Ένας βιασμός που μας ξεγύμνωσε όλους: Είναι καθαρά μία ηθική δίωξη, μια νομιμοφανής έκφραση του «ας μην πήγαινε γυρεύοντας»  

Η Βρετανίδα κατά τη μεταφορά της στο δικαστήριο. Φωτογραφία philenews

Της ΤΩΝΙΑΣ ΣΤΑΥΡΙΝΟΥ

Η υπόθεση με τον ομαδικό βιασμό της 19χρονης Βρετανίδας -επιτρέψτε μας να χρησιμοποιούμε τον όρο βιασμός χωρίς εισαγωγικά και χωρίς το επίθετο «φερόμενος» για λόγους που θα γίνουν κατανοητοί στη συνέχεια- ήταν ένα reality check, που επιβεβαίωσε ότι ζούμε σε ένα βαθύτατα πατριαρχικό κράτος. Και δεν μιλάμε για τα σχόλια του όχλου στο Facebook, ένα ρεσιτάλ αρρωστημένου μισογυνισμού.

  • Μιλάμε για τη θεσμική βία που ασκήθηκε πάνω στο θύμα. Και επιμένουμε στη λέξη θύμα, γιατί ό,τι κι αν έγινε μέσα σε εκείνο το δωμάτιο, η κοπέλα που βγήκε, ήτανε θύμα. Κι αν δεν ήταν, την κάναμε εμείς.

Ο τρόπος που οι ίδιοι οι θεσμοί και τα όργανα του κράτους την εξέθεσαν, τη διαπόμπευσαν και, εν τέλει, την τιμώρησαν παραδειγματικά -παρέμεινε για 32 μέρες υπό κράτηση- ας μη γελιόμαστε, είχε να κάνει με το γεγονός ότι είναι γυναίκα η οποία με τον τρόπο που διαχειρίστηκε το σώμα της και τη σεξουαλικότητά της παραβίασε τους άγραφους νόμους της πατριαρχίας.

Ένα σύστημα δικαιοσύνης, που βρίσκει πάντα εύκολα ελαφρυντικά για βιαστές, ακόμη και για τον πατέρα που κακοποιούσε σεξουαλικά τη 12χρονη κόρη του (η πιο πρόσφατη υπόθεση), δεν μπόρεσε να εγείρει ούτε ένα για μια (οριακά) ενήλικη γυναίκα που βρέθηκε σε μια πολύ αμφιλεγόμενη θέση. Κι ενώ σε υποθέσεις παππούδων που παρενοχλούσαν παιδιά ακούσαμε ως ελαφρυντικό τη «μεγάλη ηλικία τους», εδώ δεν σκέφτηκε κανείς ότι τα 19 είναι μια μικρή παράταση της εφηβείας.

Μέχρι να λήξει αυτή η υπόθεση, η κοπέλα θα έχει κρατηθεί στη φυλακή για διάστημα μεγαλύτερο ακόμη και από σωματέμπορους που παραπέμφθηκαν στο παρελθόν σε δίκες–φιάσκο εκτίοντας τρίμηνες και εξάμηνες ποινές.

Όπως και να το δούμε, μια νεαρή γυναίκα βγαίνει από ένα δωμάτιο ξενοδοχείου στο οποίο κοιμήθηκαν αρκετά αγόρια (12 ήταν η αρχική αναφορά, λιγότερους κατέδειξε η έρευνα) και αισθάνεται ότι παραβιάστηκε το σώμα της, η θέλησή της, τα προσωπικά της όρια, είτε με σεξουαλικές πράξεις, είτε με τη βιντεογράφησή της χωρίς τη συναίνεσή της. Τρέχει, έξω και κάνει αυτό που πρέπει: πάει στην Αστυνομία.

Με μεγάλη ανευθυνότητα οι Αρχές προτρέχουν και στήνουν ένα τσίρκο στα μέσα ενημέρωσης, εκθέτουν όλους τους εμπλεκόμενους, μπλέκονται πρεσβείες, στήνονται κάμερες έξω από το δικαστήριο, ασκείται τρομερή πίεση, την οποία οι αστυνομικοί μεταφέρουν όλη πάνω στην παραπονούμενη. Είναι πιο εύκολο να «πειστεί» αυτή να αποσύρει τις καταγγελίες, παρά να πειστούν εκείνοι να παραδεχθούν ότι είναι λάθος να χρησιμοποιείς το σώμα ενός κοριτσιού σαν πλατφόρμα του YouTube. Έτσι, δεν τους ασκήθηκε ποτέ δίωξη για τη βιντεογράφηση η οποία εμπίπτει στη νομοθεσία της εκδικητικής διακίνησης πορνογραφικού υλικού (revenge porn) κάτι που ζήτησαν ήδη μη κυβερνητικές οργανώσεις στη χώρα τους.

Ακόμη και αν θεωρήσουμε ότι η 19χρονη είναι ένας υποχθόνιος άνθρωπος που παγίδευσε ανυπεράσπιστα αγόρια προκαλώντας τους ηθική βλάβη, ας είμαστε απόλυτα ειλικρινείς: η κράτησή της και η επιμονή των Αρχών να συνεχίζουν να τη διαπομπεύουν στα ΜΜΕ, δεν στηρίζεται τόσο σε νομικά ερείσματα και στη σοβαρότητα της πράξης της. Είναι καθαρά μία ηθική δίωξη. Είναι μια νομιμοφανής έκφραση του «ας μην πήγαινε γυρεύοντας».

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *