Επιστολή προς τον αξιότιμο Πρέσβη της Ρωσικής Ομοσπονδίας

Ο Ρώσος πρέσβης, κ. Οσάτσι. Φωτογραφία Φιλελεύθερος

 

Του ΜΑΡΙΟΥ ΠΟΥΛΛΙΚΚΑ

Αξιότιμε Πρέσβη της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Κυπριακή Δημοκρατία κύριε Στανισλάβ Οσάτσι,

Τολμώ να απευθυνθώ δημόσια προσωπικά σε εσάς, νιώθοντας τη σιγουριά πως θα εκλάβετε αυτή μου την κίνηση ως καλόπιστη και φιλική. Σας έχουμε γνωρίσει μέσα από τις δικές σας ανοικτές επιστολές προς το λαό της Κύπρου, στις οποίες εκφράζετε τη συμπαράσταση της Ρωσικής Ομοσπονδίας αλλά και εσάς προσωπικά, στον αγώνα του Κυπριακού λαού για δικαίωση. Είμαι σίγουρος πως και εσείς γνωρίζετε τη συμπάθεια του Κυπριακού λαού προς το Ρωσικό.

Αφορμή της επικοινωνίας μου αυτής, έδωσε η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός στο Αρτσάχ, η οποία πέραν του πλεονεκτήματος που φαίνεται να δίνει στην πλευρά των Αζέρων, επιτρέπει και την άμεση εμπλοκή της Τουρκίας στη διένεξη αυτή. Σε συνέχεια δηλαδή της νομιμοποίησης της συμμετοχής της Τουρκίας στις διαπραγματεύσεις για τη Συρία, η Ρωσία της παραχωρεί θέση στο τραπέζι των εμπλεκομένων πλευρών και στην περίπτωση αυτή.

Τα πιο πάνω μας προκαλούν ιδιαίτερη απογοήτευση, αφού δείχνει πως τελικά η επιθετικότητα και η επεκτατική πολιτική της Τουρκίας αποδίδει για αυτήν οφέλη. Το ίδιο έγινε και στη Λιβύη όπου η Τουρκία, παρόλη τη διεθνή κατακραυγή, συνέχισε φανερά να αποστέλλει οπλισμό και μισθοφόρους με έναν επιδεικτικό τρόπο που υποδηλώνει πρόθεση να εκτεθεί δημόσια. Με αυτήν την τακτική εκβιάζει για μια θέση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και από ότι φαίνεται το πετυχαίνει.

Και στις τρεις αυτές περιπτώσεις, η Ρωσία διαδραμάτισε κεντρικό ρόλο.

Η αγωνία για το μέλλον μας αξιότιμε κ. Πρέσβη είναι τεράστια. Παρακολουθούμε τη χλιαρή αντίδραση των μεγάλων δυνάμεων με απορία και η έλλειψη πραγματικής αντίδρασης ενάντια στην Τουρκική επιθετικότητα μας προκαλεί μεγάλη ανησυχία. Δεν είναι σε κανέναν κατανοητή η στάση της διεθνούς κοινότητας, αλλά και της Ρωσικής Ομοσπονδίας συγκεκριμένα, απέναντι στην ακραία συμπεριφορά της Τουρκίας, η οποία προκαλεί δυστυχία και πόνο σε εκατοντάδες χιλιάδες αθώων ανθρώπων.

Μοναδικό μέλημα όλων μας είναι να ζήσουμε σε συνθήκες Ελευθερίας, Ισότητας και Δημοκρατίας. Χωρίς φυλετικές ή θρησκευτικές διακρίσεις. Χωρίς διαχωρισμούς και υπερπρονόμια σε όσους πληθυσμούς η Τουρκία αποφασίσει πως είναι προς όφελος της να ενισχύσει εις βάρος των υπολοίπων. Η προσέγγιση αυτή εφαρμόστηκε στην Κύπρο από τη δεκαετία 1950-59, όταν ο λαός της Κύπρου δήλωσε μέσα από Δημοψήφισμα την θέληση του για απαλλαγή από το παράνομο αποικιοκρατικό καθεστώς της Βρετανίας και ένωση με την Ελλάδα. Είχαμε τη νομιμότητα να το κάνουμε βάσει της Χάρτας των Ηνωμένων Εθνών και είχαμε το Δημοκρατικό Δικαίωμα να το απαιτήσουμε όντας η συντριπτική πλειοψηφία στο νησί. Η Τουρκία, σε συνεργασία με τη Βρετανία, εφάρμοσε ένα πανούργο σχέδιο δημιουργίας δικοινοτικής αντιπαλότητας, στρέφοντας την προσοχή της διεθνούς κοινότητας μακριά από τις δικές της έκνομες διεκδικήσεις εις βάρος της λαϊκής κυριαρχίας.

Ένας λαός που θα έπρεπε να ζει υπό Δημοκρατικό πολίτευμα στο σύνολο του, έφτασε στο σημείο να συζητά την εφαρμογή ενός ρατσιστικού καθεστώτος τύπου Απαρτχάιντ ως αποτέλεσμα της ανοχής της διεθνούς κοινότητας στα εγκλήματα της Τουρκίας. Ο λαός χωρίστηκε σε Έλληνες και Τούρκους με ξεχωριστά πολιτικά δικαιώματα, σε ξεχωριστά εδάφη ως αποτέλεσμα της εισβολής και η υπό συζήτηση λύση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας θα επιφέρει μόνιμη βλάβη στη λαϊκή κυριαρχία εξισώνοντας το 18% με το 82%.

Ελπίζαμε τόσο πολύ στη δική σας στήριξη. Νιώθαμε πως σε αντίθεση με τις υπόλοιπες μεγάλες δυνάμεις, εσείς θα είχατε ως προτεραιότητα στις κινήσεις σας το δίκαιο σε επίπεδο πολιτών, σε ατομικό επίπεδο για τον καθένα μας. Η ιδεολογία της Ελευθερίας και της Ισότητας των Πολιτών είναι τρόπος ζωής στον κοινό μας πολιτισμό και εσείς με τη δύναμη που κατέχετε, αποτελούσατε για μας τη μοναδική ελπίδα.

Δεν ξέρω αν μπορώ να τελειώσω αυτή την επιστολή με κάποιο αισιόδοξο μήνυμα προς εσάς. Η λύπη μου για την εξέλιξη στο Αρτσάχ δεν με αφήνει να το κάνω. Η αγωνία για τους αδελφούς Αρμένιους συμβαδίζει με την αγωνία και για το δικό μας μέλλον.

Αν δεν σταθείτε εσείς απέναντι στο θηρίο που λέγεται Τουρκικός ιμπεριαλισμός, ποιος θα το κάνει;

Με σεβασμό στο πρόσωπο σας,

Μάριος Πουλλικκάς

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *