Εξακολουθούμε να κυνηγάμε σαν εχθρό το μόνο αντίδοτο που υπάρχει στο πρόβλημα: το πράσινο

Από εκδήλωση κατά της κοπής δέντρων στη Λευκωσία Philenews

Της ΤΩΝΙΑΣ ΣΤΑΥΡΙΝΟΥ

Όταν υπάρχουν δέντρα εκεί που φυτρώνουν σχέδια για ανέγερση επαύλεων και ξενοδοχείων, για διαπλάτυνση λεωφόρων, απρόσκοπτη πρόσβαση και οικονομική εκμετάλλευση παραλιών, ξέρουμε πάντα ποιος θα νικήσει.

Και δεν θα είναι το δέντρο. Το Τμήμα Δασών, το υπουργείο Περιβάλλοντος και κάθε τοπική δημοτική αρχή, από προστάτες έχουν γίνει ο φόβος κι ο τρόμος κάθε δέντρου από την ελεύθερη Αμμόχωστο μέχρι το Λατσί.

  • Το πρόσφατο περιστατικό, με την κοπή 78 δέντρων για να χτιστεί περίφραξη σχολείου, όμως, είχε τις συμβολικές του προεκτάσεις. Μιλάμε για σχολείο. Και μιλάμε για παιδιά που φτιάχνουν κολάζ από χαρτόνι και γκοφρέ χαρτί για τη γιορτή του δέντρου και αποστηθίζουν τυποποιημένες πληροφορίες για το οξυγόνο που μας δίνουν «οι πράσινοί μας φίλοι».

Κι ενώ τους ζαλίζουμε τον εγκέφαλο με την ανακύκλωση και το φαινόμενο του θερμοκηπίου, τα έχουμε να κοχλάζουν στους 40 βαθμούς, μέσα σε τάξεις τζαμαρίες, περικυκλωμένα από μπετόν, αλλά πάνω από όλα περιφραγμένα. Σαν κοτόπουλα σε ορνιθοτροφείο που μασάνε έτοιμη τροφή γνώσης για να γεννήσουν αύριο αυγά από χρυσάφι επενδυμένο στην ανάπτυξη γης.

Η εικόνα είναι καταθλιπτική και η προέκτασή της είναι μια μικρογραφία αυτού που ζούμε όλοι μέσα στις πόλεις μας, τα σπίτια μας, τις γειτονιές μας. Δεν έχουμε πουθενά να περπατήσουμε, να αναπνεύσουμε, να κολυμπήσουμε…

Το περιβάλλον μας είναι μολυσμένο. Όχι μόνο από τους ρύπους στην ατμόσφαιρα, τα σκουπίδια και τα λύματα. Είμαστε, πρωτίστως, μολυσμένοι από νοοτροπίες υπουργών που χαρακτηρίζουν «ενεργειακά ασύμφορη» την εγκατάσταση κλιματιστικών στα σχολεία, ενώ θα μπορούσαν εδώ και χρόνια με μικρές μετατροπές να τα αναβαθμίσουν ώστε να γίνουν πρότυπα εξοικονόμησης ενέργειας. Και το οξύμωρο είναι πως ένας από τους τρόπους για να γίνει αυτό, είναι και η δεντροφύτευση…

Ο ίδιος υπουργός, που πέρσι ήθελε να εξοικονομήσει χρόνο διδασκαλίας των εκπαιδευτικών, θέλοντάς τους «να κάθονται στην έδρα», αφήνει να χάνονται διδακτικές ώρες τις τελευταίες εβδομάδες κάθε σχολικής χρονιάς, από την αποχαύνωση που προκαλεί ο καύσωνας, ο ιδρώτας και η αποπνικτική ατμόσφαιρα μιας τάξης με 20-25 παιδιά επειδή «η ΑΗΚ δεν σηκώνει άλλο φορτίο». Προφανώς, αυτό δεν ισχύει για τις ενεργειακές ανάγκες των πύργων, των ξενοδοχείων και των Mall, το πρόβλημα εντοπίζεται μόνο στα σχολεία.

  • Η Κυπριακή Δημοκρατία με βάση τις ευρωπαϊκές της υποχρεώσεις οφείλει να αναβαθμίζει ενεργειακά το 3% τουλάχιστον των κτηρίων της κάθε χρόνο, απαντάει ο βουλευτής των Οικολόγων Χαράλαμπος Θεοπέμπτου, υποδεικνύοντας την ανάγκη για θερμομονώσεις, σωστές σκιάσεις και τοποθέτηση φωτοβολταϊκών.

Σε μια εποχή που συζητάμε για το επικείμενο τέλος του πλανήτη και σε μια περιοχή όπως η Μεσόγειος, που σύμφωνα με διεθνείς περιβαλλοντικές μελέτες βρίσκεται πρώτη στη λίστα των περιοχών που θα αντιμετωπίσουν την ερημοποίηση, με τη θερμοκρασία να ανεβαίνει κάθε χρόνο και τη σκόνη να έχει καλοκάτσει στην ατμόσφαιρα, εξακολουθούμε να κυνηγάμε σαν εχθρό το μόνο αντίδοτο που υπάρχει στο πρόβλημα: το πράσινο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *