Χρειαζόμαστε επειγόντως μία επαναστατική Αριστερά

FILE PHOTO. Ομιλία του γ.γ του ΑΚΕΛ Άντρου Κυπριανού στο πλαίσιο των εκδηλώσεων μνήμης των δολοφονηθέντων από την ΤΜΤ Ντερβίς Αλί Καβάζογλου και Κώστα Μισιαούλη. Φωτογραφία, ΚΥΠΕ, Δ. Νικολάου

Του ΜΑΡΙΟΥ ΠΟΥΛΛΙΚΚΑ

Όλες οι Επαναστάσεις που έγιναν ή γίνονται σε κάθε γωνιά της γης είχαν, έχουν και θα έχουν πάντα ως βάση τους τα λαϊκά στρώματα.

  • Δεν ήταν ποτέ θέμα ιδεολογίας. Ήταν, είναι και θα παραμείνει, «Λαϊκή υπόθεση». Ο Λαός είναι που επαναστατεί. «Χαίρε ώ χαίρε λεφτεριά» έγραφε το ΑΚΕΛ στις «15 του Γενάρη 1950» (Νέος Δημοκράτης, 15/01/1950).

Με αυτόν τον τίτλο κυκλοφόρησε σε πρωτοσέλιδο – ολοσέλιδο άρθρο της, η εφημερίδα του ΑΚΕΛ την ημέρα του Δημοψηφίσματος. Με μεγάλο, κεντρικό σκίτσο δύο νεαρών με φόντο τις γαλανόλευκες και το άγαλμα που παριστάνει την Ελευθερία.

  • «Εβδομήντα ένα χρόνια πέρασαν από την ημέρα, που πάτησε το πόδι του στην Κύπρο το καινούργιο αφεντικό, ο εγγλέζικος ιμπεριαλισμός… Εβδομήντα ένα χρόνια από την ημέρα, που με μια ανήθικη αγοραπωλησία πέρασε το νησί μας και ο λαός του από τα ματοβαμμένα χέρια των Σουλτάνων στον ζυγό της εγγλέζικης αποικιακής καταπίεσης… ούτε μια στιγμή δεν πέρασε από το μυαλό του λαού μας η σκέψη πως μπορούσε να ζήσει για πάντα κάτω από τον ζυγό της σκλαβιάς –όποιας σκλαβιάς…

Μα πρώτη φορά ανέτειλε μια τόσο μεγάλη μέρα σαν τη σημερινή( χθεσινή), τη 15η του Ιανουαρίου του 1950… καταδικάζει ο λαός μας τα 71 χρόνια της βρετανικής κατοχής και ψηφίζει τον αποχωρισμό του από τα πλαίσια της βρετανικής αυτοκρατορίας – ψηφίζει τη λευτεριά του, την Ένωση με τη μητέρα Πατρίδα Ελλάδα. Και όλοι οι Κύπριοι – άντρες, γυναίκες και νέοι, έχουν κάνει συνείδησή τους αυτή τη σημασία του σημερινού δημοψηφίσματος, του σημερινού ενωτικού, εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα…

  • Γι’ αυτό κι από κάθε γωνιά του νησιού μας, από τα απομακρυσμένα χωριά, ώς τις πολιτείες μας, αδελφωμένος, μονιασμένος ο λαός μας ξεκινά σε ατελείωτες φάλαγγες και προχωρά θαρραλέος και αισιόδοξος για τη μεγάλη του μάχη… Καλύτερα μιας ώρας Ελεύθερη ζωή, Παρά σαράντα χρόνια Σκλαβιά και Φυλακή!» (Νέος Δημοκράτης, 15/01/1950).

Σε σχετική στήλη δε, η Κ.Ε. της νεολαίας Α.Ο.Ν. υποδηλώνει στους νέους πως: «Η κάθε μία υπογραφή σας στον κατάλογο του δημοψηφίσματος θα ‘ναι μαύρο στον ιμπεριαλισμό, μαύρο στη σκλαβιά μας, μαύρο στην τυρρανία…» (Νέος Δημοκράτης, 15/01/1950).

Τέτοια ήταν η Αριστερά του 1950. Τέτοια, αφού αυτό αρμόζει στην Επαναστατική Αριστερά. Παραφράζοντας τα λόγια του Μαρξ πως «η εργατιά είναι εκ φύσεως μια επαναστατική τάξη, αφού πάντα θα υπάρχει το Κεφάλαιο που θα την εκμεταλλεύεται», θα λέγαμε πως και η λαϊκή βάση είναι εκ φύσεως μια επαναστατική τάξη, αφού πάντα θα υπάρχουν οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που θα θέλουν να την κάνουν σκλάβο τους.

Η συνεισφορά του ΑΚΕΛ στον ξεσηκωμό ήταν τεράστια. Ο λαός αγκάλιασε καθολικά το Δημοψήφισμα αλλά και τον ένοπλο αγώνα που ακολούθησε 5 χρόνια μετά. Μαθητές διαδήλωναν, οικογένειες έκρυβαν στα σπίτια τους οπλισμό και καταζητούμενους, γυναίκες μετέφεραν μυστικά σημειώματα, εργάτες έφτιαχναν οπλισμό. Είναι μάλιστα καταγεγραμμένο πως ακόμη και στο αντάρτικο συμμετείχαν μέλη όλων των ιδεολογικών αποχρώσεων. Το ίδιο το ΑΚΕΛ, ανεξάρτητα από την πολιτική απόφαση να μην συμμετάσχει στον Αγώνα, καταδίκαζε με πρωτοσέλιδα τις εκτελέσεις αγωνιστών. Μετέπειτα, η Χαραυγή ρίχνει «μαύρο» στον Μακάριο γιατί «υπέγραψε χωρίς τη θέληση και την έγκριση του λαού τις Συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου» (Χαραυγή 13/12/1959). Οκτώ χρόνια αργότερα, το ΑΚΕΛ μεταφέρει σε πρωτοσέλιδο τη δήλωση του τότε Προέδρου της Βουλής, πως είναι «αρχιτέκτονες της διχοτόμησης όσοι ερωτοτροπούν με τον διάλογο» (Χαραυγή 27/6/1967)!

Το σενάριο που ζούμε σήμερα όμως, μας τρομάζει. Κανείς δεν ξέρει τι άλλαξε στα μυαλά της ηγεσίας του ΑΚΕΛ. Η στάση του σημερινού ΑΚΕΛ χρήζει μελέτης από το παγκόσμιο Αριστερό Κίνημα. Η αποδοχή, σε βαθμό λατρείας, των ιμπεριαλιστικών σχεδίων της εξτρεμιστικής ΤΜΤ, της Τουρκίας και της Αγγλίας, προκαλεί θλίψη.

Οι καιροί είναι κρίσιμοι.

  • Έχουμε ανάγκη μιας επαναστατικής νεολαίας.
  • Έχουμε ανάγκη μιας επαναστατικής Λαϊκής βάσης.
  • Η συνεισφορά ενός επαναστατικού ΑΚΕΛ είναι εξαιρετικής σημασίας.

Οι ευθύνες του απέναντι στο παγκόσμιο Αριστερό Κίνημα, τεράστιες. Αν όλους εμάς μας θεωρεί «πολύ μικρούς» για να λογοδοτήσει, ας το κάνει απέναντι στους απανταχού παρτιζάνους, απέναντι στους λαούς που επαναστάτησαν για την Ελευθερία –για τη Δημοκρατία… από το Βιετνάμ ώς την Κούβα και από την Ισπανία και την Ιταλία ώς την Αφρική. Η μεταμέλειά του κρίνεται ως άκρως αναγκαία. Επειγόντως!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *