Επαναστάτης με αιτία!   Πόσο απέχει το μισοφέγγαρο από τη σβάστικα; Μόνο ογδόντα χρόνια!

Ο Μανώλης Γλέζος φωτογραφία Έθνος

Του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΣΙΜΙΛΛΗ

Ο Μανώλης Γλέζος έφυγε πλήρης αγωνιστικών και δημιουργικών ημερών. Mακάρι να ήταν περισσότερες – πάλι τέτοιες θα ήταν! Σίγουρα, δεν ήταν τυχαία μια τέτοια διαδρομή. Κάθε πράξη του ήταν απόλυτα συνειδητή.

  • Ο πρώτος απολογισμός, πλούσιος κι αυτός, με την αυτονόητη συναισθηματική φόρτιση, έγινε μέσα από τις αυθόρμητες πρώτες καταγραφές και τις ανακοινώσεις πολιτικών και ακαδημαϊκών φορέων.

Είναι εντυπωσιακό που, μαζί με τους πολύχρονους αγώνες του ενάντια στον φασισμό, για λευτεριά και δημοκρατία, τις πολλαπλές φυλακίσεις και τη σειρά τιμητικών βραβεύσεων, έγινε παράλληλα γνωστός και για τη μελέτη της ελληνικής γλώσσας και για την ιδιαίτερα επιτυχημένη δημαρχία της γενέτειράς του, στ΄Απεράθου της Νάξου. Κανένα ρόλο δεν τον κέρδισε σε εξαργύρωση του προηγούμενου, στη μακρά ενός σχεδόν αιώνα διαδρομή του. Μπορεί στην κάθε περίπτωση να συνέβαλλε η εκτίμηση της προσωπικότητάς του αλλά ο ίδιος ήταν τόσο ουσιαστικός στην επιτέλεση του καθενός νέου ρόλου του που τον δικαίωνε πλήρως.

Τιμάται από όλους ιδιαίτερα για το κατέβασμα της κατοχικής σβάστικας από την Ακρόπολη, μαζί με τον συναγωνιστή του Λάκη Σάντα – 18άρηδες και κάτι, με πάθος και αγωνιστικότητα.  Είναι γι΄αυτό που χαρακτηρίστηκε ο πρώτος παρτιζάνος της Ευρώπης! Το ίδιο πάθος και αγωνιστικότητα διατήρησε μέχρι τέλους… Το πέρασμα των δεκαετιών και η χρονική απόσταση «ασφαλείας» από εκείνη την ηρωϊκή  πράξη, «επιτρέπουν» (αλλά δεν δικαιολογούν) την εντελώς διαφορετική θεώρηση από ορισμένους κάποιων σύγχρονων πράξεων.

Είναι, θα πούνε, άλλες οι συνθήκες, άλλο το κλίμα που, ακόμα κι αν δεν είναι καλό, δεν πρέπει να το χαλάσουμε – επιζήμιοι οι αυθορμητισμοί και η ανωριμότητα των νέων… Πόσο απέχει το μισοφέγγαρο από τη σβάστικα; Μόνο ογδόντα χρόνια! Πριν λίγους μήνες (23 Σεπτεμβρίου 2019) ο Σενέρ Λεβέντ, ξεκινώντας από την ηρωϊκή δράση του Γλέζου και φτάνοντας στο σήμερα, διερωτήθηκε «τι πιο φυσιολογικό υπάρχει από το να αντιδρά ένας Ελληνοκύπριος νέος κατά εκείνων που κατέχουν τη μισή του πατρίδα τόσα χρόνια;»

Από τις λιγότερο γνωστές τιμές, σε αναγνώριση λιγότερο γνωστών υπηρεσιών του, το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών αναγόρευσε, στις 23 Ιανουαρίου 2008, τον Μανώλη Γλέζο επίτιμο διδάκτορα του Τμήματος Φιλολογίας. Μόλις πριν ένα χρόνο (14 Μαρτίου 2019) το Τμήμα Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος της Σχολής Θετικών Επιστημών τον τίμησε για τη διαρκή προσφορά του στην ανάδειξη του ρόλου και της σημασίας της Γεωλογίας και για την αδιάλειπτη δράση του σε θέματα προστασίας περιβάλλοντος.  Από τις πολλές συλλυπητήριες αναφορές στο άκουσμα του θανάτου του, σημειώνουμε εκείνη της Πρυτανείας: «Τιμούμε και δεν αποχαιρετούμε απλώς, ένα επίλεκτο μέλος και της ακαδημαϊκής μας κοινότητας, έναν μεγάλο αγωνιστή και δημοκράτη,  έναν σπουδαίο ‘Ανθρωπο, τον Μανώλη Γλέζο, έναν θρύλο της ιστορίας του νεότερου Ελληνισμού».

Τις τελευταίες μέρες έγινε αρκετά γνωστό μέσα από το διαδίκτυο αλλά είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστικό και γι΄αυτό το σημειώσουμε κι εδώ. Κατά την παρουσίαση ενός βιβλίου του τον Ιούνιο του 2017 εκμυστηρεύτηκε πως «… στις παραμονές των εκτελέσεων, στις παραμονές από κάθε μάχη, μαζευόμαστε και κουβεντιάζαμε. Και λέγαμε: Εάν εσύ ζεις, μη με ξεχάσεις. Εάν εσύ δε σε βρει το βόλι, όταν συναντάς τους ανθρώπους στο δρόμο, θα λες καλημέρα κι από μένα. Κι όταν πίνεις κρασί θα πίνεις κρασί κι από μένα. Κι όταν ακούς τον παφλασμό των κυμάτων, θα τον ακούς και για μένα. Κι όταν ακούς τον άνεμο, να περνάει μέσα από τα φύλλα, κι ακούς το θρόισμα του ανέμου, θα το ακούς και για μένα. Κι όταν χορεύεις, θα χορεύεις και για μένα! Μπορώ να ξεχάσω αυτόν τον κόσμο; Είναι δυνατόν;».

Ο Μανώλης Γλέζος δεν τους ξέχασε. Ούτε τώρα ο λαός θα τον ξεχάσει. Στην εξόδιο ακολουθία λίγοι μπορούσαν να είναι παρόντες, όπως καθορίζουν οι ποσοστώσεις του κορωνοϊού. Κι αν δεν βρεθείς στον τόπο του αποχαιρετισμού, μπορεί και να μη το συνειδητοποιείς. Μέχρι που να γραφούν κι άλλοι, λεπτομερέστεροι απολογισμοί – μια απάντηση στην έντονη απουσία ενός Επαναστάτη με αιτία, του πρώτου και τελευταίου παρτιζάνου!

      ——ktsimillis@cytanet.com.cy

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *