Brexit is Brexit. But what is Brexit?  Το Μπρέξιτ είναι Μπρέξιτ . Αλλά τι είναι το Μπρέξιτ ;

Συνεχίζονται οι διαβουλεύσεις ανάμεσα σε Ευρωπαϊκή Ένωση και Βρετανία για ρύθμιση όλων των ζητημάτων που σχετίζονται με το Brexit. EPA-EFE/OLIVIER HOSLET

Του Κυριάκου Τσιούπρα

Το γνωστό λογοπαίγνιο έχει την ισχυρή  λογική του βάση με την έννοια του ότι το είδος της εξόδου  του Ηνωμένου Βασιλείου  από την Ευρωπαική Ένωση , το περιεχόμενο της  σε  κανονισμούς , πρόνοιες  και συνέπειες , είναι άγνωστο και θα παραμείνει άγνωστο μέχρι την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων μεταξύ των δυο πλευρών αν , βέβαια , τελικά δεν  ανατραπούν  εξ ολοκλήρου τα σημερινά δεδομένα.

Υπενθυμίζουμε ότι  το πρώτο ,  το αφοριστικό μέρος του ορισμού ,  το Μπρέξιτ είναι Μπρέξιτ , ανήκει στην πρωθυπουργό, Theresa May .  Ήταν οι καλές , οι χρυσές  εκείνες μέρες μετά το Δημοψήφισμα της 23ης Ιουνίου 2016 . Ενώ η ίδια ψήφισε παραμονή στην Ευρωπαική Ένωση , το  αποτέλεσμα  υπέρ της αποχώρησης τη χαροποίησε  τόσο πολύ, δίδοντας την εντύπωση ότι αυτό ανταποκρινόταν πλήρως στον πραγματικό πολιτικό , ιδεολογικό και ΄΄νοοτροπιακό΄΄ εαυτό της . 

Μα τότε , θα πείτε , γιατί ,  με τη ψήφο της ,  υποστήριξε παραμονή ; Μόνο η ίδια  θα μπορούσε  να δώσει την απάντηση . Ίσως γιατί ,  παρά το τι προτιμούσε η ίδια , να κατανούσε ότι  το μέλλον της χώρας βρίσκεται εντός της  Ένωσης  και έκανε όπως έπραξαν και τόσοι άλλοι  συντηρητικοί παράγοντες  περιλαμβανομένoυ και του τότε πρωθυπουργού , David Cameron.

Ίσως η  πράξη της να είχε καθαρό ΄΄ εμπορικό΄΄ χαρακτήρα , ότι  δηλαδή , ενώ η ίδια  προτιμούσε αποχώρηση από την Ε.Ε. ,  εκτιμούσε ότι  το αποτέλεσμα  θα ήταν  το αντίθετο οπότε θα εύρισκε τον  εαυτό της εκτός κυβέρνησης. Η ουσία του πράγματος είναι ότι  το αποτέλεσμα  του Δημοψηφίσματος την ικανοποιούσε από κάθε άποψη.

Και , το πιο σημαντικό , της έδωσε την  πρωθυπουργία . Κατά το  κοινώς λεγόμενο  ΄΄πετούσε στους ουρανούς΄΄. Αυτό το πνεύμα κυριάρχησε και στη γνωστή ομιλία της στο  Lancaster House όπου δέσποζε και η αφ’υψηλού τοποθέτηση ότι ΄΄ η  αποφυγή συμφωνίας  είναι καλύτερη από μια κακή  συμφωνία ΄΄ . Απ’αυτή τη θέση  του ιδεολογικού  θριάμβου  και της ύστατης πολιτικής παντοδυναμίας σαν πρωθυπουργός , θα μπορούσε να καθορίσει το μέλλον. Ή έτσι νόμιζε.

Δεν πέρασε πολλύς καιρός και άρχισε η αντίστροφη μέτρηση σε όλα τα μέτωπα με κυριότερες τις ακόλουθες τρεις  εξελίξεις :

  • Η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία ενώ η Εκτελεστική  εξουσία έχει την ευθύνη για  εφαρμογή  της ετυμηγορίας  του Δημοψηφίσματος , οι ενέργειες της πρέπει να κινούνται στα πλαίσια της Νομοθετικής εξουσίας , της Βουλής , που έχει και τον τελευταίο λόγο .Οι προθέσεις της πρωθυπουργού  για αυτοδυναμία  της Εκτελεστικής εξουσίας , άρα της ίδιας , στους χειρισμούς μένουν χωρίς αντίκρυσμα .
  • Το αποτέλεσμα των Βουλευτικών Εκλογών,  η προκήρυξη των οποίων ήταν  σχεδόν προσωπική  απόφαση της πρωθυπουργού ,  όχι μόνο  απεδείχθη καταστροφικό για το  συντηρητικό κόμμα αλλά είχε και σαν κύριο πολιτικό μήνυμα ότι πολλοί ψηφοφόροι , που στο  Δημοψήφισμα  είχαν ταχθεί  υπέρ  του Μπρέξιτ,  μετακινήθηκαν στην αντίθετη θέση  ψηφίζοντας υπέρ  του Εργατικού κόμματος που ταυτίζεται περισσότερο   με την Ε.Ε.
  • Στο ενδιάμεσο διάστημα υπονομεύθηκε σε μεγάλο βαθμό , αν δεν  εξουδετερώθηκε πλήρως,  η παραπλανητική εκτίμηση  ότι το εμπορικό  κενό  που θα προκύψει από την απώλεια  της τεράστιας αγοράς της Ε.Ε. η οποία , να υπενθυμίσουμε , απορροφά το  45% τω βρετανικών  εξαγωγών , θα πληρωνόταν  κσι με το παραπάνω ,  από τις νέες αγορές  που θα εξασφαλισθούν  σε παγκόσμια κλίμακα . Άνθρακες  ο φερόμενος θησαυρός της  μεγάλης  αμερικανικής  αγοράς  με τα πολλά καμώματα του Donald Trump .  Και η άλλη σημαντική  αγορά , εκείνη της Ιαπωνίας , μένει σε εκκρεμότητα μέχρις ότου  ξεκαθαρίσει το τοπίο  για το Μπρέξιτ .

Ποιός  βρέθηκε μπροστά σε κρημνό και δεν  φοβήθηκε; Σ’αυτή τη θέση βρίσκεται η πρωθυπουργός  κάνοντας  στροφή  180 μοιρών,  με τη γνωστή ομιλία της , στις  22 Σεπτεμβρίου,  στη Φλωρεντία της Ιταλίας με την οποία σκόπευε την άρση  του  ουσιαστικού αδιεξόδου στις  συνομιλίες για το Μπρέξιτ.   Πρότεινε μια  μεταβατική περίοδο δυο χρόνων μετά τη διαπραγματευτική  διετία που θα διαρκέσει μέχρι  το Μάρτιο του 2019 . Κατά τη διάρκεια της  μεταβατικής περιόδου θα ισχύουν όλα όσα  ισχύουν σήμερα περιλαμβανομένης της οικονομικής  επιδότησης που μπορεί να φθάσει  μέχρι τα £40 δισεκατομμύρια. Η πρόταση , μάλιστα , δεν αποκλείει παράταση της περιόδου . Μιλούμε , δηλαδή , για  ουσιαστική παράδοση της Τερέζα Μέη στις σκληρές πραγματικότητες .

Όλοι ξέρουμε τι συμβαίνει σ’ένα συνεταιρισμό . Όσο είναι καλά τα δεδομένα, όλα κυλούν μέλι—γάλα. Όταν παρουσιασθούν  προβλήματα αρχίζουν και οι καυγάδες  με  αλληλοκατηγορίες . Αυτό  το θλιβερό σκηνικό παρουσιάζεται σήμερα στον εσώτερο κύκλο  της κυβέρνησης και, βέβαια ,  του συντηρητικού κόμματος.  Αυτό που  καταδεικνύει , όμως, περισσότερο  από  ο,τιδήποτε άλλο , την πολιτική  χρεωκοπία των ΄΄Μπρεξιτιστών΄΄ είναι  η περίπτωση του υπουργού Οικονομικών,  Philip Hammond , που είχε ταχθεί  υπέρ της παραμονής στην Ε.Ε. και τον οποίο η πρωθυπουργός απειλούσε , πριν από τις εκλογές , με παραίτηση αμέσως μετά απ’αυτές . Τώρα τον παρακαλεί , αν δεν τον ικετεύει , να  συμβάλει όσο του είναι  δυνατό , στη συσπείρωση  του Υπουργικού Συμβουλίου  και στην ενότητα του κόμματος.

Ποιό είναι το μέλλον ;  Κανένας δεν ξέρει . Οι σχέσεις  με την Ε.Ε. είναι κάπως καλύτερες μετά την πρόταση για  μεσολαβητική περίοδο αλλά επικρατεί ακόμη η καχυποψία παρά η θέρμη στις συνομιλίες .Πολλά θα εξαρτηθούν και από το ρόλο  του Εργατικού κόμματος. Τόσο πολύ που όλα είναι δυνατά . Ακόμη  και νέo  Δημοψήφισμα ; Αυτό είναι πολύ , πολύ δύσκολο αλλά όχι και αδύνατο . Το Μπρέξιτ , δηλαδή , μπορεί τελικά να μην  είναι Μπρέξιτ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *