Επίσκεψη στο μεγαλοπρεπές σεράϊ… Οδοιπορικό ατεκμηρίωτης αισιοδοξίας

Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν στο Παλάτι του πλαισιωμένος από τους κόλακές του. Φωτογραφία ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΠΡΟΕΔΡΙΑ

Του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΣΙΜΙΛΛΗ

Το ταξίδι του Έλληνα Πρωθυπουργού στην Τουρκία έμοιαζε να είναι εκτός χρόνου και εκτός ρεαλιστικού πλαισίου.

Όπως ακριβώς και η προηγηθείσα επίσκεψη του σουλτάνου στην Ελλάδα πριν δεκατέσσερεις μήνες. Τώρα πια oı συνομιλίες σε αυτό το ψηλό επίπεδο δεν μπορούν να περιορίζονται στα θέματα χαμηλής πολιτικής όπως τα ονόμαζαν τα πρώτα χρόνια αυτού του λεγόμενου διαλόγου. Γιατί όσο χαμηλή κι αν είναι η πολιτική δεν μπορείς να μη βλέπεις πόσο χαμηλά πετούν τα τουρκικά αεροπλάνα με τις διαδοχικές παραβιάσεις στο Αιγαίο, ακόμα και την ώρα των κατά συνθήκη εναγκαλισμών των ηγετών από τις δυο όχθες του πελάγους.

  • Είναι δυνατόν να μην κουβεντιάστηκαν οι τουρκικές διεκδικήσεις, πέρα από την εκλογή των μουφτήδων στη Θράκη; O σουλτάνος ήταν σαφής: Να γίνει αυτό και τότε μόνο μπορεί να ανοίξει η Θεολογική Σχολή της Χάλκης.

Δεν αποκλείεται και να διαμαρτυρήθηκε για την «καταπάτηση» των δικαιωμάτων των μουσουλμάνων στη Δυτική Θράκη. Ποιος θα του πει για τα δικαιώματα των Ρωμιών της Πόλης τώρα που σχεδόν όλοι εκδιώχθηκαν – μερικές εκατοντάδες μπόρεσαν να παραμείνουν. Δεν χρειαζόταν να μιλήσουν για τις περιουσίες που, με άνεση, αποκτούν οι Τούρκοι υπήκοοι και τις επενδυτικές τους δραστηριότητες στην Ελλάδα.

Ποιος να μιλήσει για τις χαμένες περιουσίες των Ρωμιών που «βιάστηκαν να τις παρατήσουν και να φύγουν»; Θα βρεθεί κάποιος νεοέλληνας «ιστορικός» του προσεχούς μέλλοντος που τέτοια θα γράψει γι’ αυτούς, όπως έγινε για τους διασωθέντες της σφαγής της Σμύρνης. Να είπαν άραγε για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τουρκίας, να το ΄φερε η κουβέντα στο Ακκουγιού, τη Σινώπη και την πολύ κοντά στα ελληνοτουρκικά σύνορα Αδριανούπολη όπου ανεγείρονται ή προγραμματίζονται σταθμοί πυρηνικής ενέργειας, κατά παράβαση διεθνών συνθηκών όπου η Τουρκία δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος – όχι πως αν ήταν θα τις σεβόταν…

Μάλλον δεν θα μίλησαν για τους οκτώ Τούρκους αξιωματικούς των οποίων την έκδοση απαιτεί η Τουρκία, κατά παράβαση (κι εδώ) διεθνών συνθηκών. Είχε προηγηθεί λίγες ώρες νωρίτερα η ιδιαίτερα προσβλητική ενέργεια επικήρυξης των οκτώ,  € 700.000 ο καθένας. Κι αν λειτουργήσει το δόλωμα, θα στείλει ο σουλτάνος Ειδικές Δυνάμεις να παραλάβουν το «θήραμα»;  Όμως οι επικηρυχθέντες δεν κρύβονται σε σπηλιές, βρίσκονται υπό την ευθύνη της ελληνικής Κυβέρνησης. Περίμενε, άραγε, ο σουλτάνος καλωσορίζοντας τον Έλληνα Πρωθυπουργό πως θα τους είχε φέρει μαζί του στο πρωθυπουργικό αεροπλάνο για να πάρει μια επιταγή € 5.600.000;

  • Εκεί στο μεγαλοπρεπές σεράϊ του σουλτάνου, οι δυο συνομιλητές δεν το ΄κρυψαν πως μίλησαν αρκετά για το Κυπριακό. Αυτό δείχνει πως τουλάχιστον διέθεσαν χρόνο για παράλληλους μονολόγους.

Ο Έλληνας Πρωθυπουργός περιμένει εποικοδομητικές προτάσεις από την Τουρκία για το θέμα των εγγυήσεων, υπογραμμίζοντας την ανάγκη δημιουργίας ενός φυσιολογικού κράτους. Ο συνομιλητής του επανέλαβε τα περί πολιτικής ισότητας που θεωρεί ως εκ των ουκ άνευ.

Σ’ ένα όμως φυσιολογικό κράτος, είναι μεν αυτονόητη η συμμετοχή όλων των μικρών και μεγάλων κοινοτήτων και ομάδων, προέχει όμως η ισότητα των πολιτών, πέρα από τεχνητούς φραγμούς και διακρίσεις κάθε λογής. Είμαστε ή δεν είμαστε ενάντια στον ρατσισμό; Το ερώτημα δεν επευθύνεται στον σουλτάνο αλλά στους φιλειρηνικούς, προοδευτικούς, αντιρατσιστές κι αντιφασίστες…

Πολύ μαγική, πάντως, η σύμπτωση της συμφωνίας, λίγες ώρες μετά, για μια συνάντηση του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη. Ο τελευταίος, όπως δηλώνεται από τον εκπρόσωπό του, περιμένει περισσότερες πληροφορίες περί της χαλαρής και αποκεντρωμένης προσέγγισης του Προέδρου. Αν δεν πρόκειται να κερδίσει κάτι παραπάνω από ό,τι μέχρι τώρα, ξεχάστε το. Αν είναι να κερδίσει, θα το τσιμπήσει κι αυτό…

Από τη συζήτηση στη Βουλή των Ελλήνων για το Σκοπιανό (τώρα πια, Βορειομακεδονικό) σημειώσαμε, ανάμεσα σε άλλα και τούτο το «πειστικό» επιχείρημα:

  • «Να τελειώνουμε πια με αυτή την εκκρεμότητα». Μακάρι, συνειδητά ή υποσυνείδητα, να μην επεκταθεί και στο (πολύ διαφορετικό) Κυπριακό αυτή η «επιχειρηματολογία».

Αλλιώς διεκδικείς στη βάση του «να τελειώνουμε επιτέλους με την κατοχή» που αυτονόητα σημαίνει και με τις συνέπειές της…

 ktsimillis@cytanet.com.cy

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *