Είναι όλα, τελικά, fake news στη χώρα της… αλήθειας: Ο Νίκος Αναστασιάδης ξέρει πως θα μιλήσει στα σαλόνια, στα εθνικόφρονα σωματεία, αλλά και στα γενέθλια της βασίλισσας…

File Photo: Πόντιουμ της Κυπριακής Δημοκρατίας Φωτογραφία ΚΥΠΕ

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Είναι fake news ότι πολλοί από τους… άριστους των αρίστων, που διορίσθηκαν από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, είτε έχουν εμπλακεί σε σκάνδαλα είτε τα έκαναν μούσκεμα και αποχώρησαν κακήν κακώς από την κυβέρνηση. Είναι fake news ότι ο Πρόεδρος ταξίδευσε με επιχορήγηση από… διαβατηριοφόρο ξένο υπήκοο και εν δυνάμει Κύπριο πολίτη. Είναι fake news ότι δέχθηκε κούρεμα καταθέσεων, ότι έκλεισε τη Λαϊκή και τον Συνεργατισμό. Είναι fake news ότι συζήτησε με την τουρκική πλευρά λύση δύο κρατών. Και επίσης fake news είναι ότι αυτή η Κυβέρνηση έχει σχέση με τη διαφθορά. Ή ότι έκανε traffic, ως κλασικοί τροχονόμοι, για την έκδοση διαβατηρίων, που μοσχοπουλούσαν δικηγορικά μαγαζιά με τη συνδρομή ελεγκτικών οίκων, κατασκευαστών κι άλλων. Ότι ενίσχυαν τον πλούτο, κτίζοντας για μία ακόμη φορά στην άμμο. Ότι εκτέθηκε η χώρα από την ευρηματικότητα των κυβερνώντων να βρίσκουν «πηγή» χρημάτων, με διαδικασίες εξπρές.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει βαρεθεί να ακούει fake news, που είναι αποτέλεσμα «ευφάνταστων» ρεπορτάζ, «ευφάνταστων» δημοσιογράφων και έσπευσε να διαψεύσει, με το γνωστό οργίλο ύφος, πως γνώριζε την πολύκροτη υπόθεση Αριστοτέλους πριν τη δημοσιοποίησή της. Μία υπόθεση, την οποία γνώριζαν πολλοί άλλοι, ειδικά στις φυλακές.

Είναι όλα, λοιπόν, fake news. Είναι πολύ μοδάτη αυτή η ατάκα. «Έμαθαν» τα fake news και τα ανασύρουν για κάθε περίπτωση και τα προτάσσουν με οργίλο ύφος.

Ο Νίκος Αναστασιάδης είναι παλιάς κοπής πολιτικός. Από εκείνους, όμως, που ξέρει να λέει πράγματα, που ηχούν καλά στα αυτιά των πολιτών. Ξέρει πώς θα μιλήσει στα σαλόνια, στα εθνικόφρονα σωματεία, αλλά και στα γενέθλια της βασίλισσας. Όπως και ξέρει να… θυμώνει όταν δεν θέλει να συντηρηθεί στη δημόσια σφαίρα η συζήτηση ενός θέματος, που ενοχλεί ή ζημιώνει (το γνωστό «θα σας πάρει ο δαίμονας»).

Είναι όλα fake news λοιπόν. Είναι η εύκολη και «ασφαλής» οδός για να επιχειρείται ο τερματισμός μίας συζήτησης, που κυριαρχεί στη δημόσια σφαίρα. Όλα αυτά είναι αποτέλεσμα των όσων βιώνουμε χρόνια, νοοτροπιών, μίας μόνιμης πρακτικής για εξόφληση προεκλογικών τιμολογίων, που διαιωνίζεται από κυβέρνηση σε κυβέρνηση, από κομματική ηγεσία σε κομματική ηγεσία. Δεν είναι τωρινό φαινόμενο, αλλά διαχρονικό. Όπως διαχρονικό είναι και το θέμα της διαπλοκής, της διαφθοράς. Αυτή, όμως, η «κληρονομικότητα», δεν είναι άλλοθι για καμία κυβέρνηση. Άλλωστε η σημερινή, που διανύει τους τελευταίους μήνες της δεύτερης πενταετίας της, δεν μπορεί να θυμάται και να τα φορτώνει στους προηγούμενους, οι οποίοι ειρήσθω εν παρόδω έχουν πληρώσει εκλογικά τον τρόπο, που διαχειρίστηκαν το κράτος. Αυτό τελείωσε, είναι πίσω μας. Γι΄ αυτό και δεν μπορεί στις μέρες να ανακαλύπτονται «μπαμπούλες» ως εργαλείο πολιτικής επιβίωσης.

Όλα αυτά είναι καθημερινό φαινόμενο. Το πολιτικό σύστημα για να μπορέσει να αφαιρέσει το fake από τα news, πρέπει να υπάρξει αλλαγή παραδείγματος, να διαμορφώσει ένα νέο αφήγημα. Δεν μπορεί το παράδειγμα, το κυρίαρχο και στην πράξη, να είναι η… θρυλική ατάκα «This is Cyprus», με ό,τι μπορεί να σημαίνει. Πρόκειται, δυστυχώς, για μία ατάκα παντός καιρού. Μία αναφορά, που θα κυνηγά το σύστημα για πάντα, για όσο χρόνο δεν ανατρέπεται.

Αλλά πώς να υπάρξουν ανατροπές; Το πρόβλημα είναι πως δεν υπάρχει το αίσθημα της ατομικής και συλλογικής ευθύνης. Την ώρα κατά την οποία η χώρα κάτω από το βάρος στρεβλώσεων, παθογενειών, της διαφθοράς, της ανεπάρκειας του συστήματος, βουλιάζει με συλλογική ευθύνη, η κοινωνία πώς αντιδρά; Χάνεται στην ιντερνετική βαβούρα, στήνοντας λαϊκά δικαστήρια, που είναι εν πολλοίς, πεδία εκτόνωσης. Πρέπει μονίμως να είμαστε στη μία όχθη και να πυροβολούμε εκείνους που στέκουν στην απέναντι πλευρά. Υπάρχει μονίμως ένα εμφυλιοπολεμικό κλίμα. Οι μεν και οι δε.

ΣΗΜ.: Η υπόθεση με τις Φυλακές θα ερευνηθεί. Η επιλογή του νομικού Αχιλλέα Αιμιλιανίδη διασφαλίζει ότι θα γίνει ό,τι πρέπει και επιβάλλεται. Την ίδια ώρα, προσπαθώ να αντιληφθώ τη χρησιμότητα των εκδηλώσεων στήριξης στη διευθύντρια. Οι καταγγελίες της δεν χρειάζονται εκδηλώσεις, που κάθε άλλο παρά αυθόρμητες μοιάζουν. Η υπόθεση είναι σοβαρή, αναμένεται το πόρισμα με ενδιαφέρον, από το αποτέλεσμα θα κριθούν πολλά και δεν μπορεί να μετατρέπεται σε σαπουνόπερα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.