Εδώ παπάς, εκεί παπάς και πού είναι το… πλαίσιο Γκουτέρες

Secretary-General António Guterres (left) delivers remarks at the Security Council meeting on Maintenance of international peace and security. Also present is Nikki R. Haley (right), Permanent Representative of the United States to the UN and President of the Security Council for the month of September. United Nations, New York. UN Photo, Manuel Elias

Του ΠΕΤΡΟΥ Θ. ΠΑΝΤΕΛΙΔΗ

Οι τελευταίες πολιτικές εξελίξεις για το πλαίσιο Γκουτέρες μου θυμίζουν τους παπατζήδες της δεκαετίας του 1960. Μερικοί ατσίδες απατεώνες κρατούσαν τρία τραπουλόχαρτα –δυο με αριθμούς κι έναν «παπά» (ρήγα)– και τα τοποθετούσαν επιδεικτικά και περίτεχνα πάνω στο κινητό τραπεζάκι τους, αφήνοντας στους θεατές να καταλάβουν με σιγουριά πιο χαρτί είχε… τον παπά, που κέρδιζε, για να ποντάρουν σε αυτό.

Πλησίαζαν οι αφελείς. Και νόμιζαν πως ήταν σίγουροι ότι ήξεραν σε πιο χαρτί κρυβόταν ο παπάς, έτοιμοι να ποντάρουν σ’ αυτό τα χρήματά τους, βέβαιοι για το κέρδος.

  • Ο παπατζής αντάλλαζε με ταχύτητα και τέχνη τη θέση των τραπουλόχαρτων, λέγοντας «εδώ παπάς, εκεί παπάς και… πού είναι ο παπάς;» Οι αφελείς πόνταραν με βεβαιότητα στο σίγουρο χαρτί. Ο παπατζής σήκωνε τα χαρτιά και τότε όλοι έβλεπαν ότι δεν είχαν ποντάρει στον… παπά. Ο παπατζής μάζευε τα λεφτά των αφελών και οι αφελείς διερωτούνταν, πού ήταν το λάθος.

Αυτή τη σκηνή του πονηρού παπατζή και των αφελών τζογαδόρων μου θύμισαν οι τελευταίες εξελίξεις για την τύχη του πλαισίου Γκουτέρες. Οι ηγεσίες των δύο μεγάλων κομμάτων πόνταραν στα πολιτικά τους τραπουλόχαρτα, βέβαιοι πως θα έβγαιναν κερδισμένοι από τις πρόνοιες του δικού τους σχεδίου Γκουτέρες.

  • Το ΑΚΕΛ μιλούσε για το πλαίσιο της 30ής Ιουνίου και ο ΔΗ.ΣΥ. για το πλαίσιο της 4ης Ιουλίου. Τα δύο κόμματα δήλωναν την προσήλωσή τους στο περιεχόμενο του πλαισίου που πρόκριναν και επένδυαν σ΄αυτό τις προσδοκίες τους για εξεύρεση λύσης. Τελευταία όλοι ανακαλύψαμε, ότι ο παπατζής τούς την έστησε.

Ο πολύς Άϊντε τοποθέτησε με τέτοιο τρόπο τα δύο πλαίσια Γκουτέρες, που όταν γύρισαν τα τραπουλόχαρτα, ανακάλυψαν πως δεν υπήρχε γραπτό κείμενο για το πλαίσιο Γκουτέρες και πως είχαν εξαφανιστεί οι πρόνοιες που τους δελέασαν. Το πλαίσιο Γκουτέρες είναι ανύπαρκτο. Ο κυβερνητικός Εκπρόσωπος ήταν σαφής: «…Το πλαίσιο Γκουτέρες ουδέποτε ήταν έγγραφο, ούτε έχει πει κανείς ότι υπάρχει έγγραφο Γκουτέρες. Ήταν μια παρέμβαση του ΓΓ στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων.»

  • Ο κυπριακός ελληνισμός αντιλαμβάνεται για μια ακόμη φορά, ότι η τράπουλα είναι σημαδεμένη. Κατάλαβε ότι πάντα μας κρύβουν τα χαρτιά με το δίκαιο και μας παρουσιάζουν τα χαρτιά που περιέχουν εποικοδομητικές ασάφειες ή κάτω από αυτά κρύβεται το δίκαιο της ισχυρής Τουρκίας.

Το «Μπαρμπαρός» σεργιανίζει στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας έτοιμο για διατρήσεις στα οικόπεδά μας. Οι Τούρκοι ηγέτες υψώνουν αυθάδικα τη σημαία της αδιαλλαξίας τους και τα κόμματα ΔΗ.ΣΥ. και ΑΚΕΛ επείγονται να επαναρχίσουν οι συνομιλίες «από ‘κεί που έμειναν». Είναι σίγουροι, πως το ανύπαρκτο πλαίσιο Γκουτέρες θα μας οδηγήσει στην επανένωση, σε ένα «φυσιολογικό κράτος, χωρίς εγγυήσεις, επεμβατικά δικαιώματα και κατοχικά στρατεύματα».

Τα «πλαίσια», που πάνω τους πόνταραν ΔΗ.ΣΥ. και ΑΚΕΛ, είναι ανύπαρκτα έγγραφα. Και το μόνο γραπτό πλαίσιο είναι αυτό που περιλαμβάνεται στην έκθεση του Γ.Γ., που είναι υπαρκτή και όπου οι ιδέες του Γ.Γ. δεν είναι αυτές που οραματίζονται οι ηγεσίες των δύο μεγάλων κομμάτων, που επενδύουν στις ιδέες του πλαισίου Γκουτέρες. Είναι, το λιγότερο, ακόμα μερικές καταστροφικές ασάφειες για την πλευρά μας. Απ’ εκεί που μείναμε, λοιπόν, αλλά «εχάσαμεν που σιέριν» με τη σημαδεμένη τράπουλα.

Από την άλλη, η Ε.Ε. στην οποία στηρίξαμε τόσες ελπίδες, ότι με τις αρχές και τις αξίες της θα στηρίξει το διεθνές δίκαιο, σιωπά όταν μια πειρατική χώρα εισβάλλει στην ΑΟΖ ενός κράτους μέλος της Ε.Ε. Και απονέμει τα εύσημα στην Τουρκία για την εποικοδομητική της στάση. Για την Κ.Δ. που είναι κράτος και ισότιμο μέλος της, που η ΑΟΖ της είναι και ευρωπαϊκή ΑΟΖ, ούτε λέξη συμπαράστασης και καταδίκης του πειρατή. Ενώ την ίδια στιγμή εκφράζει τη συμπαράσταση της στον λαό της Βενεζουέλας και αναγνωρίζει τον αυτοανακηρυχθέντα ως πρόεδρό της.

Άραγε αν αλλάξουμε το όνομα της πατρίδας μας και τη μετονομάσουμε σε Κυπροζουέλα, θα μπορέσουμε να κινήσουμε το ενδιαφέρον τους και θα δουν ότι δεν είναι σωστό να σιωπούν μπροστά στην αδικία και την πειρατεία ενός κράτους που κατέχει μέρος του εδάφους της Ε.Ε.; Το πρόβλημα είναι ότι στην Κύπρο δεν έχουμε ούτε Μαδούρο, ούτε Γκουαϊδό.

Τελικά, ετοιμάσαμε το δείπνο των εγγυήσεων και των κατοχικών στρατευμάτων με «ψάρι στο γιαλό», που μας το πούλησε ένας αστρολόγος;

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *