Εκλογές σε παλαιοκομματικό ντεκόρ και με ακάλυπτες επιταγές παροχολογίας: Παλιές και δοκιμασμένες μέθοδοι ψηφοθηρίας

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης τελεί τα εγκαίνια του Κέντρου Καρδιάς του Mediterranean Hospital. Λεμεσός 19 Ιαουναρίου 2018. ΓΤΠ/Σ. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ

Του Στέφανου Κωνσταντινίδη

Υποτίθεται ότι οι εκλογές διεξάγονται με πολιτικούς όρους, με προγράμματα, με θέσεις και φυσικά και με πολιτικές αντιπαραθέσεις. Όχι στην Κύπρο την αέρινη, τη μακαρία τη γη! Οι φτηνές προσωπικές ατάκες και η λάσπη τα έχουν αντικαταστήσει όλα αυτά. 

Κι όλα αρχίζουν από τον απερχόμενο Πρόεδρο της Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη, ο οποίος αν σεβόταν τον θεσμικό του ρόλο θα έδινε το καλό παράδειγμα. Αλλά ο κ. Αναστασιάδης στην πολιτική του καριέρα έχει αριστεύσει στον χώρο της μικροπολιτικής, του μικροκομματισμού, της συναλλαγής, του ρουσφετιού, των πελατειακών σχέσεων και των δεσμεύσεων χωρίς επόμενη μέρα.

Αλλά τουλάχιστον, τώρα που διανύει το τέλος αυτής της καριέρας, θα μπορούσε να διορθώσει κάποια πράγματα, να σκεφτεί και για κάποιες παρακαταθήκες πολιτικού πολιτισμού που θα τον τιμούσαν.  Τίποτε όμως! Παραμένει ο ίδιος. Το πολιτιστικό έλλειμμα συνεχίζει να είναι το κύριο χαρακτηριστικό της πολιτικής του.

Τον ακολουθεί και ο Άντρος Κυπριανού που προσπαθεί να διασωθεί πολιτικο-κομματικά. Και που η σωτηρία του είναι το πέρασμα του Σταύρου Μαλά στον δεύτερο γύρο. Χωρίς να σκέφτεται ότι αιωρείται πάνω από το κεφάλι του η ιστορία της focus, η παλιά συνεργασία με τραπεζίτες και σήμερα η στήριξη Βασιλείου. Άλλωστε το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς ενταφιάστηκε προ πολλού στον βωμό της εξουσίας.

Όλα αυτά αποβλέπουν στο να μη χαθεί η πολιτική κυριαρχία ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ, προκειμένου να επιβάλουν μετά τις εκλογές τη λύση που μαγειρεύτηκε στα ελβετικά θέρετρα και που αποτράπηκε την τελευταία στιγμή λόγω της αντίδρασης της Αθήνας και των μικροκομματικών εκλογικών υπολογισμών Αναστασιάδη. Τη γνωστή λύση νατοϊκών και αγγλοαμερικανικών προδιαγραφών που θα μετατρέψει την Κύπρο σε σφαίρα επιρροής της Άγκυρας. Με μια τουρκική επικυριαρχία υπό την υψηλή κηδεμονία του ΝΑΤΟ και των Αγγλοαμερικανών. Ό,τι δεν πέτυχαν δηλαδή με το σχέδιο Ανάν το 2004. Ενδεχομένως μάλιστα, η νέα λύση που προωθούν θα είναι χειρότερη και από το σχέδιο Ανάν.

Γι΄αυτό και η προσπάθεια πριμοδότησης του Σταύρου Μαλά με ψήφους που στον δεύτερο γύρο προορίζονται για τον Νίκο Αναστασιάδη. Και βεβαίως γίνεται επίκληση στον κομματικό πατριωτισμό προκειμένου να εγκλωβιστούν οι ψηφοφόροι στο κομματικό μαντρί. Ενώ παράλληλα η παροχολογία χτυπά κόκκινο. Έχει γίνει ακατάσχετη! Ξαφνικά ανακάλυψαν ότι λεφτά υπάρχουν και ο κ. Αναστασιάδης περιφέρεται μ΄ένα ψαλίδι κόβοντας κορδέλες, ενώ εσχάτως εθεάθη και με ένα μυστρί στο χέρι! Εδώ βέβαια πρόκειται για τα λεφτά των φορολογουμένων, των κουρεμένων  και των δυσπραγούντων πολιτών. Και ανάπτυξη φυσικά μιας μορφής νοσηρών  πελατειακών σχέσεων.

Εκλογές λοιπόν σε παλαιοκομματικό ντεκόρ και με ακάλυπτες επιταγές παροχολογίας. Παλιές και δοκιμασμένες μέθοδοι ψηφοθηρίας και χειραγώγησης των λαϊκών συνειδήσεων. Εξάλλου, ανέξοδες είναι οι προεκλογικές δεσμεύσεις. Ειδικά από έναν Πρόεδρο που εισήγαγε μια νέα έννοια του «δεσμεύομαι» στο πολιτικό λεξιλόγιο και μια νέα αντίληψη πελατειακής παροχολογίας στους «άριστους», προπάντων αν πρόκειται για αποστάτες με το αζημίωτο από άλλους κομματικούς χώρους!

Αποκαλύπτονται έτσι γυμνές οι παλαιολιθικές δομές και  αντιλήψεις του πολιτικο-κομματικού συστήματος. Και ότι παραμένει κανόνας και εθνικό σπόρ η διαφθορά, η διαπλοκή, το βόλεμα, η εξυπηρέτηση των εχόντων και η καταπίεση των δυσπραγούντων. Πρακτικές και μεθοδεύσεις που υποβιβάζουν τον πολιτικό πολιτισμό και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Και είναι το ίδιο το δημοκρατικό πολίτευμα που υπονομεύεται και νοθεύεται. Μόνο με το σπάσιμο της διπολικής πολιτικής κυριαρχίας ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ με μια νίκη του Νικόλα Παπαδόπουλου και την απελευθέρωση νέων δυνάμεων από την πολιτική ομηρεία, υπάρχει ελπίδα να αλλάξουν κάποια πράγματα.

Υστερόγραφο: Έφυγε από τη ζωή στο Παρίσι, ένας καλός φίλος, ένας εξαίρετος άνθρωπος, ένας φίλος της Κύπρου, ο Ελληνογάλλος καθηγητής Γιάννης Κατσιάπης. Γεννημένος στο Παρίσι από Έλληνα πατέρα, αρκαδικής καταγωγής, και Γαλλίδα μητέρα, ήταν καθηγητής του συνταγματικού δικαίου στο Πανεπιστήμιο 10 του Παρισιού, στη  Ναντέρ. Από την πρώτη στιγμή της τουρκικής εισβολής στρατεύτηκε στον αγώνα υπέρ της Κύπρου. Ίδρυσε την οργάνωση «Φίλοι της Κύπρου στη Γαλλία», με σπουδαία δράση υπέρ της Κύπρου.

Οργάνωσε συναυλίες με τον Μίκη Θεοδωράκη, δημοσίευσε δεκάδες άρθρα στον γαλλικό τύπο, κινητοποίησε Γάλλους πολιτικούς υπέρ της Κύπρου και συνόδεψε Γάλλους βουλευτές που επισκέφτηκαν την Κύπρο. Με δική του πρωτοβουλία οργανώθηκαν οι ομάδες φιλίας Γαλλίας-Κύπρου στη Βουλή και τη Γερουσία, που προώθησαν ουσιαστικά την υπόθεση της Κύπρου. Προώθησε επίσης τη διδυμοποίηση δήμων και κοινοτήτων της Γαλλίας, με κατεχόμενους δήμους της Κύπρου και συνόδεψε Γάλλους δημάρχους σε επισκέψεις τους στην Κύπρο. Τέτοιες μέρες θα βρισκόταν στην Κύπρο, όπως το έκανε πάντα σε περίοδο προεδρικών εκλογών, για να τις παρακολουθήσει από κοντά και για να συναντήσει τον Βάσο Λυσσαρίδη με τον οποίο τον συνέδεε στενή φιλία.

Υπήρξε στενός συνεργάτης του Κέντρου Ελληνικών Ερευνών Καναδά-ΚΕΕΚ, επισκέφτηκε τρεις φορές το Μόντρεαλ ως προσκεκλημένος του και μίλησε σε εκδηλώσεις για την Κύπρο στις ελληνικές κοινότητες και σε καναδικά πανεπιστήμια. Ήταν επίσης στενός συνεργάτης του ακαδημαϊκού περιοδικού Études helléniques/Hellenic Studies στο οποίο δημοσιεύτηκαν δεκάδες άρθρα του ενώ επιμελήθηκε και κάποιες ειδικές εκδόσεις του περιοδικού.

*Πανεπιστημιακός, διευθυντής του Κέντρου Ελληνικών Ερευνών Καναδά-ΚΕΕΚ και μέχρι πρόσφατα  επιστημονικός συνεργάτης του ΕΔΙΑΜΜΕ στο Πανεπιστήμιο Κρήτης.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *