Γιατί δεν σημαίνει τίποτα η χθεσινή παράδοση των δύο μαχητικών F-35 στην Τουρκία του Ερντογάν

Τα αμερικανικά μαχητικά αεροπλάνα F-35. Φωτογραφία www.f35.com

Του Μιχάλη Ιγνατίου

Πριν από μερικούς μήνες, όλοι αυτοί οι «πάνσοφοι» αναλυτές που ασχολούνται σήμερα με το θέμα των μαχητικών αεροπλάνων F-35, που αγόρασε η Τουρκία από την Λόκχιντ Μάρτιν, δεν γνώριζαν καν ότι υπήρχαν.

Και εκ των υστέρων έρχονται να κάνουν και τους τιμητές, και να κρίνουν και τα ρεπορτάζ όλων όσων ασχολούνται με το θέμα, που τα χαρακτηρίζει η σοβαρότητα και η περισσή προσοχή. Αυτό που δεν περίμεναν ήταν ότι θα υπήρχε τόσο μεγάλη αντίδραση, μέσα στην ίδια την Αμερική, και από στελέχη του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, που ηγούνται του αγώνα να σταματήσει αυτή η πώληση, διότι κινδυνεύουν σοβαρά αμερικανικά απόρρητα μυστικά και η τεχνολογία της Αμερικής, για την οποία ξοδεύτηκαν δισεκατομμύρια δολάρια. 

Το θέμα έγινε γνωστό από τους ακτιβιστές των Hellenic Leaders (HALC), οι οποίοι σε συνεργασία με αρμενικές και εβραϊκές οργανώσεις έφεραν το θέμα στη πρώτη γραμμή, όταν αποφάσισαν να ξοδέψουν ένα σημαντικότατο ποσό για να δημοσιοποιήσουν το πρόβλημα μέσα από διαφήμιση στην εφημερίδα New York Times.

  • Από εκείνη τη διαφήμιση και από τη δράση των νεαρών στελεχών των παραπάνω οργανώσεων, κινητοποιήθηκαν αρχικά οι Ρεπουμπλικάνοι και στη συνέχεια οι Δημοκρατικοί πολιτικοί, για να ξεκινήσει η προσπάθεια να συνέλθει επιτέλους ο Ταγίπ Ερντογάν και να σταματήσει η Τουρκία την αντιαμερικανική και αντισημιτική πολιτική της.

Στο σημείο που έχουν φτάσει τα πράγματα, δεν χωράει πισωγύρισμα. Διότι η Τουρκία και ο Ταγίπ Ερντογάν, έχουν ξεπεράσει κάθε «κόκκινη γραμμή» και κάθε κανόνα του ΝΑΤΟ, στο οποίο συμμετέχουν μεν, αλλά στην ουσία υπονομεύουν με όλα τα μέσα εξυπηρετώντας τη Ρωσία και το Ιράν. Οι Έλληνες αναλυτές που καμώνονται πως τα γνωρίζουν όλα, δεν έχουν καταλάβει πως αυτή η υπόθεση δεν είναι μία αναλαμπή του «Ελληνικού Λόμπι». Πρόκειται για μία μαζική προσπάθεια, η οποία ξεκίνησε μεν από το HALC, αλλά αγκαλιάστηκε από το σύνολο της Ομογένειας και από το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων των ΗΠΑ, στην Ουάσιγκτον. Η ψηφοφορία στη Γερουσία τα λέει όλα. Μόνο 10 γερουσιαστές ψήφισαν υπέρ της Τουρκίας. Το ίδιο συνέβη και στη Βουλή. Η συντριπτική πλειοψηφία των Αμερικανών βουλευτών υποστήριξαν το νομοσχέδιο.

Σίγουρα, τον τελευταίο λόγο θα τον έχει η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ, η οποία είναι χωρισμένη στα δύο. Και στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ και στο Πεντάγωνο είναι έντονα εκνευρισμένοι με την Τουρκία και τον Ερντογάν. Θα προτιμούσαν χωρίς αμφιβολία να επιστρέψει στο δυτικό στρατόπεδο. Ας μην τρέφουμε αυταπάτες. Την θέλουν πίσω. Όπως τα παλιά καλά χρόνια. Αλλά και αυτοί λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο που είναι ο πρόεδρος της Τουρκίας. Για όσο μπορεί ακόμα τους παίζει στα δάκτυλα του ενός χεριού του.

  • Στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, οι τάσεις φαίνεται ότι είναι δύο: Κάποιοι επιθυμούν συνέχιση των προσπαθειών, άλλοι ετοιμάζονται για «μια ιστορικών διαστάσεων σύγκρουση» με την Άγκυρα. Πολιτική σύγκρουση εννοείται.
  • Στο Πεντάγωνο οι περισσότεροι δεν θέλουν να τραβήξουν άλλο το σχοινί περιμένοντας την επόμενη κίνηση του Ερντογάν. Αλλά έχουν ενώπιον τους και το μεγάλο δίλημμα. Εάν επιτρέψουν στον πρόεδρο της Τουρκίας να παραλάβει τους ρωσικούς S-400, πως θα δουν στα μάτια τους άλλους συμμάχους τους, οι οποίοι υποχρεώνονται να αγοράζουν αμερικανικό στρατιωτικό υλικό;

Επίσης: Πως μπορούν να πουν ναι σε ένα σύστημα που κατασκευάστηκε εναντίον του ΝΑΤΟ και το οποίο θα μπορούσε να είναι το αντίπαλο δέος για τα F-35; Οι κανόνες της Δυτικής Συμμαχίας δεν το επιτρέπουν. Και οι Αμερικανοί δεν μπορούν να παρανομήσουν, διότι θα φτύσουν στα μούτρα τους.

Η μάχη που δίνεται από την πλειοψηφία των γερουσιαστών και των βουλευτών, είναι πάνω απ’ όλα για τη Δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ζητούν απλά και αυτονόητα πράγματα:

  • Να τερματιστεί η σχέση της Τουρκίας με την Ρωσία και το Ιράν και να ακυρωθεί η αγορά του ρωσικού συστήματος S-400.
  • Να απελευθερωθούν οι Αμερικανοί υπήκοοι που βρίσκονται στις τουρκικές φυλακές.
  • Να γίνουν σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα των Τούρκων πολιτών και οι θρησκευτικές ελευθερίες.

Ζητούν και κάποια άλλα πράγματα οι Αμερικανοί νομοθέτες, που δεν δημοσιοποιήθηκαν ευρύτατα. Αποδέχονται ότι η Τουρκία αποτελεί απειλή για την Ελλάδα και ότι τα F-35 θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στο Αιγαίο και στην Κύπρο. Και προσπαθούν να καλύπτεται και αυτή η πιθανότητα, ώστε να μην μπορεί να τα χρησιμοποιήσει η Τουρκία εναντίον της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Δεν σημαίνει τίποτα, λοιπόν, η χθεσινή παράδοση των F-35 στην Τουρκία. Και ας μην βιάζονται οι ανόητοι αναλυτές στην Ελλάδα. Τούτη η ιστορία έχει «πολύ ψωμί» που λένε και στο χωριό του.

Αντίθετα απ’ ότι πιστεύουν, η ιστορία των F-35 εξελίσσεται σε ένα μεγάλο εκβιασμό των Αμερικανών στον ισλαμιστή πρόεδρό της Τουρκίας… Εδώ είμαστε και θα τα ξαναπούμε.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *