Ένα γερμανικό απόγευμα, μια γαλλική ώρα και ένα «Κυπριακό άλυτο»

ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΓΚΟΥΜΑ

Του Κωνσταντίνου Καρεκλά

Ο Ερντογάν δεν δίστασε μάλιστα να απειλήσει ευθέως τους Ευρωπαίους πολίτες, πως αν συνεχίσει η Ευρώπη να συμπεριφέρεται με αυτό τον τρόπο, τότε θα χάσουμε τον ύπνο μας και την ασφάλειά μας, αφού δεν θα μπορούμε να κυκλοφορούμε ελεύθερα και ασφαλισμένα στους δρόμους. Άραγε να τους αφήσουμε κι εμείς να ελέγξουν το νησί μας όλο, για να νιώσουμε και εμείς ασφάλεια;

Ο νεοσουλτάνος γείτονας έχει πλέον ξεφύγει με τις δηλώσεις του και προσπαθεί με κάθε τρόπο να εξασφαλίσει την αυτοδυναμία στην Τουρκία. Από τη συνθήκη της Λωζάνης, στον πόλεμο δηλώσεων με το Ισραήλ, μέχρι την εμπλοκή στο Κατάρ και ξανά πίσω στη Γηραιά Ήπειρο στις χώρες των Νεάντερταλ και του Βοναπάρτη. Ένα απόγευμα λέει χρειάζεται να κατακτήσει τη Γερμανία και 1 ώρα τη Γαλλία. Και για να είμαστε και πιο δίκαιοι προς τα υπόλοιπα Ευρωπαϊκά Κράτη, χρειάζεται 3 μέρες να κατακτήσει την Ευρώπη. Υπάρχει λέει έρευνα που αποδεικνύει την αδιαφορία και αδυναμία των πολιτών να υπερασπιστούν τη χώρα τους. Πιο συγκεκριμένα μόνο το 18% των Γερμανών πολιτών θα πολεμούσαν και θα έπεφταν υπέρ πίστεως και πατρίδος, 29% των Γάλλων και 27% των Βρετανών. 

Ο Ερντογάν δεν δίστασε μάλιστα να απειλήσει ευθέως τους Ευρωπαίους πολίτες, πως αν συνεχίσει η Ευρώπη να συμπεριφέρεται με αυτό τον τρόπο, τότε θα χάσουμε τον ύπνο μας και την ασφάλειά μας, αφού δεν θα μπορούμε να κυκλοφορούμε ελεύθερα και ασφαλισμένα στους δρόμους. Η λογική λέει πως, δώδεκα χρόνια η Τουρκία προσπαθεί να ολοκληρώσει τη διαδικασία πλήρης ένταξής της στην ΕΕ, έτσι ώστε όλοι μας να νιώθουμε ασφαλείς μαζί τους. Άραγε αυτός ήταν και ο βασικός πυλώνας επίλυσης του Κυπριακού από τον νεοσουλτάνο; Να τους αφήσουμε να έχουν χέρι σε όλο το νησί για να νιώθουμε ασφάλεια; Ήδη με διαπερνά ένα είδος ανασφάλειας που δεν θα βλέπω την Τουρκική σημαία στο Λιμάνι της Λεμεσού και στην Πέτρα του Ρωμιού.

Μα πώς γίνεται να μην δεχθούμε κάτι τέτοιο και εδώ είναι πραγματικά που ο κάθε Έλληνας Κύπριος διερωτάται. Τί πραγματικά εννοεί το ΑΚΕΛ ότι στο Κραν Μοντάνα ο Πρόεδρος Αναστασιάδης δεν πήγε με σκοπό να το λύσει, και πως δεν είχε τη διάθεση για συμβιβασμό; Εκτός και αν με τα λεγόμενα της αριστεράς πτέρυγας του νησιού, ακολουθούν τη στρατηγική του νεοσουλτάνου: Κάνω δηλώσεις που παίρνει ο χάρος τους πάντες, και συσπειρώνω το εσωτερικό μέτωπο. Αλλιώς πραγματικά δεν εξηγείται, και δυστυχώς για τους ιδίους αυτό έχει και αντίκτυπο και στον «ανεξάρτητο» υποψήφιό τους κ. Μαλά. Ένα λαμπρό επιστήμονα της έρευνας και της εξέλιξης της σύγχρονης εποχής και νέας τάξης πραγμάτων ο οποίος είναι συνδεδεμένος στενά με έναν άρρηκτο τρόπο με την αριστερά. Παρόλα αυτά μπήκε σφήνα μεταξύ του νυν Προέδρου και του Νικόλα Παπαδόπουλου και αυξάνει συνεχώς τα ποσοστά του αφήνοντας πίσω τον υποψήφιο του «ενδιάμεσου» χώρου. Και σε αυτό το σημείο ίσως να βασίζεται και ο Λιλλήκας, ο οποίος θα βρίσκεται και αυτός στον δεύτερο γύρο, αφού προσωπική μου εκτίμηση, ίσως από τον Α γύρο στηρίξει την υποψηφιότητα Μαλά.

Η αντιπολίτευση έχει έναν τεράστιο ρόλο αλλά και εξίσου σημαντικό όσο η Κυβέρνηση. Δεν μπορεί να ισοπεδώνει τα πάντα και πρέπει να καταθέτει προτάσεις όπου θα βελτιώνουν την Κυβερνητική πολιτική στα σημεία όπου διαφωνούν. Θα πρέπει να συνδιαμορφώνουν προτάσεις για τον προϋπολογισμό και να μην κτυπούν ακόμα και την Άμυνα, δημόσια μάλιστα, για το που ξοδεύονται τα λεφτά. Η υπεύθυνη αντιπολίτευση δεν απορρίπτει από το πρώτο άκουσμα μιας Κυβερνητικής ανακοίνωσης αλλά συζητά και καταθέτει βελτιωτικές προτάσεις. Ιδιαίτερα στο Κυπριακό, οι προτάσεις θα έπρεπε να ήταν κοινές από το 1960 και όχι διχαστικές αλλά ούτε και συνθηματικές.

Κανένας δεν υπολείπεται ίχνος πατριωτισμού και οι διαφορετικές προτάσεις, τα πολλά μυαλά θα έπρεπε να αποτελούν την οδό για την κοινή γραμμή και στρατηγική πέραν των οποιονδήποτε μικροκομματικών σκοπιμοτήτων αλλά και μελλοντικών θέσεων στο μελλοντικό Κυβερνητικό σχήμα επειδή διανύουμε προεκλογική περίοδο. Δεν μπορεί η θέση του Υπουργείου που μας έχουν τάξει να αποτελεί σημείο αναφοράς συσπείρωσης. Κάτι που εάν τελικά υλοποιηθεί η υπόσχεση εάν και εφόσον κερδηθούν οι εκλογές θα ακολουθήσει εκ νέου ξεπούλημα. Δυστυχώς για κάποιες υποψηφιότητες για την Προεδρία του κράτους, ορισμένες από τις «κολώνες» που τις στηρίζουν είναι φθαρμένες και αποτελούν αποτρεπτικό στοιχείο προσέλκυσης νέων ψηφοφόρων.

*BSc Business Administration conc. Management Information Systems
Υπεύθυνος Έρευνας και Καινοτομίας (Ιδ. Τομέας).

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.