Ενδυνάμωση  κρατικής υπόστασης Κυπριακής Δημοκρατίας και κρατικής υπόστασης της Ελληνικής Δημοκρατίας και όλων των εσωτερικών και εξωτερικών Συντελεστών Πανεθνικής Ισχύος κατέναντι της Τουρκίας

Το λιμάνι της Κερύνειας. Φωτογραφία Αρχείου, AΠΕ-ΜΠΕ

Του ΛΑΖΑΡΟΥ ΜΑΥΡΟΥ

ΚΑΙ ΤΟΥ εκπνέοντος 2018 η σημαντικότερη μας επιτυχία είναι η αποτυχία τους να «λύσουν» το Κυπριακό: Η αποφυγή της μέγιστης ζημιάς! Και είναι μάλιστα σπουδαιότερο αυτό το επίτευγμα επειδή κυβερνούν για δεύτερη αρξάμενη ήδη προεδρική πενταετία οι εγνωσμένης, ανέκαθεν εμμονής, συμβιβαστικότεροι και διαλλακτικότεροι και μετριοπαθέστεροι στις απαιτήσεις των Τούρκων για «λύση» Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Με επικεφαλής τον ισχυρότερο και ικανότερο κομματικά ηγέτη του «ΝΑΙ» στη «λύση Ανάν», κατά το Δημοψήφισμα του 2004, πρόεδρο τότε του ΔηΣυ και από το 2013 Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Νίκο Αναστασιάδη. Έχοντας, κιόλας, οι… Διζωνικότεροι και τις περισσότερες διακομματικά αριστερο-δεξιές έδρες στη βουλή.

ΚΑΘΩΣ ενός ακόμη έτους ετοιμάζεται ο αποχαιρετισμός και η ταυτόχρονη εορταστική υποδοχή του 2019, φυσιολογική είναι ετησίως η εναπόθεση των ελπίδων στο… νέο έτος. Για ό,τι καλύτερο στο συλλογικό μέλλον.

Φυσιολογική και η αποτίμηση του ετήσιου διαχρονικά λογαριασμού των μέχρι τούδε Κερδο-Ζημιών:

– Από πού ξεκίνησαν και προς τα πού προσανατόλισαν την πορεία και τις συλλογικές επιδιώξεις οι προπάπποι, οι παππούδες κι οι γονιοί;

– Πόσα πέτυχαν, άραγε, πού και πόσο και γιατί απέτυχαν;

– Ποιο ακριβώς είναι  το σημερινό συλλογικό κατάντημα, αφ’ ενός;

– Ή, εξ αντιθέτου, τι οχυρό απέμεινε, ικανό έως τώρα να διασώζει τον συλλογικό βίο, την φυσική κι εθνική παρουσία κι επιβίωση του Ελληνισμού στην πατρογονική Κύπρο;

ΕΚΠΝΕΕΙ πλέον και το 2018.

Ευτυχώς, χωρίς να έχει εκπνεύσει ακόμη και να καταστεί «Εκλιπούσα», όπως επιδιώκει η Τουρκία – Κατακτητής, η κρατική υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

– Την οποία υπερασπίζεται διαχρονικά, και με εκατόμβες ηρωικών θυσιών, από το 1963 -1964 και το 1974, και με την ψήφο του το 2004, και με την επιμονή, την υπομονή και την εγκαρτέρησή του, έως σήμερα, ο Ελληνισμός:

– Ως ύστατο οχυρό της ύπαρξης και της επιβίωσης του.

– Και ως βατήρα εξόρμησης των απελευθερωτικών του επιδιώξεων.

– Ως το πολυτιμότερο κεκτημένο του:

– Άξιο να διαφυλάσσεται ως κόρη οφθαλμού.

– Υπέρ του οποίου υπηρετούν ενσυνείδητα την ένοπλη στρατιωτική θητεία τους οι διαδοχικές γενιές κληρωτών, εφέδρων, εθνοφυλάκων στην Εθνική Φρουρά και στην ΕΛΔΥΚ.

– Και υπέρ του οποίου πιστεύουν (με απανωτές φευ διαψεύσεις και διαδοχικές ματαιώσεις) ότι εκλέγουν οι Έλληνες Κύπριοι τις διαδοχικές κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια τους.

ΓΕΓΟΝΟΣ  είναι ότι: Και στη διάρκεια του 2018 οι Τούρκοι Κατακτητές απέτυχαν να επιβάλουν τη «λύση» τους. Εκείνην της οποίας ο κύριος κορμός και «σκελετός» ήταν και είναι η παράδοση (SURRENDER) της κρατικής υπόστασης της Κύπρου στην Ισότιμη Τουρκική Συγκυριαρχία:

– ΕΚΕΙΝΗΝ που παραλίγο να τσεπώσουν 5 Ιουλίου 2017 στο Grans-Montana.

– ΕΚΕΙΝΗΝ που παραλίγο να τσεπώσουν με το «Σχέδιο Ανάν» το 2004. Και την προαπαιτούσαν με τις «Βολιδοσκοπήσεις Βάλτχαϊμ». Με το «Αμερικανο-Βρετανο-Καναδικό Σχέδιο». Με τους «Δείκτες Κουεγιάρ». Με τη «Δέσμη Ιδεών Γκάλι»…

– ΕΚΕΙΝΗΝ, ακριβώς, που με τον αιμοσταγή Αττίλα-1, απαίτησαν με το «Σχέδιο Γκιουνές» στη Γενεύη τον Αύγουστο του 1974 προτού εκτοξεύσουν 14-16.8.1974 τον ακόμη πιο αιμοβόρο Αττίλα-2…

ΣΑΦΩΣ θέλει, αυτή η υπενθύμιση, ν’ αναδείξει το κυριότερο που η στήλη αντιλαμβάνεται, ως σκυτάλη καθήκοντος, απ’ τους προγόνους, τους προπάππους, τους παππούδες, τους γονιούς. Για τα τέκνα και τους απογόνους. Ως πρωτεύον και πρώτιστο και μονολεκτικό: Την Αντίσταση.

ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ που πέρασαν, τα χρόνια που θα έρθουν, ένα έχουν σημαντικότερο:

– Την αέναη Αντίσταση απέναντι στην Τουρκία.

– Την αποτελεσματικότερη Εθνική Αντίσταση του Ελληνισμού απέναντι στους Τούρκους Κατακτητές και τις μεθοδεύσεις τους.

– Τηνενδυνάμωση της κρατικής υπόστασης της Κυπριακής Δημοκρατίας και της κρατικής υπόστασης της Ελληνικής Δημοκρατίας και όλων των εσωτερικών και εξωτερικών Συντελεστών Πανεθνικής Ισχύος κατέναντι της Τουρκίας.

Π Ρ Ο Β Λ Ε Ψ Ε Ι Σ των ημερών, ελπίδες, ευχολόγια, προσδοκίες, εκτιμήσεις, «αναγνώσεις», «αφηγήματα», «προφητείες» και όλα τα συναφή, επί τη υποδοχή του 2019, που είναι συνάμα και το περιεχόμενο κριτικής της ανέκαθεν πόλασελα κομματικής αρχομανίας, ένα και μόνο ερώτημα, το ζωτικότερο και κρισιμότερο αναδεικνύουν:

Π Ο Σ Ο  ισχυρότερος και σοφότερος και επιδεξιότερος και αποτελεσματικότερος στην αέναη Εθνική Αντίστασή του, δύναται να είναι, απέναντι στην Τουρκία, ο Ελληνισμός; Η Κυπριακή μας Δημοκρατία και το Ελλα-δικό μας κράτος;

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *