Bir Zamanlar Kibris

Η φωτογραφία που ανήρτησε το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών. Η Λευκωσία με μιναράεδες και τουρκικές σημαίες. Και πίσω ο κατεχόμενος Πενταδάκτυλος. Φωτογραφία via του υπουργείου Εξωτερικών της Γαλλίας

Του ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΣΚΑΡΠΑΡΗΣ

«Μια φορά κι ένα καιρό στην Κύπρο…». Αυτός είναι ο τίτλος του πιο πρόσφατου τουρκικού παραμυθιού το οποίο απροκάλυπτα προπαγανδίζει ένα απύθμενο μίσος εναντίον των Ελληνοκυπρίων για θηριωδίες που υποτίθεται διέπραξαν εναντίον Τουρκοκυπρίων στις διακοινοτικές ταραχές του 1963/64. Μιλούμε για εγκλήματα που θα τα ζήλευαν τα μεχμετζίκ του Αττίλα, οι δήμιοι του Απτούλ Χαμίτ Β’, οι αιμοδιψείς Νεότουρκοι της Επιτροπής Ένωση και Πρόοδος. Γιατί από εκείνους φαίνεται να είχαν την έμπνευση του σεναρίου τους τα τσιράκια του Ερντογάν και του Τατάρ, που αποφάσισαν να οδηγήσουν στα άκρα τον ψυχρό πόλεμο που διεξάγουν εναντίον της ΚΔ, παράλληλα με τη συνεχιζόμενη κατοχή των εδαφών της, τις απειλές ότι θα ξαναστείλουν την Αϊσέ περίπατο και τις παρανομίες τους στην κυπριακή ΑΟΖ.

Κανένας νουνεχής άνθρωπος που σέβεται τον εαυτό του και αγαπά την αλήθεια δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι οι Ελληνοκύπριοι δεν διέπραξαν εγκλήματα κατά Τουρκοκυπρίων στις διακοινοτικές ταραχές. Και είναι αλήθεια πως οι Τουρκοκύπριοι είχαν κατά τις ίδιες ταραχές περισσότερους νεκρούς. Η ιστορία, όμως, δεν γράφεται μόνο με αριθμούς. Και να γραφόταν έτσι, πάλι οι Ελληνοκύπριοι θα ήταν τα μεγαλύτερα θύματα αν συνυπολογίζονταν και οι απώλειες του 1974. Αν έμπαιναν ακόμα στη ζυγαριά τα αίτια και τα αιτιατά, τα σχέδια και οι απάτες, μαζί και οι αυταπάτες… ίσως να λέγαμε πως είμαστε και άγγελοι. Φυσικά, δεν είμαστε! Αλλά ούτε και στο ελάχιστο είμαστε τα κτήνη που προπαγανδίζουν ασυστόλως οι Τούρκοι.

Δεν ακούσαμε ακόμα τις αντιδράσεις και τις προθέσεις της κυβέρνησης. Αν ψάχνεται καλά κάνει να ξεψαχνιστεί το συντομότερο. Εισηγούμαστε κατάθεση απαίτησης στο You tube με προθεσμία για άμεση απόσυρση της σειράς και προειδοποίηση για πολιτικές αγωγές μαζί με παράλληλη προετοιμασία για προσφυγή στο Συμβούλιο Ασφαλείας και στα όργανα της ΕΕ, στο Συμβούλιο της Ευρώπης και στον ΟΑΣΕ (ναι, τόσο σοβαρό είναι το ζήτημα), με επίκληση του άρθρου 19, παράγραφος 3α και 3β και κυρίως του άρθρου 20 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα ((ICCPR), OHE 1966

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *