Άραγε το υπουργείο μιλάει ελληνικά;

Νέα Υόρκη- ΗΠΑ Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Νίκος Αναστασιάδης προσφωνεί την 74η Σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών.

Της ΤΩΝΙΑΣ ΣΤΑΥΡΙΝΟΥ

”Δεν θα ανεχθώ τέτοια συμπεριφορά από τους εκπαιδευτικούς», είπε ο Αναστασιάδης με το καλημέρα της νέας σχολικής χρονιάς και το γνωστό σηκωμένο φρύδι. Για να μη νομίζει κανένα δασκαλούδι ότι είναι τίποτα ελεύθερο να διεκδικεί και να διαμαρτύρεται. Αν, βέβαια, γινόταν γκάλοπ εκείνη τη μέρα, πιθανότατα η πλειοψηφία της κοινής γνώμης να απαντούσε ότι «καλά τους έκανε», γιατί πήραν πολύ θάρρος, «δεν φτάνει που πιάνουν ένα κάρο λεφτά».

Το κύρος και η αξιοπιστία των εκπαιδευτικών έχει πληγεί ανεπανόρθωτα τα τελευταία χρόνια για διάφορους λόγους. Σε κάποιο βαθμό αυτό γίνεται εσκεμμένα, από κομματικά στελέχη και μέσα ενημέρωσης, που τους παρουσιάζουν συστηματικά ως αργόσχολους. Σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό, όμως, η εικόνα τους αμαυρώνεται από τους συνδικαλιστές που τους εκπροσωπούν. Ο τρόπος που συνδιαλέγονται με το φθαρμένο σύστημα της παιδείας δείχνει συστηματικά να το εξυπηρετεί αντί να το αμφισβητεί και να του ζητάει εξηγήσεις.

Έτσι, ό,τι κι αν διεκδικήσουν πια οι εκπαιδευτικοί προκαλεί καχυποψία, για να πούμε το λιγότερο. Αυτή τη στιγμή υπάρχει στην ατζέντα τους ένα εξαιρετικά σοβαρό ζήτημα: η ένταξη των αλλόγλωσσων μαθητών. Το υπουργείο Παιδείας, για να εξοικονομήσει χρήματα, πετσόκοψε φέτος ώρες από το πρόγραμμα εκμάθησης Νέων Ελληνικών των αλλόγλωσσων μαθητών. Και σημειωτέον, οι ώρες ήταν ήδη ελάχιστες και ανεπαρκείς.

Σε κάποια σχολεία, μάλιστα, τα αλλόγλωσσα παιδιά στριμώχτηκαν μαζί με τους μαθητές που είναι στο πρόγραμμα της στήριξης. Έτσι, το προσφυγόπουλο από τη Συρία που δεν μιλάει γρι ελληνικά κάθεται μαζί με το παιδί που έχει μαθησιακή δυσκολία και χρειάζεται ενίσχυση και κάνουν μαζί Νέα Ελληνικά. Περιττό να πούμε ότι κανένα από τα δύο παιδιά δεν επωφελείται.

Η άτυπη πολιτική του υπουργείου, εξάλλου, να στέλνει τα αλλόγλωσσα παιδιά σε συγκεκριμένα σχολεία –για να «γλυτώνουν» τα πάντα ευνοούμενα «καλά» σχολεία– έχει δημιουργήσει μικρά σχολικά γκέτο. Κι ύστερα, κάνουν μια γιορτούλα κατά του ρατσισμού, βγάζει και μια σέλφι ο υπουργός με τη μαντιλοφορούσα μαθήτρια και καθάρισαν. Επειδή, κύριε Χαμπιαούρη μου, δεν είναι ρατσιστικό να πετάς ένα δεκάχρονο σε μια τάξη για έξι ώρες την ημέρα να παρακολουθεί χωρίς να καταλαβαίνει ούτε λέξη. Είναι πολιτική ένταξης.

Την ίδια ώρα οι δείκτες παρουσιάζουν συνεχώς αύξηση του αναλφαβητισμού: στο 12,8% ο γλωσσικός αναλφαβητισμός και στο 13,8% ο μαθηματικός. Αυτά τα αποτελέσματα δημιουργούν ωραίους τίτλους στα δελτία ειδήσεων, χωρίς ποτέ να γίνεται η απαραίτητη ανάλυση και αυτό που μένει είναι η εντύπωση ότι οι δάσκαλοι ξύνονται, γι’ αυτό τα παιδιά μένουν αναλφάβητα. Πόσα από αυτά τα παιδιά, όμως, είναι αλλόγλωσσα; Πόσα είναι παιδιά που λαμβάνουν στήριξη; Και για να μην αγνοήσουμε κι άλλους παράγοντες που κρύβονται συστηματικά κάτω από το χαλί, πόσα από αυτά τα παιδιά είναι κάτω από την επίβλεψη του Γραφείου Ευημερίας, με σύνθετα ψυχο-κοινωνικά προβλήματα;

Οι δείκτες είναι εκεί. Οι ενδείξεις ξεκάθαρες. Οι λύσεις διαφαίνονται ακόμη και σε μια πρώτη ανάγνωση. Αλλά το υπουργείο έρχεται με πονηριά να φορτώσει όλα τα προβλήματα συλλήβδην στους εκπαιδευτικούς, παρουσιάζοντάς τους σαν αχόρταγους και φαταούλες. Τη στιγμή που το ίδιο το υπουργείο, συστηματικά, τους αφαιρεί όλα τα εργαλεία που έχουν στη διάθεσή τους για να τα καταπολεμήσουν.

 

 

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.