Εσείς οι υποψήφιοι, με πόσα ντεσιμπέλ κοιμάστε; Το «ακλόνητο» επιχείρημα κρύβεται στο ερώτημα: Μα (ακόμα) κατοικούν άνθρωποι σε αυτή την περιοχή;

Του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΣΙΜΙΛΛΗ

Aν οι δημοτικές εκλογές γίνουν στην ώρα τους, όλοι οι υποψήφιοι διαφόρων βαθμίδων θα πρέπει να τοποθετηθούν, καθαρά και με ειλικρίνεια, σε μια σειρά από θέματα που αφορούν στην πόλη τους.Ανάμεσα σ΄αυτά και τα θέματα οχληρίας, κάθε είδους οχληρίας. Μπορούν, άραγε, οι απαιτήσεις ψυχαγωγίας και το ακραία εκφραζόμενο επιχειρηματικό δαιμόνιο (κυριολεκτικά) να υπερισχύουν των δικαιωμάτων των κατοίκων σε μια περιοχή; Αν αναβληθούν οι εκλογές (επειδή έτσι φαίνεται να βολεύονται οι περισσότεροι), θα μείνει αναπάντητο το ερώτημα; Σίγουρα όχι αφού η συνήθης πρακτική με την εξέταση και συχνά αδειοδότηση οχληρών δραστηριοτήτων θα συνεχιστεί. Το ίδιο και η ανοχή ή και η αδυναμία αποτελεσματικού ελέγχου της συμμόρφωσης με τους όποιους όρους τίθενται στην κάθε περίπτωση. Αυτά θα πρέπει να τα θυμούνται οι δημότες όποτε κληθούν να ψηφίσουν για την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Ειδικότερα όσον αφορά στον θόρυβο –βασανιστικό τα βράδια όπου οι γείτονες, ιδιαίτερα οι εργαζόμενοι, διερωτώνται γιατί να αμφισβητείται ακόμα και η από δεκαετίες κατάκτηση του 8-8-8 (συγκινείται κανείς;).

Η πολυδιάσπαση αρμοδιοτήτων ανάμεσα σε (αν)αρμόδιους φορείς αποδεικνύεται καταστροφική. Κάποιες τροποποιήσεις στη νομοθεσία μετρούν την ταλαιπωρία σε ντεσιμπέλ (μονάδα μέτρησης του θορύβου), αλλά οι ψηφίζοντες δεν κατανοούν τι σημαίνουν οι αριθμοί τους οποίoυς σχολιάζουν και δίνουν τις εγκρίσεις. Σημειώνουμε πως ο δήμαρχος Λευκωσίας έδωσε από καιρό γραπτές οδηγίες να μην αδειοδοτούνται οχληρά υποστατικά σε αμιγώς οικιστικές περιοχές. Καλή αρχή κι ας άργησε… Αρκεί όμως αυτό; Μια μικτή περιοχή που εκτός από οικιστικές μονάδες στεγάζει και εμπορικές δραστηριότητες, αργά το απόγευμα-βραδάκι είναι ουσιαστικά αμιγώς οικιστική. Γιατί να μην εφαρμόζεται κι εκεί η ίδια αρχή; Κι όταν παγιωθεί μια κατάσταση, που στην πορεία «ανακαλύπτεις» πως είναι ιδιαίτερα οχληρή, διαπιστώνεις πως η μακρά και δαπανηρή νομική οδός δεν αποτελεί αποτελεσματικό εργαλείο…

Ένα πρόσφατο (15.8.2021) δημοσίευμα είναι ενδιαφέρον. Φαίνεται, λέει, πως οι διευκολύνσεις για εξωτερική εστίαση θα παραμείνουν και μετά την άρση των μέτρων για την πανδημία. Αυτό φοβούνται οι κάτοικοι που έχουν χάσει τον ύπνο τους με τη λειτουργία των χώρων εστίασης και αναψυχής, κάθε μέρα μέχρι τις 11 το βράδυ. Ούτε διαβούλευση έγινε με τους κατοίκους που σταδιακά αναγκάζονται να φύγουν μετά από δεκαετίες διαβίωσης στην περιοχή. Οι επιχειρηματίες έσωσαν τις επιχειρήσεις τους, μαζί και τη δυνατότητα για θέσεις εργασίας, αλλά οι κάτοικοι ταλαιπωρούνται. Το ζητούμενο είναι μια ισορροπία με ευθύνη του δήμου που οφείλει να γνοιάζεται για όλους.

Σαν πολύ κυπριακό μάς φαίνεται αυτό το σενάριο. Κι όμως, δεν είναι. Βρείτε τη διαφορά από τα δικά μας αναζητώντας την σαν σε μαγική εικόνα! Oι άνθρωποι, λέει, διαμαρτύρονται γιατί ούτε διαβούλευση έγινε για τη λειτουργία των κέντρων μέχρι τις 11 το βράδυ, και το διεκδικούν! Κι αυτοί την άλλη μέρα, ακόμα και με μια ώρα με το τρένο, στις 9 (το νωρίτερο) θα πάνε στη δουλειά. Το δημοσίευμα του Observer αναφέρεται στην περιοχή του Σόχο στο Λονδίνο, κεντρική περιοχή διασκέδασης. Μα υπάρχουν εκεί κάτοικοι; Nαι και αναμένουν πως μετά την πανδημία θα ηρεμήσουν κάπως τα πράγματα έστω κι αν φοβούνται για το αντίθετο. Εδώ, είμαστε σίγουροι πως θα επιστρέψουμε στη «φυσιολογική» οχληρή καθημερινότητα! Eδώ είναι Kύπρος, όχι και να κοιμηθούμε με τις κότες για χάρη «ιδιότροπων» γειτόνων… Πάντως ήταν και κάποιοι τυχεροί που λόγω των μέτρων ανακάλυψαν ξανά τον ύπνο σε συνθήκες γαλήνης…

Τα καλοκαίρια μας μπορεί να είναι μικρά, όχι όμως και οι νύχτες τους που προσφέρονται για βραδινή ψυχαγωγία μέχρι πολύ μετά τα μεσάνυχτα. Η υπαίθρια διασκέδαση προτιμάται ακόμα κι όταν δεν το απαιτούν οι κλιματικές συνθήκες.  Γιατί, όμως, να μένουν ξάγρυπνοι οι γείτονες που μόνη τους ευθύνη είναι πως πολύ παλιότερα επέλεξαν μια ήσυχη τότε γειτονιά για κατοικία τους; Πόσο δυνατή (και για πόσες ώρες) πρέπει να είναι η ένταση της μουσικής που αναγκάζει τους θαμώνες να προσθέτουν σε ηχορύπανση για να μπορέσουν να επικοινωνήσουν (αν μπορούν) μεταξύ τους; Θα πείτε, νηστικοί θα μείνουν οι άνθρωποι; Σίγουρα όχι, αυτή όμως η διαδικασία ολοκληρώνεται όχι πολλή ώρα μετά το κλείσιμο της κουζίνας στις 11. Αν πρόκειται για αδειούχο χώρο, είναι ώρα να τα μαζεύουν! Μένει μόνο η καταληκτική, θορυβώδης κι αυτή, «επικοινωνία» στον δρόμο κάτω από τα παράθυρα των σπιτιών. Οι γείτονες, αν δεν πλήρωσαν για διπλά τζάμια, ερμητικά κλειστά, και κλιματισμό και σε βραδινή λειτουργία, δεν χρειάζεται να ρωτήσουν ειδικό για τις αϋπνίες τους. Αυτοί οι άνθρωποι θα πάνε στη δουλειά νωρίς την άλλη μέρα, κάποιοι κτυπάνε κάρτα το πολύ στις 8 κι άλλων τα παιδιά πρέπει να είναι στην αυλή του σχολείου πριν χτυπήσει το κουδούνι. Κι όμως… Μόλις το προσωπικό κουζίνας βάλει τα τηγάνια και τα ταψιά για πλύσιμο, τότε το εστιατόριο συχνά μετατρέπεται σε χορευτικό κέντρο, με μικροφωνικές που τρελαίνουν τους γείτονες που «κακώς» επιμένουν να διαβιούν εκεί. Σε μια περίπτωση με πρόβλημα πολλαπλής οχληρίας, μερικοί δημοτικοί σύμβουλοι διερωτήθηκαν «καλά, μα ζούνε ακόμα εκεί κάτοικοι;». Προφανώς δεν είχε γίνει ειδική απογραφή πριν τοποθετηθούν υπέρ του «αδιαπραγμάτευτου» δικαιώματος οχληρίας (πιο σωστά οχλαγωγίας) των ζωηρών συμπολιτών μας, αδιαφορώντας για την ταλαιπωρία των περιοίκων. Ας ρωτούσαν, τουλάχιστον, στο λογιστήριο του αντίστοιχου δήμου πόσοι γείτονες-ιδιοκτήτες οικιστικών μονάδων πληρώνουν για συλλογή σκυβάλων και ιδιοκτησία…

Ας μας πούνε οι (όποιοι) αρμόδιοι τι σημαίνουν τα 60, τα 70 ή τα 80 ντεσιμπέλ. Και το άλλο, στα πόσα ντεσιμπέλ τους παίρνει ο ύπνος;

ktsimillis@cytanet.com.cy

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *