Εγώ ντρέπομαι. Εσείς δεν ντρέπεστε;

Η φωτογραφία που ανήρτησε το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών. Η Λευκωσία με μιναράεδες και τουρκικές σημαίες. Και πίσω ο κατεχόμενος Πενταδάκτυλος. Φωτογραφία via του υπουργείου Εξωτερικών της Γαλλίας

Του ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ

Οι απέναντί μας ξέρουν πολύ καλά πως να είναι στην ημερήσια διάταξη. Λένε πράγματα τρελά, ανόητα. Δίνουν την ευκαιρία ακόμα και στους πιο απλούς ανθρώπους να τα σχολιάσουν. Πετάνε τροφή. Και ύστερα κρύβονται σε μια γωνιά και παρακολουθούν. Λέγοντας, για να δούμε τι έγινε. Όλοι πλακώνουν αμέσως. Κάνουν βουτιά με το κεφάλι μέσα στην ανοησία. Ποιο είναι το ζήτημα; Ο Τατάρ είπε, λέει, ότι «δεν υπάρχει κυπριακό έθνος, υπάρχουν μόνο Τούρκοι και Έλληνες». Και ο στρατός των Κυπρίων μας περνάει αμέσως στην επίθεση χωρίς χρονοτριβή. Έκρηξη σε μια στιγμή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Εγώ είμαι Κύπριος»! «Νιώθω περήφανος που είμαι Κύπριος»! Σε πείσμα του Τατάρ. Μάθημα στον Τατάρ.

Μήπως αυτό είναι κάτι το νέο λαέ; Δεν το ακούσατε ποτέ ξανά προηγουμένως; Πόσες φορές είχε πει ο Ντενκτάς ότι δεν υπάρχει κυπριακό έθνος. Γράψαμε άρθρα που γεμίζουν πολλές σελίδες. Μάλιστα, γελάσαμε και προσπεράσαμε τη ρήση του ότι «το μόνο κυπριακό έθνος είναι τα γαϊδούρια». Όταν δυσκολεύτηκε, το έριξε πάνω στον Μακάριο αυτό. «Δεν το είπα εγώ. Ο Μακάριος το είπε», δήλωσε. Δεν ξέρω αν το είπε ή αν δεν το είπε ο Μακάριος, όμως μπορεί και να το έχει πει. Διότι πραγματικά δεν υπάρχει κυπριακό έθνος. Και το να λέει κανείς «είμαι Κύπριος» δεν μπορεί να είναι απάντηση στην έκφραση ότι «δεν υπάρχει κυπριακό έθνος». Ναι, είστε Κύπριοι. Όμως, δεν είστε μέλη του κυπριακού έθνους. Άλλο πράγμα είναι να είσαι Κύπριος και άλλο πράγμα το κυπριακό έθνος. Γεννηθήκατε στην Κύπρο. Γι’ αυτό είστε Κύπριοι φυσικά. Όπου γεννηθεί κάποιος, από εκεί είναι. Αν ρωτήσετε τον Τατάρ, είμαι βέβαιος πως θα σας απαντήσει «είμαι Κύπριος». Σίγουρα δεν τρελάθηκε τόσο πολύ που να πει είμαι από την Τουρκία.

Δεν καταφέραμε να δημιουργήσουμε ένα κυπριακό έθνος εδώ. Καταφέραμε; Πολύ δύσκολο είναι. Ακόμα και οι Σοβιετικοί δεν τα κατάφεραν κάποτε. Και μάλιστα μέσα σε εκείνο το σοσιαλιστικό σύστημα. Δοκίμασαν, αλλά δεν έπιασε. Θέλησαν να γράφουν «Σοβιετικός» στην εθνική ταυτότητα, δηλαδή το έθνος όλων στις ταυτότητες και στα διαβατήρια. Δεν έγινε. Στο τέλος ήταν ένα μέρος όπου ζούσαν 102 εθνικές κοινότητες. Δεν τα κατάφεραν να γίνουν ένα σύνολο ως «σοβιετικό έθνος». Οι Αζέροι έμειναν Αζέροι. Οι Γεωργιανοί έμειναν Γεωργιανοί. Ουσιαστικά, θέλησαν να δημιουργήσουν ένα έθνος όπως το αμερικανικό. Η Αμερική είναι η μόνη χώρα που το κατάφερε αυτό. Τόσο οι Ιταλοί, όσο και οι Ισπανοί και οι Ρώσοι και οι Τούρκοι που ζουν εκεί, λένε «είμαι Αμερικανός». Νιώθουν περήφανοι που είναι Αμερικανοί.

Καταλαβαίνω την περηφάνια των Αμερικανών. Εδώ σε εμάς τι συμβαίνει; Γιατί νιώθετε περήφανοι που είστε Κύπριοι; Καταφέραμε μεγάλες επιτυχίες και εγώ δεν το γνωρίζω; Έχουμε τρομερές επιστημονικές ανακαλύψεις που συγκλόνισαν τον κόσμο; Ποιο εμβόλιο βρήκαμε; Ποιαν εφεύρεση κάναμε; Ποια λογοτεχνικά αριστουργήματα γράψαμε; Για ποιο πράγμα είστε περήφανοι; Γι’ αυτά τα βουνά και γι’ αυτές τις παραλίες; Δεν είμαστε εμείς που τα δημιουργήσαμε αυτά. Αυτά υπήρχαν πάντα και πριν από εμάς ούτως ή άλλως. Τα καταστρέψαμε λίγο πιο πολύ εμείς. Καταστρέφουμε, δεν κτίζουμε. Πείτε μου, θέλω να ξέρω. Ποια είναι η πηγή αυτής της περηφάνιας; Το κλέφτικο; Ο τραχανάς; Τα αγρέλλια; Το τζατζίκι;

Υπάρχουν πράγματα για να ντραπούμε, όχι για να νιώσουμε περήφανοι. Φαγωθήκαμε μεταξύ μας σε αυτό το παραδεισένιο μικρό νησί. Δεν καταφέραμε να ζήσουμε εδώ με αγάπη, αδελφικά. Σκοτώσαμε ο ένας τον άλλον. Κλέψαμε ο ένας την περιουσία του άλλου. Και ύστερα προτιμήσαμε να ζήσουμε χωριστά με την έγνοια ότι θα σκοτώσουμε ο ένας τον άλλον και πάλι. Η διζωνικότητα είναι όρος αδιαπραγμάτευτος, είπαμε. Ε, αυτά είναι πράγματα για να νιώσει περήφανος κάποιος; Εγώ ντρέπομαι. Εσείς δεν ντρέπεστε;

ΠΗΓΗ: ΠΟΛΙΤΗΣ, ΑΒΡΟΥΠΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *