Είμαστε ένας ανύπαρκτος λαός;

File Photo: Ελικόπτερο σταν κυπριακό ουρανό ΚΥΠΕ, ΚΑΤΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

Του ΛΑΖΑΡΟΥ ΜΑΥΡΟΥ

ΕΝΩ όλοι, ή σχεδόν όλοι, ή εν πάση περιπτώσει η πλειονότητα των πολιτών, γνωρίζουν ποιο είναι το ορθό, το πρέπον και το σωτήριο, όχι μόνο δεν κάνουν τίποτε αποτελεσματικό γι’ αυτό, όχι μόνο δεν ορθώνουν έστω ηχηρές – και άξιες να επιφέρουν αλλαγές – τις διαμαρτυρίες τους έναντι της ανεπάρκειας, της ολιγωρίας, αμέλειας ή και άρνησης των κυβερνώντων και των νομοθετούντων κομματικών να εκτελέσουν εγκαίρως κι επαρκώς το επιβεβλημένο καθήκον τους, αλλά – το χειρότερο – τους ξαναψηφίζουν και τους εκλέγουν ξανά στα αξιώματα λαφυραγώγησης των εξουσιών, εκτελεστικής και νομοθετικής.

ΑΥΤΗ είναι, γενικώς, διαρκώς κι απαραλλάκτως, εν Κύπρω η συμπεριφορά μας:

– Η λαϊκή συμπεριφορά.

– Η λαϊκή απραξία.

– Η απουσία βούλησης του λαού.

– Η «ανυπαρξία του λαού», επί πάντων των μικρών, μεγάλων ή και μειζόνων προβλημάτων του τόπου.

– Ανυπαρξία… λαού! Όχι ως… του κυρίαρχου (υποτίθεται) στο δημοκρατικό πολίτευμα (κρίμα στ’ όνομα), αλλά, έστω, και ως παρεμβαίνοντα παράγοντα.

– Ακόμη και με τη μορφή των «ομάδων πίεσης» στο κάτω-κάτω.

– Ικανού, τουλάχιστον, να τον λαμβάνουν κάποτε σοβαρά υπόψιν οι δικοί του εκλελεγμένοι στη βουλή και στην κυβέρνηση.

– Οι οποίοι, με τη σειρά τους, και εξ αιτίας ακριβώς της τοιαύτης «ανυπαρξίας λαού», συμπεριφέρονται επιδεικτικά, με τη βεβαιότητα ότι, «έχουν γερά δεμένον τον γάδαρόν τους». Με τη βεβαιότητα δηλαδή πως, ό,τι κακό και αν κάνουν, όσα καλά και αν παραλείψουν, ο λαός και πάλιν θα τους ψηφίσει, με… πρώτον τον ΔηΣυ, δεύτερο το ΑΚΕΛ, τρίτο το ΔηΚο και ούτω καθ’ εξής! Όπως… ανέκαθεν!

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΟΣ χάριν, δύο περιπτώσεις:

  1. ΟΛΟΙ γνωρίζουν από το 2007 – δηλαδή εδώ και 12 συναπτά έτη – ότι οι Κάμερες Τροχαίας αποδείχθηκαν τότε ικανές και αποτελεσματικές να μειώσουν σε δραστικότατο βαθμό (52%, στους χώρους που τότε τοποθετήθηκαν και για όσους μήνες τότε λειτούργησαν) τον αριθμό των τροχαίων συγκρούσεων και των τροχαίων ανθρωποκτονιών.

– Όλοι γνωρίζουν δηλαδή ότι, εάν συνέχιζαν να λειτουργούν από το 2007 που πρωτοδοκιμάστηκαν, και εάν αναπτύσσονταν, εν συνεχεία, επαρκώς, σε όλο το οδικό δίκτυο οι Κάμερες Τροχαίας, τουλάχιστον οι μισοί από τους εκατοντάδες συνανθρώπους μας που θανατώθηκαν σε τροχαία την τελευταία 12ετία, θα ήσαν πιθανότατα ζωντανοί κοντά τους αγαπημένους τους, με τις οικογένειές τους και όχι στα κοιμητήρια.

– ΚΙ ΕΝΩ όλοι το γνωρίζουν, ωστόσο, κανένας… λαός, υπό οιονδήποτε σχηματισμό ή με οιανδήποτε κινητοποίηση, οιασδήποτε μορφής διατύπωσης της βούλησής του, δεν παρενέβη για να απαιτήσει από τους έκτοτε διαδοχικώς κυβερνήσαντες και κυβερνώντες και τους συν αυτοίς νομοθετούντες, των εν τη βουλή και τότε και τώρα κομμάτων, τις σωτήριες για την ζωή Κάμερες Τροχαίας.

– Πολύ περισσότερο, ουδείς σκέφτηκε, με την ψήφο του στις έκτοτε εκάστοτε εκλογές, να τιμωρήσει τους κακουργηματικά αμελήσαντες και να δεσμεύσει εκβιαστικά, με πρόταγμα τις Κάμερες Τροχαίας τους επίδοξους να κυβερνήσουν και να νομοθετούν.

– Ίσως διότι ο καθένας προσωπικά – και ιδιοτελώς – βολεύεται να… μην κινδυνεύει από τις Κάμερες Τροχαίας να πληρώνει τα επαχθή πρόστιμα.

– Κι ας… σκοτώνονται τα όποια θύματα του Τροχαίου Χάροντα. Που κανείς δεν συνειδητοποιεί ότι, ανά πάσαν στιγμή στους δρόμους, πιθανόν να είναι, είτε ο ίδιος, είτε οι αγαπημένοι του, ανάμεσά τους…

  1. ΟΛΟΙ γνωρίζουν, ή θα έπρεπε να γνωρίζουν και να μην αγνοούν ότι, ύψιστο και πρωταρχικό καθήκον για την ασφάλεια της πατρίδας απέναντι στην τουρκική κατοχή και την τουρκική απειλή, πρώτιστο μέσο και τρόπος αποτροπής του πολέμου και αποτροπής της υποταγής στον Αττίλα και στις απαιτήσεις του, ήταν και είναι η ισχυρή, η επαρκής, Αμυντική Θωράκιση.

– Ο πρώτος κύριος παράγοντας ώστε το κράτος και η εκάστοτε κυβέρνησή του, να μπορεί να ασκήσει πολιτική στοιχειώδους εθνικού συμφέροντος:

– Οι Ένοπλες Δυνάμεις της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η Εθνική Φρουρά. Ο Στρατός Ξηράς, η Πολεμική Αεροπορία, το Πολεμικό Ναυτικό:

– Τα μόνιμα στελέχη, οι κληρωτοί θητείας, οι έφεδροι, οι εθνοφύλακες, οι συμβασιούχοι οπλίτες, τα οπλικά συστήματα, η οργάνωση, η πειθαρχία, η εκπαίδευση και το αγωνιστικό φρόνημα. Πράγματα γνωστά σε όλους. Ακόμη και στους ελάχιστους… αναλφάβητους, εν Κύπρω. Επειδή, όλες ανεξαιρέτως οι οικογένειες είχαν ή και έχουν τουλάχιστον τους άρρενες τους, σχετισθέντες ή σχετιζόμενους με την Ε.Φ. Ιδίως από το 1989:

– Ο παππούς εθνοφύλακας, ο πατέρας έφεδρος, ο γιός κληρωτός και ίσως η αδελφή του, μόνιμη αξιωματικός, υπαξιωματικός, ή, τώρα, ΣΥΟΠ.

– ΚΙ ΕΝΩ όλοι γνωρίζουν την ύψιστη σημασία της επαρκούς Αμυντικής Θωράκισης και της αναγκαιότητας για αποτελεσματική ισχυροποίηση της Εθνικής Φρουράς, ωστόσο, κανένας… λαός, υπό οιονδήποτε σχηματισμό ή με οιανδήποτε κινητοποίηση, οιασδήποτε μορφής διατύπωσης της βούλησής του, δεν παρενέβη για να απαιτήσει από τους έκτοτε διαδοχικώς κυβερνήσαντες και κυβερνώντες και τους συν αυτοίς νομοθετούντες, των εν τη βουλή και τότε και τώρα κομμάτων, να πράξουν το στοιχειώδες καθήκον τους για την επαύξηση της στρατιωτικής ισχύος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

– Ίσως διότι ο καθένας προσωπικά – και ιδιοτελώς – βολεύεται να… αποφεύγει να υπηρετεί ως έφεδρος. Βολεύεται να μειώνεται η διάρκεια της στρατιωτικής θητείας. Βολεύεται να μην υπηρετούν στρατιωτική θητεία οι θυγατέρες του. Βολεύεται να μην είναι… λαός με συναίσθηση του συλλογικού, του λαϊκού, του δημοκρατικού καθήκοντος. Το οποίο, από γεννήσεως της δημοκρατίας, όρισε πλήρως την έννοια πολίτης – οπλίτης.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *