Επείγουσες εισηγήσεις προς την πολιτική ηγεσία για χειρισμό του Κυπριακού

ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΓΚΟΥΜΑ

Του Αντρέα Δημητρίου

Παρόλη τη μετριότητά μου, τολμώ, επειδή το θεωρώ καθήκον μου, να δημοσιεύσω τις σκέψεις μου για το πώς πρέπει να κινηθούμε άμεσα αυτή την περίοδο για το μέγα εθνικό μας θέμα.

Όπως είμαστε σήμερα, η Τουρκία θα μας σύρει, σταδιακά, όποτε θελήσει, σε όποιες συνομιλίες αποφασίσει. Μας έχουν για σίγουρους οι πλείστοι εμπλεκόμενοι παράγοντες. Ξέρουν τι θα αποφέρει η κάθε κίνησή τους. Με αυτόν τον τρόπο τα πράγματα αφήνονται στον χρόνο. Και συρόμεθα όπου οι άλλοι θέλουν και όποτε θέλουν.

Όποτε έλθει το «πλήρωμα» του χρόνου θα κλείσει και το Κυπριακό. Και θα κλείσει όπως θέλει από το 1963-64 η Τουρκία, η Αγγλία και οι ΗΠΑ. Η όποια αντίδρασή μας εκ των υστέρων αυτή τη φορά θα φέρει βαρύ τίμημα για την πλευρά μας.

Πώς λοιπόν να ενεργήσουμε τώρα; Δύο δρόμοι υπάρχουν. Πρέπει με θετικό τρόπο να αποφασίσουμε ποιον θα ακολουθήσουμε όλοι μαζί ενωμένοι. Το σταυροδρόμι που καθόμαστε και ο συνεχής διχασμός δεν οδηγούν πουθενά.

Ο πρώτος δρόμος: Είναι αυτός που μας καλεί να δεχτούμε αυτό που προωθείται ως λύση εδώ και χρόνια. Τη ΔΔΟ με όλα όσα θα περιλαμβάνει και με όλες τις μέχρι τώρα υποχωρήσεις μας. Να μελετήσουμε όλοι μαζί φιλικά και ειρηνικά κατά πόσο αυτή η λύση θα εξασφαλίζει σταθερότητα στην Κύπρο, θα έχει εχέγγυα για τον Κυπριακό Ελληνισμό για να συνεχίσει να επιβιώνει στην Κύπρο ή όχι. Να μελετήσουμε μήπως η Τουρκία αποφασίσει να υλοποιήσει τα μακροχρόνια σχέδιά της για την Κύπρο και εάν η λύση αυτή της αφήνει περιθώρια επιτυχίας στους στρατηγικούς της στόχους. Θυμίζω τον Νιχάτ Ερίμ και τον Αχμέτ Νταβούτογλου. Εδώ πρέπει να μελετηθεί η όλη πορεία και συμπεριφορά της Τουρκίας τα τελευταία 100 χρόνια. Η ειλικρινής συζήτηση μόνο καλά θα φέρει.

Ο δεύτερος δρόμος: Εάν κριθεί ότι η λύση που προωθείται μέχρι τώρα δεν θα είναι λειτουργική και θα μπορεί να ξαναπαραλύσει το κράτος, όπως το 1963-64, και εάν δεν θα παρέχει ασφάλεια για τους Έλληνες της Κύπρου, να δούμε τι να πράξουμε.

Πρέπει να μελετήσουμε σοβαρά, τότε, εάν θα αποδεχτούμε τα αποτελέσματα της μεγάλης προδοσίας ενάντια στην πατρίδα μας που με δόλιο τρόπο έφερε την Τουρκία στην Κύπρο. Έγινε κατοχική δύναμη ως αποτέλεσμα μακροχρόνιας δολιότητας και προδοσίας εις βάρος του λαού αυτής της χώρας.

Να χαράξουμε νέο δρόμο. Πώς αντιμετωπίζεται η όλη κατάσταση; Και σ’ αυτόν τον τρίτο δρόμο δεν μπορεί να μην περιλαμβάνεται η αληθινή αμυντική θωράκιση της Κύπρου και ένα νέο αληθινό αμυντικό δόγμα Κύπρου – Ελλάδος. Και με εμπλοκή και άλλων χωρών. Πρέπει να ξαναβάλουμε την Τουρκία στο στόχαστρο για να έχει κόστος. Να αναδείξουμε τη διαχρονική εγκληματική συμπεριφορά της Τουρκίας.

Τα πολύ καλά αποτελέσματα της τριμερούς προχθές στη Λευκωσία Κύπρου – Ελλάδος – Ισραήλ να επεκταθούν και για την επιβίωση του Κυπριακού Ελληνισμού. Πιστεύω ότι το ισχυρότατο Ισραήλ το θέλει αυτό. Δεν θα θέλει την Τουρκία επικυρίαρχο στην Κύπρο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Σίγουρα δεν είναι προς το δικό του εθνικό συμφέρον.

Για τη συζήτηση των πιο πάνω πρέπει να συμμετάσχουν όλοι οι πολιτικοί ηγέτες και οι πρώην ηγέτες κομμάτων τέως Πρόεδροι της Βουλής και όσοι κατά καιρούς έδωσαν ένα κομμάτι της ζωής τους στην πατρίδα. Πρέπει επίσης με κάποιον τρόπο αλλά αποτελεσματικό να συμμετάσχουν και οι ενεργοί πολίτες ανεξαρτήτως απόψεων.

Και υπάρχει η πιθανότητα μιας κοινά αποδεκτής πορείας.

Εάν όμως, παρ’ ελπίδα, δεν υπάρξει κοινή θέση των περισσοτέρων, να γίνει δημοψήφισμα με σαφείς ερωτήσεις προς ολόκληρο τον λαό μας. Και τα αποτελέσματα του οποίου να είναι δεσμευτικά σε όλους. Ο λαός, τότε, να μας βάλει στη σταθερή πορεία.

Η Ελλάδα πρέπει να συμμετάσχει σε όλη αυτή τη συζήτηση γιατί από την τύχη της Κύπρου θα εξαρτηθούν οι λύσεις των υπολοίπων εθνικών θεμάτων. Ούτε και δικαιούται να μένει ουδέτερη σε ένα τέτοιο σημαντικό θέμα όπως το Κυπριακό. Η ποιότητα της λύσης είναι και αυτή πολύ σοβαρή υπόθεση. Δεν είναι μόνο η ασφάλεια και τα στρατεύματα.

Με τον πιο πάνω τρόπο θα επέλθει ηρεμία μεταξύ μας και όλοι μαζί ενωμένοι θα κάνουμε τις προσπάθειες για το μέλλον της πατρίδας μας.

Να πάψουμε, τότε, όλοι να δίνουμε επίθετα ο ένας στον άλλο και να βοηθούμε στη διχόνοια. Να ενωθούμε όλοι για σωτηρία της Κύπρου μας.

Ο μέγας σκοπός δεν είναι η όποια λύση του Κυπριακού. Ο πρώτος και ιερός στόχος πρέπει να είναι η επιβίωση του Κυπριακού Ελληνισμού στα ιερά και αγιασμένα χώματα της Κύπρου. Οι Τούρκοι δεν απειλούνται με αφανισμό. Οι Έλληνες Κύπριοι απειλούμεθα άμεσα με μια κακή λύση.

Αυτή είναι η εισήγησή μου και παρακαλώ την πολιτική ηγεσία και ειδικά τον Πρόεδρο κ. Αναστασιάδη να την επεξεργαστούν και να την υλοποιήσουν. Ίσως είναι η μόνη οδός να ομονοήσουμε και να πορευτούμε όλοι μαζί γιατί η Τουρκία μας βλέπει όλους το ίδιο: Σαν ένα στόχο.

Πηγή: Philenews

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *