“Απορριπτικός”; Έ, όχι δα!

Του ΦΟΙΒΟΥ ΣΠΑΡΟΥ

Με την δημοσιοποίηση των πρακτικών που τα Ηνωμένα Έθνη κράτησαν στην περιβόητη διάσκεψη στο Crans-Montana, πάμπολλες αράδες γράφτηκαν στον έντυπο και διαδικτυακό τύπο, καθώς και στα λεγόμενα σόσιαλ μήντια, περί της ευθύνης ή όχι του νυν Προέδρου της Δημοκρατίας (ΠτΔ) για το “ναυάγιο” των συνομιλιών αυτών. Μια “συζήτηση” που ουσιαστικά είχεν αρχίσει πρίν καν λάβουν μέρος οι εν λόγω συνομιλίες.

Ανησυχώ για τις επιπτώσεις της τόοοσης φιλολογίας περί του “ναυαγίου” στο Κραν Μοντανά.

Φοβάμαι ότι ο υπερτονισμός ότι δέν φταίει ο Αναστασιάδης αλλά η Τουρκία είναι μέν σωστή θέση αλλά τί μ’ αυτό; στα μάτια των δικών του αλλά και πολλών άλλων ηρωοποιείται. Στα μάτια των οπαδών της όποιας λύσης ταυτίζεται με μας τους …πολύ κακούς που εναντιωνόμαστε στην πολυπόθητή τους Δικοινοτική Διζωνική Ομοσπονδία(ΔΔΟ). Και κάποιοι “ποιμένες” πρέπει να τρίβουν τα χέρια τους από χαρά διότι τα “σκυλιά” τους μαζεύουν τα “πρόβατά” τους στο “μαντρί”.

Θέτω το ερώτημα: κι αν πετύχαινε η διάσκεψη στο Κραν Μοντανά τί θα γινόταν, λύση θα είχαμε, ή διάλυση;

Οι αντιπαρατιθέμενες απόψεις ήσαν και παραμένουν από την μιά η αποδοχή μιάς “λύσης” ΔΔΟ πάσῃ θυσίᾳ κι από την άλλη η διατήρηση κάποιων προσχημάτων. Η “διαφωνία”, με άλλα λόγια, δέν είναι στο είδος και το περιεχόμενο της “λύσης” αλλά στο άν θα την δεχτούμε άνευ όρων ή με κάποιες “δικλείδες ασφαλείας”. Σοβαρότερη των δικλείδων αυτών υπήρξε η αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων.

Τί θα εσήμαινε λοιπόν επιτυχία αυτών των συνομιλιών; με όλες εκείνες τες παραχωρήσεις που έχουν ήδη δοθεί, όχι στους Τουρκοκυπρίους αλλά στην Τουρκία;

δυο ζώνες με το δικό της σύνταγμα η κάθε μιά, άρα κράτος ή πολιτεία α λα εκείνες των ΗΠΑ.

μια κεντρική (συν?)ομοσπονδιακή κυβέρνηση, κάτι σαν ομπρέλα ή καπέλο στις δυό κυβερνήσεις των ζωνών

Οι δυό ζώνες θα ήσαν γεωγραφικά καθορισμένες από την γραμμή κατάπαυσης του πυρός το 1974 με ελάχιστες διαφοροποιήσεις και ο πληθυσμός της κάθε μιάς ελάχιστα θα διέφερε από την παρούσα κατάσταση.

Την διακυβέρνηση στον βορρά θα ασκούσαν Τουρκοκύπριοι αν όχι έποικοι και την διακυβέρνηση στον νότο θα ασκούσαν Ελληνοκύπριοι.

Στον τεραγωνισμό του κύκλου αυτά δέν θα αποκαλούνταν ρατσιστικές διευθετήσεις αλλά κάτι άλλο, ειρηνευτική διευθέτηση ίσως …

Οι Αγγλικές βάσεις θα παρέμεναν ως έχουν ή πιθανόν οι εταίροι μας του ΗΒ, στην νεο-αποικιακή τους μεγαλοψυχία, να μας παραχωρούσαν εδάφη που δέν τους χρειάζονται, έτσι ως πακσίσι γιατί είμαστε φρόνιμοι κι υπάκουοι.

Στην κεντρική κυβέρνηση θα συμμετείχαν εξ ίσου ή με δικαιώματα βέτο οι δυό ζώνες

να πώ κι άλλα; έχουν χιλιοειπωθεί από άλλους …

Θα ενομιμοποιείτο δηλαδή ο de facto διαχωρισμός, θα βαφτιζόταν επανενωμένη Κύπρος, πιθανόν να κτυπούσαν και καμπάνες και να εφωνάζονταν διάφορα νενικήκαμεν ή κάτι παρόμοια αλλά στην ουσία κουμάντο θα έκανε η Τουρκία, ακόμα κι αν δεχόταν να αποσύρει τα στρατεύματά της.

Το λέω καθαρά: ευτυχώς που ναυάγησε η διάσκεψη στο Crans-Montana. Σωθήκαμε προς το παρόν και ευχόμαστε να “φέρουμεν τον νού μας” και να αλλάξουμε ρότα. Και αυτό έγινε, όχι γιατί ο Νίκος Αναστασιάδης, όχι ως ΠτΔ αλλά ως εκπρόσωπος της Ελληνικής Κοινότητας, “έστησεν πό’ιν”, ούτε λόγω της θέσεως του Νίκου Κοτζιά ως εκπροσώπου της εγγυήτριας Ελλάδος αλλά λόγω της αδιαλλαξίας της εγγυήτριας Τουρκίας. Η βουλημία της μας απέτρεψε να δεχτούμε μιαν απαράδεχτη λύση.

Μας αποκαλούν απορριπτικούς και προσπαθούν να πείσουν τους πάντες ότι δέν θέλουμε καμμία λύση. Αυτό που απορρίπτουμε όμως είναι την συγγεκριμένη μορφή της ΔΔΟ, καθώς και τα “δύο κράτη” που ουσιαστικά είναι επίσης ΔΔΟ. Είτε ομοσπονδιακή λέγεται η κεντρική κυβέρνηση είτε συνομοσπονδιακή το σημαντικό είναι οι εξουσίες που της καταχωρούνται. Και είτε ζώνες τις λέμε είτε κράτη δέν κάνει διαφορά. Λύση θέλουμε αλλά μια βιώσιμη λύση προς όφελος όλων των πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας, με ισότιμες ελευθερίες, ισότιμα  δικαιώματα αλλά και ισότιμες υποχρεώσεις.

Τί μας λέει όμως ο νύν ΠτΔ; που ήδη, εδώ και μερικά χρόνια αυτοί οι οπαδοί της όποιας λύσης μας τον πλασάρουν ως τον ηγέτη των “απορριπτικών”;

Να συνεχίσουμε, λέει, από εκεί που μείναμε στο Crans-Montana. Δηλαδή να πάμε να καλοπιάσουμε την Τουρκία να δεχτεί μιαν ΔΔΟ …

“Απορριπτικός”; Έ, όχι δα!

Φυσικός Μηχανικός

sparos@gmail.com

www.kyklamino.org

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *