Έχουν χάσει την πυξίδα: Είναι επικίνδυνοι, προχωρούν χωρίς σχέδιο Ά με βάρκα την… ελπίδα

FILE PHOTO: Οι συνομιλίες του Προέδρου Αναστασιάδη και του κατοχικού ηγέτη, Μουσταφά Ακιντζί έχουν επαναρχίσει την περασμένη Τρίτη και στόχος είναι να κορυφωθούν το Μάιο. Φωτογραφία ΓΤΠ, Σταύρος Ιωαννίδης

Του Κώστα Βενιζέλου

Η αδυναμία συγκρότησης μιας πολιτικής στο Κυπριακό που θα προσφέρει διέξοδο και προοπτικές για την επίτευξη συμφωνίας είναι απόρροια του φοβικού συνδρόμου που κατατρύχει τους διαχειριστές. Είναι αποτέλεσμα και της επιδερμικής προσέγγισης του προβλήματος, από την πορεία του οποίου επηρεάζεται το παρόν και το μέλλον της χώρας.

Η ακολουθούμενη πολιτική, αυτή που έχει χαρακτηριστεί «πεπατημένη», εκ των πραγμάτων προκαλεί την αναβάθμιση του ψευδοκράτους και την εδραίωση των κατοχικών δεδομένων. Είναι προφανές πως  η πιο εύκολη οδός για να μην εξεταστεί εναλλακτική στρατηγική είναι να τηρείται με δογματισμό και ευλάβεια  μια πολιτική, που δεν είναι στρατηγική και στερείται επιπλέον συνεχτικής τακτικής  Το ίδιο εύκολο είναι να λέγεται πως «χρειαζόμαστε νέα στρατηγική», αλλά να μην προτείνονται ιδέες.

Το πρόβλημα, που δεν είναι ασφαλώς σημερινό, είναι πως η τουρκική πλευρά έχει διαμορφώσει προ πολλού και εφαρμόζει σχέδιο Β΄( κινήσεις αναβάθμισης κατοχικού καθεστώτος και παράλληλα ενσωμάτωσης των κατεχομένων στην Τουρκία, έλεγχο των φυσικών μας πόρων στη θάλασσα κλπ). Το πρόβλημα  είναι πως εμείς δεν έχουμε ούτε σχέδιο Α΄, πλην της ρητορικής του επαναλαμβανόμενου «έμμετρου ποιήματος» πως  «θέλουμε μια λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, με βάση τα ψηφίσματα του ΟΗΕ» κλπ.

Οφείλουν οι διαχειριστές να διαμορφώσουν και σχέδιο Α΄ και σχέδιο Β΄, αποφεύγοντας ακραίες ιδέες για βελούδινο διαζύγιο και δυο κράτη. Αυτά συνιστούν ενδείξεις άγονης σκέψης αλλά και απελπισίας. Πρέπει να ξεκαθαριστεί πως ο σχεδιασμός θα περιλαμβάνει τη διαμόρφωση μέτρων διά των οποίων θα ασκείται πίεση στην τουρκική πλευρά. Αυτά θα πρέπει να αγγίζουν και την Τουρκία, τους Τ/κ που το παίζουν διπλοπόρτι, αλλά και χώρες που αναπτύσσουν σχέσεις με το ψευδοκράτος, αγνοώντας την Κυπριακή Δημοκρατία. Τους Τουρκοκύπριους τους θέλουμε μαζί στην κοινή πατρίδα, θα πρέπει όμως να επιλέξουν: Είτε μαζί μας για την Κύπρο, είτε με την Τουρκία με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Το διπλοπόρτι πρέπει να τελειώσει.

Είναι προφανές πως πολιτική δεν διαμορφώνεται και πρωτίστως δεν ασκείται με τη μέθοδο του «στύλον -στύλον άνεση» και με το φόβο του πολιτικού κόστους.  Το Κυπριακό δεν μπορεί- κι αυτό έχει αποδειχθεί- να λυθεί με τακτικισμούς που οδηγούν σε περαιτέρω υποχωρήσεις. Θέτουν ζητήματα και εγείρουν αξιώσεις οι Τούρκοι και πέφτουμε στην παγίδα να τα συζητούμε έστω και μόνο για να τα απορρίψουμε.

Πώς μπορεί για παράδειγμα να ερμηνευθεί, η αποδοχή αλλαγής της μεθοδολογίας στις διαπραγματεύσεις;  Έχει αναγνωριστεί ρόλος στον Ειδικό Σύμβουλο του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Έσπεν Μπαρθ Άιντα που δεν θα έπρεπε. Θα μπορεί, αναφέρθηκε, να καταθέτει προφορικά ιδέες για γεφύρωση των διαφορών! Αναγνωρίστηκε αυτός ο ρόλος στον άνθρωπο που έχει αναλάβει να πείσει τους Ευρωπαίους εταίρους μας για να αποδεχθούν την τουρκική αξίωση για εφαρμογή για Τούρκους πολίτες στην Κύπρο των τεσσάρων ελευθεριών που ισχύουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Προσπαθεί να πείσει σαν «λομπίστας», όπως τον χαρακτήρισε ο Έλληνας ΥΠΕΞ, για να καταστεί η Κύπρος τουρκική επαρχία.

Η πεπατημένη έχει αποτύχει και το επιβεβαιώνουν τα αποτελέσματα. Το ζητούμενο είναι η δημιουργική σκέψη και η αποφασιστικότητα για διαμόρφωση μιας στρατηγικής για ανατροπή των κατοχικών δεδομένων. Η πεπατημένη οδηγεί στη διχοτόμηση, αν όχι σε χειρότερες και από αυτήν καταστάσεις, και δεν είναι θέμα ποιος θα αναλάβει την ευθύνη,  αλλά πώς να αποτραπούν τα χειρότερα και πώς να δημιουργήσουμε συνθήκες για ένα ευοίωνο μέλλον για τον τόπο μας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *