Για να ξεπλύνει τα εγκλήματά της: Η Βρετανία, τα αποικιοκρατικά κατάλοιπα, οι κυπριακές ηγεσίες και  ο Μαυρίκιος

President Recep Tayyip Erdoğan met with Britain’s Queen Elizabeth at the Buckingham Palace. Photo via Turkish Presidency

Του ΠΑΝΙΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

Η αποχώρηση της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση θα έχει επιπτώσεις στην επιρροή της ως μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Σύμφωνα με διπλωματικούς κύκλους στην έδρα του Διεθνούς Οργανισμού, παρά το γεγονός ότι τις περισσότερες φορές συμπορευόταν με τις ΗΠΑ, εντούτοις σε κάποιο βαθμό δεν μπορούσε να «αποκοπεί» από την ενιαία στάση που καθοριζόταν από τις Βρυξέλλες.

Η Βρετανία «χειρίζεται» το ένα τρίτο περίπου των θεμάτων της ημερήσιας διάταξης του ΣΑ, ανάμεσά τους και το Κυπριακό. Η έξοδός της από την ΕΕ και η επαναδιαπραγμάτευση των εμπορικών σχέσεών της, διαμορφώνουν «νέο πεδίο» στην εξωτερική πολιτική της. Ενδεχομένως, λοιπόν, να παρατηρηθούν διαφοροποιήσεις σε σχέση με την στάση της στο ΣΑ. Για την Κύπρο όμως δεν αναμένεται αλλαγή, αφού η Βρετανία (είτε εντός είτε εκτός της ΕΕ) για δεκαετίες εφαρμόζει την τακτική του «διαίρει και βασίλευε», με πρωταρχικό σκοπό να ελέγχει το νησί για την προάσπιση των συμφερόντων της, μέσα από το διαχωρισμό και την αντιπαράθεση των δυο κοινοτήτων.

Την περασμένη Κυριακή, ήταν η επέτειος της ηρωικής θυσίας του Γρηγόρη Αυξεντίου, ο οποίος κάηκε ζωντανός στο κρησφύγετό του από τους Άγγλους αποικιοκράτες. Στην ουσία τίποτα δεν άλλαξε, γιατί συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν τον τόπο μας ως βρετανικό προτεκτοράτο. Κι όσο το Λονδίνο αφήνεται να μεταχειρίζεται την Κύπρο με αποικιοκρατικές πρακτικές, αυτόματα αποδυναμώνεται κάθε προοπτική να υπάρξει λειτουργική και σωστή λύση στο Κυπριακό προς όφελος των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων.

  • Ο ισχυρότερος σύμμαχος της τουρκικής κατοχής και του τουρκικού επεκτατισμού παραμένει η βρετανική πολιτική. Στις Βρυξέλλες και στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ δεν υπήρξε αντικυπριακή ενέργεια χωρίς την πρωτοβουλία ή την στήριξη των Βρετανών. Αλλά, δυστυχώς, βρίσκουν και τα κάνουν. Τεράστιες είναι οι ευθύνες των εκάστοτε ηγεσιών σε Λευκωσία και Αθήνα.

Στον Μαυρίκιο φαίνεται ότι έχουν ηγέτες με όραμα, αποφασιστικότητα και στρατηγική. Αντίθετα, στην Κύπρο δοξάζουν τη βασίλισσα Ελισάβετ, η οποία υπέγραφε για τον απαγχονισμό των Κυπρίων αγωνιστών της λευτεριάς. Μέχρι και το χρυσό κλειδί της ημικατεχόμενης Λευκωσίας τής απένειμαν κάποτε. Αν η βρετανική ηγεσία επιθυμεί να αποκαταστήσει την αξιοπρέπεια της χώρας της δεν αρκεί να δηλώνει ότι δεν διεκδικεί πια ρόλο εγγυήτριας δύναμης. Τα εγκλήματα που διέπραξε θα τα ξεπλύνει αν φροντίσει να εξαλειφθούν όλα τα αναχρονιστικά κατάλοιπα της αποικιοκρατίας και της τουρκικής κατοχής. Κατά αυτόν τον τρόπο, η Κύπρος και η Βρετανία θα μπορέσουν να γιορτάσουν το ξεκίνημα μιας πραγματικής φιλίας.

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *