λειτουργήσει ως ασπίδα προστασίας της Κύπρου από την τουρκική επιθετικότητα και ως εγγυητής επίλυσης του Κυπριακού. Όπως σημείωσε ο κ. Αναστασιάδης, «Δημιουργείται για πρώτη φορά, λόγω και της γεωστρατηγικής θέσης της Κυπριακής Δημοκρατίας, μια ασπίδα προστασίας της Κυπριακής Δημοκρατίας ως ευρωπαϊκού συνόρου από τις όποιες έξωθεν επεμβάσεις».

Η πραγματικότητα βεβαίως είναι εντελώς διαφορετική.

Πρώτον, η PESCO δεν είναι κάτι που δημιούργησε, επινόησε ή προώθησε η κυβέρνηση Αναστασιάδη. Ως πρόνοια η PESCO υπάρχει εδώ και μια δεκαετία στο άρθρο 42/παρ.6, το άρθρο 46 και το Πρωτόκολλο 10 της Συνθήκης της Λισαβόνας που διαπραγματεύθηκε και επικύρωσε η κυβέρνηση του Τάσσου Παπαδόπουλου την περίοδο 2003-2007.

Η συνθήκη της Λισαβόνας υπογράφτηκε στις 13/12/2007 και τέθηκε σε εφαρμογή την 1η Δεκεμβρίου 2009. Έκτοτε παρέμενε εν υπνώσει έως ότου το Brexit κινητοποίησε τη γαλλική και τη γερμανική κυβέρνηση την άνοιξη του 2017 προς την κατεύθυνση ενεργοποίησής της. Ανεξαρτήτως του ποιος θα ήταν Πρόεδρος στην παρούσα χρονική συγκυρία θα ήταν αδιανόητη η μη συμμετοχή της Κύπρου στην οποιαδήποτε προσπάθεια αμυντικής εμβάθυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Δεύτερον η PESCO, η έγκριση της οποίας αναμένεται να γίνει στις 11 Δεκεμβρίου, δεν παρέχει καμία εγγύηση ασφαλείας από εξωτερικές επιθέσεις σε κανένα από τα κράτη-μέλη της διότι πολύ απλά κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται από καμία ευρωπαϊκή συνθήκη.

Η Ε.Ε. και η PESCO δεν είναι αμυντικές συμμαχίες με νομικά δεσμευτική μορφή ούτε αποτελούν δυστυχώς συλλογικά αμυντικά συστήματα, όπως ισχύει με την περίπτωση του ΝΑΤΟ, όπου το Άρθρο 5 της Ατλαντικής Συμμαχίας καλύπτει τα μέλη του οργανισμού από οποιαδήποτε μορφή εξωτερικής απειλής ή επίθεσης.

Καμία ευρωπαϊκή υποχρέωση δεν υπάρχει για αμυντική συνδρομή της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Ε.Ε. σε περίπτωση επίθεσης από άλλο κράτος και καμία σχέση δεν έχει η αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων με την PESCO.

Τρίτον, η εντολή της PESCO «περιορίζεται» στη δημιουργία κοινών αμυντικών υποδομών, κοινών επιχειρησιακών μονάδων και κοινών προγραμμάτων ανάπτυξης και εξαγοράς οπλικών συστημάτων που θα μπορούν να αναπτυχθούν στο εξωτερικό της Ε.Ε. για ανθρωπιστικές και άλλες αποστολές.

Προκαλεί κατάπληξη το πώς η κυβέρνηση Αναστασιάδη μπορεί να πανηγυρίζει τη συμμετοχή μας στην PESCO και στα κοινά εξοπλιστικά προγράμματα που αυτή προβλέπει τη στιγμή που η ίδια έχει αποδυναμώσει σημαντικά τις αμυντικές δυνατότητες της χώρας μας.

Με ποια αξιοπιστία θα συμμετάσχουμε στην PESCO όταν δαπανούμε λιγότερο από το 0,3% του ΑΕΠ μας σε αμυντικά συστήματα, την ώρα μάλιστα που το 80%-90% των χρημάτων που τελικά ξοδεύονται δαπανώνται για ανταλλακτικά και για τη συντήρηση πεπαλαιωμένων συστημάτων και εφοδίων, πολλά από τα οποία έχουν υπερβεί την επιχειρησιακή τους χρησιμότητα;

Για να αξιοποιήσουμε την PESCO πρέπει πρώτα να θωρακίσουμε και να επενδύσουμε εκ νέου στην Άμυνά μας προχωρώντας όπως ο Νικόλας Παπαδόπουλος αναλύει στη Νέα Στρατηγική:

  • Στη συγκρότηση 5ετούς εξοπλιστικού προγράμματος με ιδιαίτερη έμφαση στην ενίσχυση της αεροπορίας, του ναυτικού και της πυραυλικής άμυνας μέσω της αξιοποίησης και ενίσχυσης του Ταμείου Αμυντικής Θωράκισης.
  • Στην αύξηση των εξοπλιστικών δαπανών χωρίς επιπρόσθετη φορολογική επιβάρυνση, έτσι ώστε ο συνολικός αμυντικός προϋπολογισμός να φθάσει τουλάχιστον το 2% του ΑΕΠ.
  • Στην απλοποίηση και επιτάχυνση των κανονισμών που διέπουν την προμήθεια αμυντικού υλικού.
  • Στην άμεση επικαιροποίηση και εκ νέου ενεργοποίηση του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος Κύπρου – Ελλάδας μέσα και από την αναβάθμιση των βάσεων Ευάγγελος Φλωράκης και Ανδρέας Παπανδρέου.
  • Στην αναβάθμιση υφιστάμενων αμυντικών συμφωνιών συνεργασίας και με μη ευρωπαϊκά κράτη με έμφαση στη Ρωσία, στην Αίγυπτο και το Ισραήλ.
  • Στην εκπόνηση Εθνικής Στρατηγικής για την καταπολέμηση της Διεθνούς Τρομοκρατίας και των Ασύμμετρων Απειλών, με έμφαση στις κρίσιμες υποδομές μεταφορών και ενέργειας.

* Σύμβουλος επί θεμάτων Εξωτερικής, Αμυντικής και Ενεργειακής Πολιτικής του υποψηφίου Προέδρου της Δημοκρατίας Νικόλα Παπαδόπουλου

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *