Δεν υπάρχει χώρος για αηδόνια πλέον σε αυτό τον μαραμένο κήπο

Ο πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν με οπαδούς του σε πόλη της Ανατολίας. Φωτογραφία Τουρκική Προεδρία

Του ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ

Ξεράθηκε εκείνος ο κήπος που ζωντάνευε με τα τιτιβίσματα των πουλιών την άνοιξη και βρίσκαμε καταφύγιο στις δροσερές σκιές του, κάναμε χίλια δυο όνειρα και καπνίζαμε «Lucky Dream». Έγινε τάφος για τα όνειρά μας. Τάφοι χωρίς ταφόπετρες, χωρίς επιγραφές. Και πόσοι πολλοί είναι. Πλέον δεν υπάρχει χώρος για αηδόνια σε αυτό τον μαραμένο κήπο!

Πεθαίνουμε. Πάντα πεθαίνουμε. Πίσω μας λένε αναπαύσου σε τόπο φωτεινό. Δεν λυπάμαι για τον θάνατό μας. Πονώ για τα όνειρά μας. Δεν είμαστε εμείς που πεθαίνουμε ουσιαστικά, εκείνα πεθαίνουν, αν πεθαίνει κάποιος. Τα όνειρα των φεγγαρόφωτων βραδιών, των πρώτων βροχών, των πρώτων αγγιγμάτων. Που χάνονται ξαφνικά. Έχετε ομοσπονδιακά όνειρα εσείς. Όνειρα διχοτόμησης. Όνειρα προσάρτησης. Τόσα πολλά. Πλέον δεν υπάρχει χώρος για αηδόνια σε αυτό τον μαραμένο κήπο!

Διότι ξεράθηκαν τα ποτάμια, λαξεύτηκαν τα βουνά. Λιγοστέψαμε με τα ποτάμια, με τα βουνά. Τελειώσαμε με τα ποτάμια, με τα βουνά. Το χώμα μυρίζει αίμα. Παντού υπάρχουν ίχνη μιας δολοφονίας. Άντε, έλα δείξε μου πού είναι θαμμένοι εκείνοι οι αγνοούμενοι. Για να μην ξεχάσει έδεσε σε μια πέτρα ένα κομμάτι ρούχο. Το βρίσκει σαν να το έβαλε με το χέρι του. Στο χωράφι μια στρατιωτική μπότα. Με κοιτάζει σαν να μιλά μαζί μου. Εσύ πέθανες. Εκείνοι που σε σκότωσαν έγιναν βετεράνοι πολέμου. Τώρα τσουγκρίζουν τα ποτήρια τους σε ένα εστιατόριο φορώντας τα παράσημά τους στο στήθος. Αχ και πάλι αχ. Πέρασε με αχ και βαχ η ζωή μας. Μην φοβάσαι τον γενναιόκαρδο εχθρό. Να φοβάσαι τον ύπουλο εχθρό! Και μάλιστα πολύ. Πλέον δεν υπάρχει χώρος για αηδόνια σε αυτό τον μαραμένο κήπο!

Τέλειωσαν οι παλιοί. Ήρθαν οι νέοι. Ό,τι υπάρχει πέρασε από πατέρα σε παιδί σαν λάφυρο. Ένας ποιητής έλεγε «εγώ είμαι πιο μπροστά από τον παππού μου και πιο πίσω από το παιδί μου που θα γεννηθεί». Μήπως μπορεί να έχει κάνει λάθος; Δεν είδαμε κανέναν που ήταν πιο μπροστά από τον πατέρα του. Όλοι έγιναν σαν τους πατεράδες τους. Μάλιστα, μερικοί είναι πιο πίσω και από τον πατέρα τους. Μια ζωή έμπαιναν σε εκείνο τον κήπο και έρχονταν. Σώπασαν όταν έπρεπε να μιλήσουν. Μίλησαν όταν έπρεπε να σωπάσουν. Δεν θύμωσαν όταν έπρεπε να θυμώσουν. Άρχισαν με όρκο. Τέλειωσαν με ψέμα. Πολλοί. Υποσχέσεις που δεν κρατήθηκαν. Υποσχέσεις που γράφτηκαν στο νερό. Πάρα πολλές. Πάρα πολλές. Πλέον δεν υπάρχει χώρος για αηδόνια σε αυτό τον μαραμένο κήπο!

Αυτό λέγεται να ζει κανείς με το μαχαίρι στην πλάτη. Μου χαμογελάει ένας συμμαθητής μου τον οποίο έχασα πρόωρα. Περνώ από τα σοκάκια που περπατούσαμε μαζί. Ακούω τα τραγούδια που ακούγαμε μαζί. Περνάει μπροστά στα μάτια μου. Τα τσιγάρα που αγοράζαμε με το ένα όταν ήμασταν νέοι. Είχαμε και εμείς έναν κήπο. Πηγαίναμε, καθόμασταν στο ξύλινο παγκάκι, απαγγέλλαμε ποιήματα, ονειρευόμασταν. Δεν έμοιαζε με τον δικό σας κήπο. Δεν είχε μικρόφωνο. Δεν είχε βήμα. Δεν ήταν προϋπόθεση η γραβάτα για να μιλήσεις. Όλες οι περασμένες μέρες μας είναι ένα βέλος μέσα στην καρδιά μας. Πλέον δεν υπάρχει χώρος για αηδόνια σε αυτό τον μαραμένο κήπο!

Ο άνθρωπος έκανε κάθαρση. Έκανε το ναμάζι του. Έκανε την προσευχή του. Δεν μπορώ να πω ότι ζήτησε να συγχωρεθούν οι αμαρτίες του. Διότι δεν πιστεύει ότι έχει κάποιαν αμαρτία. Αν του πουν ρίξε εσύ την πρώτη πέτρα, θα τη ρίξει αμέσως. Ο καιρός είναι κρύος, όμως ηλιόλουστος. Φορούσε παλτό. Βγήκε από το τζαμί. «Θα κόψουμε τις γλώσσες τους», είπε. Αυτή της οποίας ήθελε να κόψει τη γλώσσα ήταν η Σεζέν Άκσου που μάγεψε όλους μας με τα τραγούδια της. Η Σεζέν έγραψε ακόμα ένα τραγούδι μετά από αυτά τα λόγια που είπε εκείνος και του απάντησε με τραγούδι. Τίτλος του τραγουδιού «Ο κυνηγός».

Δεν μπορείς να με λυπήσεις

Είμαι λυπημένος ούτως ή άλλως

Όπου και αν κοιτάξω πόνος

Όπου και αν κοιτάξω πόνος   

Εγώ είμαι το θήραμα και εσύ ο κυνηγός

Κτύπα πυροβόλησε

Δεν μπορείς να με νιώσεις

Δεν μπορείς να με λιώσεις

Όπου και αν κοιτάξω πόνος   

Όπου και αν κοιτάξω πόνος   

Ποιος είναι ο ταξιδιώτης και ποιος ο πανδοχέας

Στάσου να δούμε.

Δεν μπορείς να με σκοτώσεις

Έχω φωνή, έχω σάζι εγώ

Όταν λέω εγώ είμαι όλοι…

Ο Ταγίπ Ερντογάν ήταν ο ψηλός άνδρας που είπε «θα τους κόψουμε τις γλώσσες». Εκείνος ήταν που μάρανε τον δικό μας κήπο εδώ. Τα αηδόνια ήταν θλιμμένα. Και μάλιστα πολύ. Πλέον δεν υπάρχει χώρος για αηδόνια σε αυτό τον μαραμένο κήπο!

ΠΗΓΗ: Πολίτης, Αβρούπα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.