Επαναλαμβανόμενα εγκλήματα στην Κύπρο: Οι αθώοι πολίτες πληρώνουν πάντα το κόστος

ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΓΚΟΥΜΑ

Του Πανίκου Παναγιώτου  «Μπράβο, εσείς στην Κύπρο τα καταφέρατε και βγήκατε νωρίς από τα μνημόνια» έλεγαν σε συμπατριώτες μας ομογενείς αρκετοί Ελλαδίτες, ακόμα και άτομα που δεν είχαν ελληνική καταγωγή. Άλλωστε, το κυπριακό success story τo διαφήμιζε και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, παρόλο που στην Κύπρο, με τη συναίνεση της ηγεσίας της, εξαφανίστηκαν μέσα σε μια νύχτα οι αποταμιεύσεις χιλιάδων πολιτών.

Κι αφού κανένας από τους βασικούς υπεύθυνους αυτού του πρωτοφανούς εγκλήματος του 2013 δεν πλήρωσε για τις ευθύνες του (σ.σ. χάσαμε τη μισή Κύπρο από προδοσία και δεν δικάστηκε κανένας από τους πραγματικούς ενόχους), τώρα διαβάζουμε ξανά ότι αρμόδια πρόσωπα δηλώνουν ότι σε μια κυπριακή τράπεζα «οι καταθέσεις δεν είναι εγγυημένες». Αν αναζητήσουμε στην Google δηλώσεις και αναφορές για την Συνεργατική Τράπεζα, μεταξύ άλλων, θα βρούμε και μία τηλεοπτική συνέντευξη του προέδρου Αναστασιάδη, τον περασμένο Ιανουάριο, ο οποίος σχολιάζοντας φήμες για κούρεμα είχε τονίσει με έμφαση ότι «ο Συνεργατισμός έχει επαρκή κεφαλαιουχική ευρωστία που υπερβαίνει το 15%», προσθέτοντας μάλιστα ότι «από τα 11,5 δισεκατομμύρια ευρώ που είναι κατατεθειμένα σήμερα στον Συνεργατισμό, τα 10 δις ανήκουν σε καταθέτες κάτω των 100 χιλιάδων ευρώ και άρα είναι ασφαλισμένες».

Το χθεσινό πρωτοσέλιδο της μεγαλύτερης εφημερίδας στην Κύπρο «Ο Φιλελεύθερος» αναφέρει: «Έστειλαν τον κόσμο στα ταμεία», αποτυπώνοντας το κλίμα φόβου και ανασφάλειας που επικρατεί ξανά ανάμεσα σε χιλιάδες πολίτες. Ο μεγάλος μας ποιητής Κώστας Μόντης δεν μπορούσε να πιστέψει ότι η θάλασσα της Κερύνειας έφερε τον Τούρκο εισβολέα, γράφοντας ενδεικτικά: «Είναι δύσκολο να πιστέψω πως μάς τους έφερε η θάλασσα της Κερύνειας / είναι δύσκολο να πιστέψω πως μάς τους έφερε η αγαπημένη θάλασσα της Κερύνειας». Κι εμείς σήμερα είναι πολύ δύσκολο να πιστέψουμε πως ακόμα τούτος ο ματωμένος και ημικατεχόμενος τόπος, με τους ανθρώπους του πόνου, του ξεριζωμού, του μόχθου, της βιοπάλης, της ελπίδας, της δημιουργικότητας και της προσμονής εξακολουθεί να λεηλατείται και να πληρώνει για επαναλαμβανόμενα λάθη, για επαναλαμβανόμενα ψέματα, για επαναλαμβανόμενους εκβιασμούς, για επαναλαμβανόμενη αναξιοπιστία και για επαναλαμβανόμενα εγκλήματα. Όλο γίνονται «έρευνες σε βάθος», αλλά οι αθώοι πολίτες πληρώνουν πάντα το κόστος. Και δεν είναι μόνο το οικονομικό, αλλά είναι κάτι πολύ βαθύτερο που τρώει όνειρα και πολλές ζωές.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *