Aυτή κι αν είναι ίσως η τελευταία ευκαιρία!Έμειναν εφτά βδομάδες για τις ευρωεκλογές. Λιγότερες είναι οι μέρες μέχρι τις 3 Μαϊου. Μετά απ΄αυτή, ούτε λάθη διορθώνονται, ούτε έκπληξη δικαιολογείται!

Η φωτογραφία που ανήρτησε το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών. Η Λευκωσία με μιναράεδες και τουρκικές σημαίες. Και πίσω ο κατεχόμενος Πενταδάκτυλος. Φωτογραφία via του υπουργείου Εξωτερικών της Γαλλίας

Του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΣΙΜΙΛΛΗ

Οι φετινές ευρωεκλογές, οι τέταρτες με κυπριακό χρώμα, έχουν την  ιδιαιτερότητά τους. Μήπως είναι η τελευταία ευκαιρία οι Κύπριοι να επιλέξουν με ενιαία διαδικασία τους εκπροσώπους τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο; O κίνδυνος είναι όχι μόνο ορατός, είναι χειροπιαστός. Δεν πρέπει να περιμένουμε να ανατραπεί  από μόνη της η αδιέξοδη πορεία του αυτοεγκλωβισμού μας…

Ας αρχίσουμε όμως από τους ψηφοφόρους: Όσοι γράφτηκαν στους εκλογικούς καταλόγους, γράφτηκαν. Η προθεσμία της 2ας Απριλίου πέρασε δικαιώνοντας την προϋπάρχουσα απαισιοδοξία. Όσοι προτίμησαν να μην γραφτούν, δεν επρόκειτο να πεισθούν από τα διαφημιστικά. Κι όμως, αν κάποιος θέλει να εκφραστεί με την αποχή, λογικότερο είναι να γραφτεί κι ας μην πάει να ψηφίσει, έτσι για να μετρήσει η αποχή του. Κι ενώ όμως όλοι εμφανίζονται να ανησυχούν από τη μειωμένη ανταπόκριση νέων (και αρκετών μεγαλύτερων, μη εγγραφέντων που ακόμα το σκέφτονται) ψηφοφόρων, τι έγινε (και τι μπορεί, ακόμα και τώρα, να γίνει) με αυτούς που θέλουν να ψηφίσουν και δεν τους αφήνει η Πολιτεία λόγω …γραφειοκρατίας!

Σωστή ήταν η πρόταση των Οικολόγων για συμμετοχή στις εκλογές όλων όσοι είναι εγγεγραμμένοι στο Αρχείο Πληθυσμού, σωστή και η στάση της Βουλής που την υπερψήφισε. Μια τέτοια εξέλιξη θα διευκόλυνε τη συμμετοχή στις εκλογές πολύ περισσότερων Κυπρίων πολιτών, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Κι όμως η απόφαση της Βουλής για τροποποίηση του εκλογικού νόμου έτυχε αναπομπής από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για διοικητικούς και γραφειοκρατικούς λόγους και στενότητα χρόνου (ενώ το θέμα χρονολογείται από τις περασμένες ευρωεκλογές!) και κάτι χιλιάδες ευρώ πρόσθετη δαπάνη. Τελικά, η προσπάθεια αχρηστεύτηκε με κατά πλειοψηφία συναίνεση της (ίδιας) Βουλής…

  • Τα δυο μεγάλα κόμματα δεν έχουν έγνοια – δυο θέσεις από τις έξι θα τις κερδίσουν. Σίγουρα τους ενδιαφέρει η πρωτιά στην οποία θα στηρίξουν τη θέση τους στις κοκορομαχίες των μηνών που θα ακολουθήσουν. Και το μικρομεσαίο κόμμα ξέρει κι αυτό τα όριά του. Όλοι μαζί ξέρουν και την αδυναμία τους να περιμένουν οτιδήποτε πέρα από αυτά. Είναι βέβαια και η ενδοοικογενειακή μάχη κι οι σχέσεις με τους εξ αγχιστείας συγγενείς. Κι αν γίνει και καμμιά ζαβολιά, αυτά συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες!

Μένει η έκτη έδρα! Αρκεί, άραγε, να επιτελέσουμε  το κομματικό καθήκον ή να εκφράσουμε την όποια επιλογή μας; Αυτό είναι εύκολο! Μπορούμε, άραγε, ακόμα και τώρα, να αναζητήσουμε τρόπους και δρόμους και να πιέσουμε για να διεκδικηθεί δυναμικά κι ενωτικά μια καλύτερη προοπτική; Mια συνένωση δυνάμεων από όσους όχι μόνο αγαπούν την ειρήνη – σχεδόν όλοι την αγαπούν – και δέχονται την πλάϊ-πλαϊ «συμβίωση» αλλά οραματίζονται κι είναι έτοιμοι να στηρίξουν τη συμβίωση σε μια πραγματικά ελεύθερη (από κάθε σκλαβιά) κι ενωμένη κοινωνία…

Από αυτούς που είναι ενάντια στον κάθε ρατσισμό, όχι μόνο γενικώς και αορίστως αλλά και μέσα στην ίδια την Κύπρο… Κι όχι μόνο ενάντια στον ρατσισμό που διαχωρίζει τους πολίτες του κόσμου με το χρώμα και την προέλευση αλλά κι εκείνο που διαχωρίζει τους Κυπρίους με βάση την καταγωγή και τη θρησκεία, με διζωνισμούς και απάνθρωπες ποσοστώσεις.

  • Έγιναν προσπάθειες μα δεν έγινε κατορθωτή μια τέτοια συνένωση δυνάμεων που θα δικαίωνε την αγωνία και την εκφρασμένη προσδοκία από ενεργούς πολίτες, πολιτικούς φορείς, Κυκλάμινα και Γιασεμιά για μια άλλη προοπτική για τώρα και για αύριο, λοιδορώντας το κατοχικό συρματόπλεγμα. Μπορεί ακόμα και τώρα να γίνει μια νέα προσπάθεια των Κυπρίων; Αν δεν το τολμήσουμε και (κυρίως) αν δεν το καταφέρουμε ούτε τώρα, αφήνοντάς το για αργότερα, μπορεί να μην το προλάβουμε. Μπορεί σε πέντε χρόνια, στις επόμενες ευρωεκλογές, άλλο να είναι το πλαίσιο που θα μας έχουν επιβάλει, εξωτερικά κι εσωτερικά….

Μένουν εφτά βδομάδες για τις ευρωεκλογές. Λιγότερες είναι οι μέρες μέχρι τις 3 Μαϊου, τη μέρα υποβολής των υποψηφιοτήτων. Η πρόκληση είναι ακόμα ζωντανή. Είναι σαφές πως μετά την ημερομηνία αυτή, ούτε λάθη διορθώνονται, ούτε ο επιμερισμός τους έχει σημασία, ούτε έκπληξη δικαιολογείται! Και μας ζώνουν τα φίδια και τ΄αυγά τους!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *