«Χαλαρή διεκδίκηση» στο Κυπριακό

Ο κ. Αβέρωφ Νεοφύτου του ΔΗΣΥ με τον κ. Ανδρο Κυπριανού του ΑΚΕΛ στη Βουλή. ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Του ΔΩΡΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ

Είναι προφανές ότι το μέτωπο της διζωνικής, ΔΗΣΑΚΕΛ και άλλοι, βρίσκεται σε βασανιστικά αδιέξοδα.

Η λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, όπως τουλάχιστον την αποδέχτηκε και τη διακήρυξε δημόσια ο Γλαύκος Κληρίδης, όχι μόνο δεν επιτεύχθηκε αλλά αντίθετα απομακρύνθηκε σε τέτοιο σημείο που είναι πλέον μάταιη οποιαδήποτε προσπάθεια συνέχισης της ίδιας διαδικασίας, διότι θα μας φέρει ακόμα πιο κοντά στην τουρκική αντίληψη της επιδίωξης περί διζωνικής.

Τι διακήρυξε ο Γλαύκος Κληρίδης;

Την πρώτη Απριλίου 1975 σε ομιλία του στην πνευματική στέγη στη Λευκωσία είπε επί λέξει:

«Ουδείς δύναται να πει ποια μεταξύ των δύο λύσεων εξυπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντα της Κύπρου… Είναι προτιμότερη η λύση της διζωνικής με ισχυρές διεθνείς εγγυήσεις παρά η πολυπεριφερειακή με τις παλαιές εγγυήσεις.»

Στην περίπτωση της διζωνικής θα ήταν πολύ πιθανή η επιστροφή 130 – 140 χιλιάδων προσφύγων στα σπίτια τους».

Και σε άλλη ομιλία του στο Παραλίμνι στις 6 Απριλίου 1975 είπε:

«Η πιο ρεαλιστική λύση υπό τις παρούσας συνθήκης, είναι η διζωνική με ισχυρήν κεντρικήν κυβέρνηση».

Δηλ. έδωσε ουσιαστικά τρεις εκ των ων ουκ άνευ προϋποθέσεις:

  1. Ισχυρή Κεντρική Κυβέρνηση
  2. Επιστροφή προσφύγων -και εξυπακούεται εδαφών, σε αριθμούς 130 – 140 χιλ., και
  3. Ισχυρές διεθνείς εγγυήσεις. Νοείται όχι Ελλάδας, Τουρκίας, Βρετανίας αλλά εγγυήσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Ο Γλαύκος Κληρίδης υπήρξε ο Πατριάρχης της διζωνικής στην Ελληνική Κοινότητα. Υμνήθηκε και επαινέθηκε όσο ελάχιστοι, από τους οπαδούς του έντιμου συμβιβασμού και της διζωνικής ομοσπονδίας. Στο όνομα του και στη φιλοσοφία του χαράκτηκε γραμμή πλεύσης του Κυπριακού που ακολουθήθηκε με πείσμα και επιμονή τόσο από το κόμμα του, τον ΔΗΣΥ, όσο και από το Κληριδικό ΑΚΕΛ που αποδείχτηκε το πιο συνεπές στη διζωνική κυπριακό κόμμα.

Ο ψηφοφοριακός όγκος των δύο κομμάτων της διζωνικής επηρέασε έντονα ακόμα και την πολιτική Προέδρων που δεν ήταν ενθουσιώδεις για τέτοια λύση. Υπολόγισε βλέπετε στην εκλογική τους συνεργασία. Για σαραντατέσσερα χρόνια η πολιτική Κληρίδη άμεσα ή έμμεσα, εκβιαστικά ή ηθελημένα, έγινε ο θεμέλιος λίθος του Κυπριακού.

Για πολλά χρόνια κυβέρνησαν οι θιασώτες της πολιτικής αυτής: Βασιλείου, Κληρίδης, Χριστόφιας, Αναστασιάδης· και πού φτάσαμε ύστερα από σχεδόν μισό αιώνα; Τι πετύχαμε από εκείνα που ο Γλαύκος Κληρίδης έθεσε ως όρους και προϋποθέσεις για λύση διζωνική; Η ισχυρή κεντρική κυβέρνηση αποκλείστηκε σε σημείο που ήδη άρχισαν να μιλούν για χαλαρή ομοσπονδία και δικοί μας ταγοί. Αν συνεχιστούν οι συνομιλίες δεν θα μιλούν πλέον για ομοσπονδία αλλά για συνομοσπονδία. Τα δύο κράτη να τα ξεχάσουμε διότι κάτι τέτοιο συνεπάγεται διπλή ένωση, την οποία η Τουρκία απέρριψε από το 1974.

Η επιστροφή 130 – 140 χιλιάδων προσφύγων στα σπίτια τους, ούτε καν για την άδεια πόλη του Βαρωσιού δεν διαφαίνεται. Ουδείς επέστρεψε και ουδείς θα επιστρέψει αν συνεχίσουμε τον ίδιο δρόμο. Όσο για επιστροφή εδαφών: Όνειρο πλέον θερινής νυκτός!

Ως ισχυρές διεθνείς εγγυήσεις ούτε ήρθαν ούτε θα έρθουν. Γιατί ισχύουν οι συνθήκες εγγυήσεων και συμμαχίας, οι οποίες με την εγκατάλειψη από εμάς της αντικατοχικής βάσης του Κυπριακού ουσιαστικά έχουν νομιμοποιηθεί και από την πλευρά μας.

Πώς; Αφού συζητούμε για αναγνώριση και νομιμοποίηση των αποτελεσμάτων της εισβολής άρα δεχόμαστε τη νομιμότητα της.

Ειλικρινά διερωτώμαι αν ξέρουμε τι κάνουμε. Τί μας γίνεται. Και προ πάντων, πού πάμε.

Διερωτώμαι ακόμα όλοι αυτοί οι θαυμαστές, λάτρεις και «μαθητές» του Γλαύκου Κληρίδη αν διερωτήθηκαν ποτέ τί θα έλεγε και τί θα έκανε αν ζούσε σήμερα. Γιατί αυτά που κάνουν σήμερα ουδεμία σχέση έχουν με αυτά που διακήρυσσε ο Κληρίδης.

Και τα λέω μετά λόγου γνώσεως. Ο Κληρίδης ήταν ένας «κυνικός ρεαλιστής». Δέχτηκε τη διζωνική όταν έβλεπε ότι ήμασταν εντελώς μόνοι.

Δεν δίστασε όμως να ενστερνιστεί και να εφαρμόσει το δόγμα του ενιαίου αμυντικού χώρου όταν η Ελλάδα στάθηκε δυνατά δίπλα μας.

Με την ίδια ευκολία εγκατέλειψε το ενιαίο δόγμα όταν η Ελλάδα μας εγκατέλειψε στη μοίρα μας επί Σημίτη.

Αυτό που γίνεται σήμερα από τους επιγόνους του στερείται και λογικής και ρεαλισμού και, το λέω καθαρά, πατριωτισμού. Οδεύουμε ολοταχώς στην παράδοση της Κύπρου στην Τουρκία εκτός εάν…

Δεν ξέρω αν αυτό το εάν είσαι ευσεβής πόθος ή πραγματική προοπτική.

Αναφέρομαι στην αμφίσημη, όπως την ονόμασα, πολιτική Αναστασιάδη, πέραν των συνομιλιών.

Στις τριμερείς, στις συνεργασίες με κράτη και εταιρείες κολοσσούς.

Αυτή η αμφισημία θα σταματήσει μόνο όταν:

  • Εξορύξουμε και πωλήσουμε αέριο
  • Όταν αρχίσει η υλοποίηση του east med, και
  • Όταν οι συμφωνίες γίνουν αμυντικές.

Αμήν.

  • Πρώην υπουργός, πρώην βουλευτής της ΕΔΕΚ

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *