Δεν θα συνεχίσουμε από εκεί που μείναμε

Η φωτογραφία που ανήρτησε το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών. Η Λευκωσία με μιναράεδες και τουρκικές σημαίες. Και πίσω ο κατεχόμενος Πενταδάκτυλος. Φωτογραφία via του υπουργείου Εξωτερικών της Γαλλίας

Του ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ

Μου φαίνεται πως ακόμα δεν το αντιλαμβάνεστε. Νομίζετε ότι θα συνεχίσουμε από εκεί που μείναμε όταν απαλλαχθούμε από αυτόν τον ιό. Θα συνεχίσουμε τις συζητήσεις για δύο κράτη και ομοσπονδία από εκεί που μείναμε. Για το Βαρώσι από εκεί που μείναμε. Για την προσάρτηση κ.λπ. Το Σχέδιο Ανάν. Το πλαίσιο Γκουτέρες. Το Κραν Μοντανά. Τις κόκκινες γραμμές. Τις εγγυήσεις. Τα στρατεύματα. Τον χάρτη. Τέλειωσαν. Όλα παραγράφηκαν. Δεν θα σας περνούσε καθόλου από το μυαλό, έτσι δεν είναι; Ότι θα κλεινόμασταν έτσι στο σπίτι για μέρες, για βδομάδες. Δεν υπολογιζόταν καθόλου. Σε καμία απολύτως θεωρία. Σε καμία απολύτως συνωμοσία. Θυμηθείτε τις συζητήσεις που κάναμε μέχρι τελικής πτώσεως. Ούτε αυτές υπάρχουν πλέον!

  • Τώρα ουσιαστικά νιώθετε ότι δεν έχετε καν κράτος, έτσι δεν είναι; Είστε σε ένα κενό. Όλοι είμαστε σε ένα κενό. Το όνομά μας δεν βρίσκεται καν στον κατάλογο του κορωνοϊού. Δεν μας υπολογίζουν καν. Όσοι και να μολυνθούμε. Όσοι και να πεθάνουμε. Βάψαμε τη μεγαλύτερη σημαία του κόσμου στα βουνά και δεν μας προσέχουν. Δεν υπάρχουμε. Υπάρχει η Κύπρος. Εμείς δεν υπάρχουμε. Μια κοινότητα που ουδέποτε αντιστάθηκε στον κατακτητή της. Κάποιοι που θεωρούν απελευθερωτή τον κατακτητή τους. Στα μάτια του κόσμου είναι μόνο δούλοι. Δεν υπάρχει ανώτερός μας στην κολακεία! Τώρα ποιος θα γυρίσει να μας κοιτάξει μέσα σε αυτό το κουρνιαχτό; Ποιος θα χτυπήσει την πόρτα μας και θα ρωτήσει τι κάνουμε;

Οι επικεφαλής μας. Εκείνοι που ήρθαν και πέρασαν από εκείνες τις καρέκλες. Και εκείνοι που ακόμα κάθονται σε αυτές. Φταίνε βεβαίως. Είναι εγωιστές. Συμφεροντολόγοι. Φαφλατάδες. Όμως, μην θεωρείτε μόνο εκείνους φταίχτες. Φταις και εσύ λαέ. Εσύ κατέστρεψες τον εαυτό σου σε αυτό το νησί. Αυτοκτόνησες. Έφαγες ευχαρίστως το πλιάτσικο αφήνοντας τη Δημοκρατία στους Ελληνοκύπριους. Σου φάνηκε πιο γλυκό το πλιάτσικο από το κράτος. Πλέον είσαι κρατούμενος στις πόρτες πάνω στις οποίες είχες γράψει «κρατημένο». Είσαι όμηρος. Είσαι νεκρός! Μετά το 1974 πάντα σου φαινόταν λίγος ο συνεταιρισμός σου στη Δημοκρατία. Πάντα ζητούσες περισσότερο. Διότι μαζί με την κατοχική δύναμη είσαι και εσύ κατοχικός. Μαζί με τον κατακτητή σου είσαι και εσύ κατακτητής. Γι’ αυτό έμεινες μετέωρος από το 1963. Με το ψεύτικο κράτος έγιναν δικές σου όλες οι πλαστογραφίες.

Απέδειξες στον κόσμο τι είδους πλαστογράφος είσαι νομιμοποιώντας τους ψεύτικους τίτλους ιδιοκτησίας! Και τώρα από ποιον ζητάς βοήθεια με τα τόσα ξενοδοχεία σου των πέντε αστέρων, με τα καζίνα σου, με τις φωτεινές επιγραφές, με τα πορνεία σου, με το βρόμικο χρήμα που ξεπλένεις; Πες σε εκείνους τους ευνοούμενους. Να σου δώσουν. Δεν δίνουν; Τότε πήγαινε στην πόρτα τους και κατάσχεσέ τα. Απόδειξέ μας τουλάχιστον ότι έχεις έστω και τόση δύναμη. Κοίτα κοτζάμ αυτοκρατορία στους λόφους του Δικώμου. Μπήκε στην κατάταξη στο «Forbes». Δισεκατομμυριούχος. Πού είναι εν μέσω αυτής της συμφοράς; Οι άλλοι. Τα Merit. Τα Cratos. Τα Elexus. Τα Artemis. Αφού είσαι κράτος στα εδάφη που κτίστηκαν αυτά, άντε κατάσχεσέ τα όλα. Πού είναι αυτές τις μαύρες μέρες της κοινότητας εκείνοι που γεύονται την αφρόκρεμα τούτων των εδαφών;

  • Όμως θα περάσουν αυτές οι μέρες. Θα περάσουν, θα περάσουν και θα φύγουν. Μην νομίζετε ότι θα συνεχίσουμε από εκεί που μείναμε. Στην αρχή του αιώνα αυτού μιλήσατε για παγκοσμιοποίηση. Παγκοσμιοποίηση. Παγκόσμια νέα τάξη πραγμάτων. Ιδού σε αυτές τις μέρες μας έφερε η νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων σας. Ήρθε ο κορωνοϊός μετά τον θάνατο 2 εκατομμυρίων ανθρώπων στο Ιράκ, 1 εκατομμυρίου στη Συρία και εκατοντάδων χιλιάδων σε Λιβύη και Υεμένη. Η επανάσταση του κορωνοϊού. Κατέρρευσε η νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων σας. Είχατε πιστέψει ότι αφανίστηκαν πλέον τα έθνη κράτη. Κατέρρευσε και αυτή σας η πεποίθηση. Το έθνος κράτος βρίσκεται τώρα πιο όρθιο από ποτέ. Τώρα ήρθε η σειρά μιας νέας τάξης πραγμάτων στη θέση της τάξης πραγμάτων που ονομάσατε νέα. Είχατε πει ότι πέθανε ο σοσιαλισμός, τέλειωσε ο Μαρξ. Αναστήθηκαν και αυτοί.

Οι μέρες αυτές θα περάσουν αφήνοντας πίσω τους πολύ βαθιά ίχνη. Κλειστήκαμε στα σπίτια μας. Περιμένουμε. Θα φανεί παράξενο σε όλους να βγουν στον δρόμο μετά από βδομάδες, ίσως και μετά από μήνες. Ποιος ξέρει πότε θα γεμίσουν φωνές ξανά τούτες οι λεωφόροι, τούτες οι πλατείες!

ΠΗΓΗ: Αφρίκα, Πολίτης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *