Για το παραφύσει χαλαρoδιζωνικό κράτος… Ας αφήσουν τον  επί το θεαθήναι τοις ψηφοφόροις καβγά με τον Πρόεδρο όσοι επιμένουν πως με τη διζωνική θα αποφύγουμε τη διχοτόμηση!..

Το λιμάνι της Κερύνειας. Φωτογραφία Αρχείου, AΠΕ-ΜΠΕ

Του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΣΙΜΙΛΛΗ

Είναι αρετή η ειλικρίνεια για κάθε πολιτικό και κάθε άνθρωπο γενικότερα. Η ειλικρίνεια βέβαια εκφράζεται μέσα σε κάποιο πλαίσιο και σε συνάρτηση με τον ρόλο που, όχι κατά τύχη αλλά από λαϊκή εξουσιοδότηση, κατέχει το ειλικρινές άτομο. Δεν είναι η ίδια η ειλικρίνεια (πολύ βασική και αναγκαία) στις ανθρώπινες σχέσεις, την οικογένεια, την ομάδα με εκείνη των εκπροσώπων του λαού σε μια διεκδίκηση που άπτεται της επιβίωσης ολόκληρου του κράτους (όχι μέρους του) ενάντια στην ξένη στρατιωτική κατοχή και ευρύτερη απειλή.

Η διολίσθηση των συνθημάτων είναι εντυπωσιακή. Όλοι οι πρόσφυγες στα σπίτια τους. Όχι διχοτόμηση, όχι ομοσπονδία. Όχι στα τετελεσμένα της εισβολής. Μετά, περάσαμε στην εθελοντική επιστροφή των προσφύγων και την αποζημίωση των… μη εθελοντών προσφύγων. Έξω όλοι οι στρατοί, ανεξάρτητο νησί. Ακολούθησε το τρομερό σύνθημα-απειλή (φέρτε τον νου σας!) θέλετε να χάσουμε αυτά που έχουμε ή, ακόμα, τι θέλετε, να γρονθοκοπούμε την κατοχή;

Πορείες προς τις κατεχόμενες πόλεις και κοινότητες. Αμμόχωστος, Μόρφου, Κυθρέα. Δύσκολη μια πορεία προς την Καρπασία και πολύ περισσότερο την Κερύνεια. Τόσο μακριά και τόσο κοντά. Την Κερύνεια την κρύβει ο Πενταδάκτυλος με εκείνο το φασιστικό μισοφέγγαρο και την κατοχική περηφάνεια που το έχει ζωγραφίσει. Σε κάθε πορεία, η πολιτική ηγεσία και το ιερατείο δεσμεύονται πως θα αγωνιστούμε κ.λπ.

Στο μεταξύ, η κατοχική «επιτροπή αποζημιώσεων» έπιασε για τα καλά δουλειά κι αφού πλήρωσε, όσο πλήρωσε, κατά κύριο λόγο τους μη έχοντες ανάγκη, έριξε ρυθμούς. Τα δημοσιεύματα χαίρονταν για τη μείωση των αιτητών, που προφανώς θα μειώνονταν στο πέρασμα του χρόνου. Tο παλιό σύνθημα εκφυλίστηκε στο «όλοι οι πρόσφυγες στα προσφυγικά τους», εκεί που οι άνθρωποι (ξανα)ρίζωσαν ελπίζοντας αλλά και μετρώντας τις αναχωρήσεις. Πάρτε κι εσείς ένα κοτσιάνι, ώς πάρα τζιει…

  • Πού μας έφερε το πάρα τζιει; Το διζωνικό «μοντέλο» –κυπριακή ετερόφωτη ευρεσιτεχνία– άρχισε να περνά σε μαύρα γράμματα στα κείμενα των συγκλίσεων, με πολλά μπλε και κόκκινα να απεικονίζουν την επιμονή (στα επιμέρους) των δύο ηγετών, των δύο διαπραγματευτών, των δύο «κοινοταρχών». Στη διαδικασία δεν φαίνεται πια η Κυπριακή Δημοκρατία κι ας την ανέφεραν με σαφήνεια για πολλά χρόνια τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών. Η διεθνής κοινή γνώμη εμπέδωσε την εικόνα των «δύο ηγετών», η ντόπια κοινή γνώμη έχει κι αυτή εξοικειωθεί αγόγγυστα ενώ οι ξένοι διπλωμάτες υποβάλλουν στον Ακιντζί (λίγο πριν την απόλυσή του από τον σουλτάνο) τα σεβάσματά τους υπό το διαπεραστικό βλέμμα του επί τοίχου κρεμάμενου Κεμάλ Ατατούρκ.

Κι αφού πολλά διχοτομικά έχει δεκτεί η «πλευρά μας», διολισθαίνοντας κι αποδεχόμενη ένα-ένα τα αποτελέσματα της εισβολής σαν τετελεσμένα, διερωτάται ο Πρόεδρος (της Κυπριακής Δημοκρατίας) στον κυριακάτικο «Πολίτη»:

«… Πέστε μου πόσο ακόμα θα κοροϊδεύουμε τους Κερυνειώτες ότι θα έχουν τη δυνατότητα να επιστρέψουν ή ότι δεν θα μεταβληθεί προς το χειρότερο η κατάσταση…».

Το δεύτερο δεν το αμφισβητούμε αν συνεχίσουμε με την παρούσα πρακτική και κυρίως όταν προβάλλουμε το πρώτο. Με αυτή τη θέση εκλέχτηκαν δύο βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος στην επαρχία Κερύνειας; Ας το πούνε οι ίδιοι, ας το πούνε κι οι ψηφοφόροι τους…

  • Η περίπτωση θυμίζει έναν νομικό σύμβουλο που μας εκπροσωπεί και σπεύδει ενώπιον δικαστηρίου να διαλαλήσει ότι δεν υπάρχει περίπτωση να βρούμε το δίκιο μας. Αν γίνει κάτι τέτοιο, μάλλον θα αλλάξουμε τον δικηγόρο, μόνο που τώρα θα δυσκολευτούμε να βρούμε άλλο που να είναι διεκδικητικός. Κι αν είναι τώρα 44 χιλιάδες οι κατοικούντες στην Κερύνεια (οι περισσότεροι έποικοι και οι άλλοι Κύπριοι μεν, πλην καταπατητές «λόγω περίστασης»). Γιατί στο «φυσιολογικό κράτος» που θα φτιάξουμε (θα μείνουν άραγε «φυσιολογικά» και οι έποικοι;) να μην επιστρέψουν όσοι πολλοί Κερυνειώτες θέλουν – κι ας εκκρεμεί η φασιστική (αναπάντητη, τρία χρόνια τώρα) δήλωση Ακιντζί πως θα πρέπει να πέρνουν τα παιδιά τους σε τουρκικά σχολεία…

Κι άμα χαλαρώσει το παραφύσει κράτος, ποιος θα προστατεύει τους «παραφύσει» πολίτες του, αν το δεχτούν, όταν «το κεντρικό κράτος δεν θα μπορεί να επεμβαίνει στις αρμοδιότητες των πολιτειών»; Αυτά μάς θύμισε ο Πρόεδρος από το κοινό ανακοινωθέν του 2014. Ας αφήσουν λοιπόν τον επί το θεαθήναι τοις ψηφοφόροις καβγά με τον Πρόεδρο (της Κυπριακής Δημοκρατίας) όσοι επιμένουν πως με τη διζωνική θα αποφύγουμε τη διχοτόμηση…

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *