Απύθμενο θράσος: Δίνουν μαθήματα αυτοί που έστησαν το Κραν Μοντάνα, όπου τελικά πήγαν για μαλλί και βγήκαν κουρεμένοι

Το τουρκικό ερευνητικό σκάφος «faith Πορθητής»

Της Ελένης Θεοχάρους

Προ των πυλών ευρίσκεται ο Πορθητής, με πολιορκητικούς κριούς και καταπέλτες. Εντός των τειχών, συνεχίζεται η σφοδρή σύγκρουση ΑΚΕΛ – Κυβέρνησης για το πλαίσιο Γκουτέρες και την «ευκαιρία που χάθηκε». Στα κάστρα και στις πολεμίστρες είναι τα σκιάχτρα της Εθνικής Φρουράς.

Οι πληβείοι αγκομαχούν να επιβιώσουν, άλλοι τα παρατούν και παραδίδονται στον κατακτητή και η οικονομική ολιγαρχία δρέπει τους καρπούς των κόπων της από τον μακροχρόνιο αγώνα της υπέρ της ΔΔΟ. 

Η Τουρκία, που ποτέ δεν έχει αποκρύψει τις προθέσεις της, πράττει αυτό για το οποίο μας προειδοποίησε πριν τρία χρόνια: Έχει αγκυροβολημένο το πλωτό γεωτρύπανο «Πορθητής» στην Αλάνια. Προγραμματίζει δύο γεωτρήσεις, τη μία 100 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Ακάμα και την άλλη 50 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Καστελόριζου. Και ποιος ξέρει πού αλλού θα κτυπήσει.

Η Τουρκία έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων και ξέρει πολύ καλά πότε και τι θα πράξει. Η Κυβέρνησή μας εύχεται να μη γίνει γεώτρηση μέσα στην κυπριακή ΑΟΖ, μιας και ο υπουργός των έξοσετ δεν είναι πια εν ενεργεία. Οι κυβερνώντες δεν έχουν κανένα σχέδιο αντίδρασης, όπως δεν είχαν και όταν εκδιώχθηκε το γεωτρύπανο της ΕΝΙ από τον στόχο «Σουπιά».

Αυτά είναι τα αποτελέσματα της εξευμενιστικής και εκμαυλιστικής πολιτικής των ρεαλιστών και υπερμέτρως φανατικών οπαδών της ΔΔΟ που σήμερα έχουν χαθεί από το προσκήνιο. Αυτών που μας καθύβριζαν καθημερινά ως απορριπτικούς και μαξιμαλιστές, και ως εναντιωνόμενους στη λύση. Οι οποίοι όφειλαν τουλάχιστον να παραδεχθούν στον λαό ότι πίστευαν σε μια ουτοπία.

Η «ρεαλιστική» πολιτική κατέρρευσε παταγωδώς στο Κραν Μοντάνα, ο κουρνιαχτός που σήκωσε ακόμη μας πνίγει. Ο Πρόεδρος κατάλαβε ότι κατέρρευσε η πολιτική του, γι’ αυτό προσανατολίζεται δυστυχώς σε λύση τρισχειρότερη της ΔΔΟ, η οποία βεβαίως ήταν και παραμένει η σιδηροτροχιά μεταφοράς της Κύπρου στον πλήρη εκτουρκισμό.

Η Άγκυρα επιδιώκει και επιτυγχάνει σταδιακά να ελέγχει τους κυπριακούς υδρογονάνθρακες. Αλωνίζει στην Ανατολική Μεσόγειο επειδή δεν έχουμε δύναμη αποτροπής. Τι να σου κάνουν και οι απηρχαιωμένοι έξοσετ με το μικρό βεληνεκές;

Πιστεύουμε ότι είναι απύθμενο θράσος να μας δίνουν μαθήματα όλοι αυτοί που έστησαν το Κραν Μοντάνα, όπου τελικά πήγαν για μαλλί και βγήκαν κουρεμένοι. Γύρισαν πίσω χωρίς λύση και χωρίς να καταλογισθεί καμιά ευθύνη στην Τουρκία, που ήταν ο στόχος τους τάχα, βάσει των μεγαλεπήβολων σχεδιασμών τους. Αφού σκοπίμως δεν ζήτησαν από τον ΟΗΕ να καταλογισθούν ευθύνες, γιατί ελλείψει εναλλακτικού σχεδίου ήθελαν οπωσδήποτε να παραμένουν διέξοδοι για να συνεχισθούν οπωσδήποτε οι συνομιλίες.

Η Τουρκία, όπως και σε κάθε γύρο συνομιλιών, πήρε όσα ήθελε στο Κραν Μοντάνα. Έκανε άλλο ένα βήμα προς τον στόχο της: Τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και τον έλεγχο της νήσου. Την πλήρη κατάληψη της Κύπρου με πληθυσμιακούς και οικονομικούς μηχανισμούς, την εξουθένωση του όποιου φρονήματος απέμεινε, τη μαζική επιστροφή των κατοίκων στα σπίτια τους υπό κατοχική διοίκηση. Μέσα από εκβιασμούς και απειλές. Με την ισχύ της. Τα υπόλοιπα θα γίνουν με τις συνταγματικές δομές που θα υπογράψουν οι συνομιλητές πρώτα σε ενδιάμεση στρατηγική συμφωνία και μετά στη λύση-πακέτο με τον Fatih.

Αν άκουγαν τις κραυγές αγωνίας των ξεροκέφαλων απορριπτικών και είχαμε υπολογίσιμη άμυνα αποτροπής, αφού πήραν τόσα δισεκατομμύρια από τον φορολογούμενο πολίτη για την Εθνική Φρουρά, τα οποία βεβαίως χρησιμοποίησαν για τις ανάγκες του σπάταλου και μεγαλοπρεπούς κράτους των Συβαριτών, η Τουρκία δεν θα τολμούσε να αλωνίζει τις θάλασσές μας και να στήνει τρυπάνια όπου αυτή επιθυμεί, σε μια προσπάθεια να αποδείξει για άλλη μια φορά ότι όχι μόνο στον βορρά δεν μπορούμε να ασκούμε κυριαρχία, αλλά ούτε καν στο νότο. Ότι είμαστε κράτος εκλιπόν.

Η Κυβέρνηση παρακολουθεί παθητικά τις εξελίξεις και η ΕΕ εξακολουθεί να χαϊδεύει την Τουρκία. Η Κυβέρνηση αναμένει κάποιο θαύμα τον Σεπτέμβριο, στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, ζώντας μέσα στην ψευδαίσθηση ότι μετά από έναν πιθανό θρίαμβο του Ερντογάν στις 24 Ιουνίου, ο Μεγαλοπρεπής θα γίνει και Μεγαλόκαρδος. Μέχρι τότε, και παρά τις μεγαλόστομες διακηρύξεις, θα παγώσει το ενεργειακό πρόγραμμα, πάλι για να κρατάει την πιθανότητα των συνομιλιών υπαρκτή. Για να οδηγηθούμε είτε σε νέα αδιέξοδα, είτε στη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και στη λύση δύο κατ’ επίφασιν ανεξάρτητων κρατών. Σε κάθε περίπτωση, η Τουρκία θα κερδίσει μεγάλο τμήμα της Κυπριακής ΑΟΖ και θα γκριζάρει την υπόλοιπη.

Η πολιτική του εξευμενισμού και της «επαναπροσέγγισης» κατέρρευσε, αλλά η πλάνη εν πολλοίς συνεχίζεται. Τώρα μαλώνουν για τον τρόπο με τον οποίο θα αυτοκτονήσουμε. Δυστυχώς μερικοί δεν κατανοούν ότι όπως είναι σήμερα οι Τουρκοκύπριοι, υποτακτικοί και υποχείρια της Άγκυρας, με τη λύση που προωθούν, αύριο θα καταστούμε όλοι ογλάνια του Ερντογάν. Χωρίς την άδεια της Άγκυρας, δεν θα μπορούν τα ψαροκάικα να απομακρύνονται πέραν των 3 χιλιομέτρων από τις ακτές. Βλέπετε η Άγκυρα αντιγράφει σε πολλά τον Ισραήλ. Οι συνταγματικές και πολιτειακές αλχημείες που αποδεχθήκαμε διαχρονικά μάς έχουν αλυσοδέσει. Εκχωρήσαμε την ανεξαρτησία μας στις αρνησικυρίες των Τούρκων, καθώς και πλείστα όσα πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματα στην πολιτική και αριθμητική ισότητα. Οι Τούρκοι, όντας άπληστοι και αδηφάγοι, θέλουν τα πάντα.

*Πρόεδρος του Κινήματος Αλληλεγγύη

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *