Εσπέν Μπαρθ Άιντα: Διαμεσολαβητής ή θεατής της Τουρκίας σε αρχαία τραγωδία;

FILE PHOTO. Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες με τον ειδικό σύμβουλο για το Κυπριακό Έσπεν Μπαρθ Άιντα. ΚΥΠΕ/ Κάτια Χριστοδούλου

Του Νίκου Αντωνιάδη
Ίσες αποστάσεις! Ο «βιαστής» και το «θύμα» στο ίδιο καζάνι. Όλοι «ευθύνονται»,   «όλοι ας αποφύγουν το παιχνίδι της επίρριψης ευθυνών».  Λίγο πολύ εγώ αυτό κατάλαβα να έχει κάνει ο κ. Άιντε κατά τη διάρκεια της  δίωρης ενημέρωσης του προς τα Πέντε Μόνιμα Μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Λόγια του «ανεξάρτητου»” μεσολαβητή που «παλεύει» για μια «δίκαιη» λύση.  Δηλαδή, για τον κ. Άιντε, αν η Νορβηγία ήταν υπό κατοχή και αυτός βουλευτής  (μιας και φημολογείται πως βαδίζει προς Νορβηγική Βουλή):

Α. Θα επέτρεπε σε κάποια τρίτη χώρα να έχει στρατεύματα στην Νορβηγία;

Β. Θα επέτρεπε σε κάποια τρίτη χώρα να εγγυάται την Νορβηγική γη και τους  πολίτες αυτής; 

Αν διακήρυττε προεκλογικά κάτι τέτοιο, είμαι βέβαιος πως εκτός από τη δική του  ψήφο δεν θα έπαιρνε δεύτερη ψήφο! (Σχεδόν) το ίδιο κι εδώ (εκτός από κάποιους  λίγους “κουζουλούς”, όπως εύστοχα τους αποκαλεί ο αγαπητός Μιχάλης Ιγνατίου).

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έκανε το αυτονόητο για το καλό όλων των Κυπρίων, να  ζήσουμε ειρηνικά, μακριά από στρατούς και εγγυήσεις, δίνοντας και υποχωρώντας  αρκετές φορές πριν από το αυτονόητο “όχι” του Μον Πελεράν. Και ο κ. Κοτζιάς,  επίσης έπραξε το πρέπον (σχετικό άρθρο) http://mignatiou.com/2017/07/o-nikos-kotzias-den-chriazete-efsima-ke-iroopiisi-kani-to-ortho-ke-to- prepon/ στηρίζοντας “αυτό” το αναφέρετο δικαίωμα του οποιουδήποτε  “φυσιολογικού κράτους” (λόγια του προϊσταμένου του κ. Άιντε, ΓΓ του ΟΗΕ, κ.  Γκουτέρες).

Η Τουρκία, ως εισβολέας και ως παράνομη “κάτοχος” του 34% της Κυπριακής γης τι  κινήσεις έκανε; Ο κλέφτης, ο βιαστής, η Τουρκία, τι έδωσε πίσω; Τι (άλλο)  θέλει από εμάς επιτέλους ο κ. Άιντε;  Από ότι ξέρω τουλάχιστον, “ο διαμεσολαβητής είναι το τρίτο μέρος που βοηθά στη  συναίνεση των μερών που έχουν τη διαφορά”. Και παρ’ όλο που στην περίπτωση της  Κύπρου θεωρώ πως θα έπρεπε διαχρονικά να (συνο)μιλάμε για κατηγορούμενο  (Τουρκία) και θύμα (Κύπρος), ακόμη και έτσι, ως μια ακόμη κίνηση καλής θέλησης  της πλευράς μας, έχω αυτή την απορία:

Αν λέγαμε ακόμη ένα “ναι”, ποιος ο λόγος ύπαρξης του κ. Άιντε ως  διαμεσολαβητή”; Αν λέγαμε ακόμη ένα (τελευταίο) “ναι” θα ονομάζονταν  συνομιλίες με διαμεσολαβητή τον κ. Άιντε ή μονόλογος της Τουρκίας σε αρχαία  τραγωδία, με τον κ. Άιντε θεατή και εμάς βωβούς κομπάρσους;

*Σύμβουλος Πολιτικού Μάρκετινγκ και Επικοινωνίας (Πολιτική Ανταγωνιστικότητα και Απόδοση) Μέλος του Αμερικανικού Συνδέσμου Πολιτικών Συμβούλων  (AAPC)https://www.linkedin.com/in/nicolaosantoniades/

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *