«Ένας λαός, δύο κόσμοι»: Νιαζί Κιζίλγιουρεκ και Σενέρ Λεβέντ εκφράζουν δύο αντίθετες κοσμοθεωρίες

ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΓΚΟΥΜΑ

Της Τώνιας Σταυρινού

Ο βαθύς διχασμός μας απέναντι στη λύση του Κυπριακού εκφράζεται πλέον και στις υποψηφιότητες για τις ευρωεκλογές των δύο Τούρκων, του Νιαζί Κιζίλγιουρεκ που κατέρχεται στο ψηφοδέλτιο του ΑΚΕΛ και του Σενέρ Λεβέντ που διεκδικεί θέση με δικό του αυτόνομο συνδυασμό. Οι δυο τους εκπροσωπούν τις δύο αντίθετες κοσμοθεωρίες που έχουν διαμορφωθεί γύρω από τα γεγονότα και το ιδεολογικό ρήγμα το οποίο διχάζει πολύ βαθιά αυτό τον λαό. Πολύ βαθύτερα από το Τούρκος και Έλληνας που προσπαθούν να μας πείσουν ότι αποτελεί την καρδιά του διαχωρισμού.

Στη μια πλευρά βρίσκεται η απαίτηση για αποκατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της δημοκρατίας και στην άλλη είναι παραταγμένες οι δυνάμεις που υπερασπίζονται την αποδοχή της σημερινής παραβίασης αρχών που με μια υπογραφή, λίγες βελτιώσεις και αρκετή χαλαρότητα θα νομιμοποιηθεί και θα μετατραπεί σε κανονικότητα.

  • Ο Νιαζί Κιζίλγιουρεκ πρεσβεύει την πολιτική που στρέφει τις ευθύνες για το Κυπριακό στο εσωτερικό. Κάνοντας λόγο για «δύο εθνικισμούς», εξυπηρετεί τη γραμμή «εκάμαμεν τζιαι ‘μεις πολλά» και πετυχαίνει να πετάξει έξω από το πρόβλημα το… ίδιο το πρόβλημα.

Η γραπτή εξαγγελία του δεν περιείχε ούτε μία λέξη κατά της κατοχής και σε καμία τοποθέτησή του δεν έχει θέσει ως προϋπόθεση λύσης την αποχώρηση στρατευμάτων, εποίκων και εγγυήσεων. Πλήρως ευθυγραμμισμένος με το κόμμα που τον κατεβάζει υποψήφιο, δείχνει πρόθυμος να τα σπρώξει όλα αυτά κάτω από το χαλί της λύσης, υποσκάπτοντας αφελώς τη διάρκειά της σε βάθος χρόνου.

  • Από την άλλη, ο Σενέρ Λεβέντ καταδικάζει την κατοχή με κάθε τρόπο, από κάθε βήμα και με κάθε κόστος. Διαφωνεί και με αυτόν ακόμη τον διαχωρισμό των Κυπρίων σε Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, θεωρώντας ότι εξυπηρετεί μια διχαστική ρητορική που προτάσσει την εθνική καταγωγή επίτηδες και εκ του πονηρού. Έχει ταχθεί επίσης ενάντια σε κάθε είδους τεχνητή και υποβοηθούμενη προσπάθεια «επαναπροσέγγισης» που γίνεται με κολλαριστά δολάρια.

Γιατί αυτό που πιστεύει και πρεσβεύει είναι ότι ο κοινός εχθρός είναι η κατοχή και η αποχώρηση της Τουρκίας από την Κύπρο θα αποκαταστήσει κάθε φανταστικό πρόβλημα συμβίωσης. Κι εκεί που θα υπάρξουν ζητήματα ρατσισμού ανάμεσα στους Κυπρίους, μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε χωρίς κηδεμόνες, όπως κάνουν στα κανονικά κράτη.

Γι’ αυτό, προφανώς, και το καθεστώς στα κατεχόμενα όπως και το πολιτικό κατεστημένο της Κυπριακής Δημοκρατίας αισθάνονται αμήχανα από την παρουσία του Σενέρ Λεβέντ. Ειδικά τους προοδευτικούς και αριστερούς κομματικούς ταγούς τους απογυμνώνει από τα αμέτρητα στρώματα υποκρισίας και αμοραλισμού που έχουν ενδυθεί τόσα χρόνια.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *