Επίκαιρα μηνύματα από μια μακρά διαδρομή… Η κατοχή και οι συνέπειές της συνιστούν ένα καίριο οικολογικό πρόβλημα που δεν μπορούμε να αποδεχτούμε ή να «συνηθίσουμε»!

Από εκδήλωση της Κίνησης «Save Akamas / Save Cyprus», με σκοπό την προστασία της φυσικής και πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Φωτογραφία philenews

Του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΣΙΜΙΛΛΗ

Είναι κάποιοι συνειρμοί που συχνά ενεργοποιούνται, νοσταλγικά. Βρήκαν και σήμερα μια ακόμα ευκαιρία, μετά από μια πορεία μηνών «με τα φώτα νυσταγμένα και βαριά». Όμως «είμαστε ακόμα ζωντανοί» και παλεύουμε όπως και τότε… Όλα τα χρώματα της Φύσης είναι όμορφα, μα πιο όμορφο είναι το πράσινο!

Μετράς 36 τα χρόνια από το ξεκίνημα. Αρχές του ΄86, Άης Κασσιανός, «Τεϊοποτείο η Πράσινη Γραμμή». Τσάϊ από βότανα και κάποιες σπιτικές πίττες. Κάθε Τρίτη απόγευμα, ανοιχτή διαδικασία, χωρίς ρόλους και αξιωματούχους. Οι Φίλοι του Ακάμα ξεκινούσαν μια μακρά και δύσκολη πορεία. «Να σώσουμε τον Ακάμα!». Μόλις είχε ξεπροβάλει η «κουφή» και δεν χρειαζόταν η κολοσυρμαθκιά της, γνώριμη από άλλες όμορφες περιοχές της Κύπρου που χάνονταν στο τσιμέντο… Στα βρετανικά γυμνάσια, ένα από τα αποικιοκρατικά κατάλοιπα στη μεταποικία της Ανατολικής Μεσογείου, βομβάρδιζαν τον Ακάμα από όπου μπορούσαν (στεριά, θάλασσα κι αέρα) μόνο(!) για 198 μέρες τον χρόνο. Τις υπόλοιπες έπρεπε να σβήνουμε τις πυρκαγιές… Να φτιαχτούν οι οικισμοί στην περιοχή, να στηριχτούν οι κάτοικοί τους και να προστατευτούν από την παραπληροφόρηση και τα (συνεχιζόμενα και σήμερα) καλοπιάσματα των επιχειρηματιών γης (στα κυπριακά, «ντιβέλοπερς») πως τους συμφέρει να τους ξεπουλήσουν τη γη τους… Αγροτουρισμός κι όχι παραλιακός τουρισμός, προστασία της ομορφιάς της περιοχής, να΄ναι ευχαριστημένοι οι άνθρωποι μα κι οι χελώνες κι οι φώκιες. Φτάνει πια η εκτός λογικής και μέτρου λατομική δραστηριότητα που κατατρώει βουνά και φαράγγια… Εκεί ήταν (και συνεχίζει) η Αντρολίκου, απέναντι είναι  ο Πενταδάκτυλος. Από το Τεϊοποτείο κρατάμε κι όμορφες μουσικές αναμνήσεις από βραδιές με την Κλέλια και τον Φίλιο αλλά και με ταξιδιώτες, την Αρλέτα, τον Νίκο Παπάζογλου, τον Ρος Ντέϊλι…

Το ιερατείο μάς «ευλόγισε» χαρακτηρίζοντάς μας «ανώμαλους, ναρκομανείς και παλιογυναίκες» επειδή είπαμε πως την κλοπή άμμου ούτε ο Θεός τη θέλει και δεν την ευλογεί!  Άλλοι μάς βάφτισαν πράκτορες των ξενοδόχων της Αγίας Νάπας, άλλοι πράκτορες των Εγγλέζων (πόσα να προλάβουμε!) κι ας χρειάστηκαν δεκαπέντε χρόνια δυναμικής κινητοποίησης του περιβαλλοντικού/οικολογικού κινήματος μέχρι που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη Χερσόνησο!  «Δικιά μας η Κερύνεια, δικός μας κι ο Ακάμας!». Τότε ήταν που μάς είπαν και εθνικιστές! Κάποιοι, μάλιστα, έμειναν κολλημένοι σε αυτή την ανοησία. Από την αρχή, πάντως, μάς βοήθησαν οι προστατευόμενοί μας: Είπαμε πως «όταν γνοιαζόμαστε για το ξερίζωμα της χλωρίδας και της πανίδας, μπορούμε να συμβιβαστούμε με το ξερίζωμα των ανθρώπων; Όταν παλεύουμε για το δικαίωμα των χελώνων να γεννούν εκεί που γεννήθηκαν και των πουλιών να ζουν και να πετούν σε ολόκληρη την Κύπρο, γιατί να μην το δικαιούνται και οι άνθρωποι;». Άλλωστε, η Κύπρος αποτελεί ένα ενιαίο οικοσύστημα…

Στον δρόμο γινόμαστε περισσότεροι και πιο δυνατοί. Με σεβασμό στην αυτονομία και με αποτελεσματικότητα στις κοινές δράσεις. Κι άλλες οργανώσεις ανέλαβαν ρόλους, παράλληλους και συμπληρωματικούς μέχρι που δημιουργήσαμε μια οικογένεια, την Ομοσπονδία Περιβαλλοντικών και Οικολογικών Οργανώσεων. Ιδιαίτερα χρήσιμη η εμπλοκή επιστημονικών οργανώσεων – κάποιοι είμαστε στην Ένωση Χημικών, άλλοι στο ΕΤΕΚ. Δεν είναι εύκολο να φτιάξεις μια μεγάλη οικογένεια αν δεν έχεις κοινό όραμα ακόμα κι ας το ατενίζει από άλλη γωνία ο καθένας, μα τα καταφέραμε!  Ήταν χρήσιμη η εμπλοκή και η εμπειρία των φυσιολατρικών οργανώσεων της προηγούμενης γενιάς. Ήταν ωσάν να παίρναμε από αυτές τη σκυτάλη τρέχοντας μαζί για αρκετά ακόμα χρόνια! Πάνε άλλα 30 και κάτι χρόνια. Στο μεταξύ, κάποιοι είδαμε την ανάγκη μιας πρόσθετης πολιτικής έκφρασης – 26 χρόνια πριν, γεννήθηκε το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών… Καταγράψαμε την κατοχή ως το πρώτο οικολογικό πρόβλημα του τόπου, μέσα στο Καταστατικό τόσο της Ομοσπονδίας όσο και του Κινήματος και τεκμηριωμένα την προβάλαμε στον ευρωπαϊκό χώρο των πρασίνων κομμάτων  που, παρά την αρχική τους αμηχανία, πήρανε το νόημα της δικής μας αγωνίας…

Από τον Ακάμα τρέχαμε στις «κυρίαρχες» βάσεις, στο Ακρωτήρι για τις κεραίες, στην Ξυλοφάγου για τα εγγλέζικα γυμνάσια στις σπηλιές της. Τώρα που ο σουλτάνος εξαγγέλλει (ξανά) την κατασκευή δεύτερου σταθμού πυρηνικής ενέργειας, έχει τη δική της σημασία η «λεπτομέρεια» πως ο αγώνας ενάντια στον σταθμό πυρηνικής ενέργειας στο Ακκουγιού ξεκίνησε από το Κίνημα Οικολόγων πριν 24 χρόνια! Η Κυπριακή Αντιπυρηνική Πλατφόρμα, συμβολικό το όνομά της μα και το μήνυμα για ένα κοινό αγώνα των Κυπρίων ενάντια στην απειλή στο περιβάλλον και τη ζωή, δημιουργήθηκε το 2015. Κι όταν πρόσφατα μάθαμε για την τουρκική στρατιωτική βάση στην Καρπασία, δυο βήματα δρόμος «Από τον Ακάμα ως το Καρπάσι – ένα ψευδοκράτος και δυο κυρίαρχες βάσεις», τα Κυπριακά κόμματα (έτσι επιμένουμε να τα λέμε), με εισήγηση των Οικολόγων, προχώρησαν σε κοινή ανακοίνωση διαμαρτυρίας…

Μέσα από την κυριακάτικη αυτή διαδρομή, με προκαθορισμένα όχι τα …χιλιόμετρα αλλά τον μέγιστο αριθμό λέξεων, θυμηθήκαμε κι άλλες πολλές κινητοποιήσεις: αμίαντος, μόλυβδος, βιομηχανική ρύπανση (και ασφαλτικά), γήπεδα γκολφ, θαλάσσια ρύπανση,  ανακύκλωση, ενεργειακά, κυκλοφοριακό, διατηρητέα και μη διατηρημένα, περιοχές ειδικού χαρακτήρα, πύργοι, γειτονιές και τοπική αυτοδιοίκηση, πολιτισμός, ποιότητα ζωής… Και πέρα από το συρματόπλεγμα, δημογραφική αλλοίωση, αλλαγή τοπωνυμίων, σύληση πολιτιστικών κι αρχαιολογικών χώρων και χώρων λατρείας. Κι ο απειλούμενος μόνιμος διαχωρισμός των Κυπρίων με βάση την καταγωγή και τη θρησκεία – αναμφισβήτητα ρατσιστικός κι ας εμφανίζεται διακοσμημένος!

Υπήρξαν επιτυχίες, κερδήθηκαν μικρές νίκες, γευτήκαμε μεγάλες απογοητεύσεις, έχουμε πολλά ακόμα να παλέψουμε. Αξιοποιούμε την ευρωπαϊκή εμπειρία και αναδεικνύουμε το κεκτημένο – για κατοχή δεν προβλέπει! Μακάρι κάποιες πτυχιακές/μεταπτυχιακές μελέτες να αναδείξουν και να αναλύσουν αυτή τη σημαντική πορεία, μια από τις λίγες κοινωνικές διεργασίες που δεν καθοδηγείται από ατομικό συμφέρον, κι έτσι θα συνεχίσει…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.