Η ανάγκη για διαφάνεια, ο πολυκερματισμός στον πλανήτη και η μάχη για την ανακάλυψη φαρμάκων και εμβολίων

ΣΚΙΤΣΟ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΓΚΟΥΜΑ

Του ΠΑΝΙΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

Η πανδημία δεν θα αφήσει πίσω της μόνο εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς, αλλά πολλά ανεξίτηλα σημάδια και διαρκή τραύματα σε ανθρώπους και κοινωνίες. Το εύρος και το βάθος των συνεπειών θα διαφέρουν από χώρα σε χώρα ανάλογα με τη διαχείριση της κατάστασης.

Για πρώτη φορά όμως, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, αποδείχθηκε ότι ολόκληρη η ανθρωπότητα είναι ευάλωτη και εκτεθειμένη ακόμα και σε μια επίθεση από έναν αόρατο εχθρό, όχι και τόσο άγνωστο επειδή ανήκει σε μια κατηγορία κορωνοϊών που μελετάται από τους επιστήμονες για δεκαετίες.

Ένας ιός λοιπόν, που, ενδεχομένως να προήλθε από νυχτερίδα ή παγκολίνο γονάτισε υπερδυνάμεις και διέλυσε μύθους περί άτρωτων χωρών με δημοκρατικά πολιτεύματα ή με αυταρχικά καθεστώτα. Δεν χρειάστηκε να εκτοξευτούν πυρηνικοί πύραυλοι και ούτε να επιβληθούν εμπορικοί αποκλεισμοί.

Αν και η τεχνολογία, ο τουρισμός και το εμπόριο εξάλειψαν αποστάσεις, η επίθεση του κορωνοϊού ανέδειξε επίσης τη γύμνια και την αποσύνθεση του διεθνούς συστήματος.

Σε πολλά κράτη, ο χρόνος και ο τρόπος αντιμετώπισης της πανδημίας επηρεάστηκε καταλυτικά από ποικιλόμορφα συμφέροντα και λανθασμένες πολιτικές πρακτικές, με αποτέλεσμα να χάνονται χιλιάδες ζωές που θα μπορούσαν να σωθούν. Είναι δύσκολο να εκτιμηθεί από τώρα ποιες θα είναι οι μετέπειτα επιπτώσεις λόγω συγκάλυψης της αλήθειας ή εγκληματικής ανετοιμότητας.

Στο τέλος της ημέρας, ο φρικτός αριθμός των θανάτων (ειδικά στις Ηνωμένες Πολιτείες), οι αγωνιώδεις στιγμές που βίωσαν οι ασθενούντες, οι τρομερές ελλείψεις των συστημάτων υγείας, η εμπειρία της κοινωνικής αποστασιοποίησης και της καραντίνας, η χειρότερη οικονομική κρίση στη σύγχρονη ιστορία, όλα αυτά και πολλά άλλα, δεν θα αφήσουν τον κόσμο χωρίς σκέψη και προβληματισμό για την επόμενη μέρα.

Θα είναι πλέον καθήκον και υποχρέωση των πολιτών της κάθε χώρας να αναμετρηθούν με πρόσωπα και γεγονότα που μπορεί να έχουν μεγάλες ευθύνες για τη διόγκωση της πανδημίας και για την αργοπορημένη αντίδραση σε μια επαπειλούμενη λαίλαπα. Πρώτη χώρα που θα πρέπει να αναγκαστεί από τους δικούς της πολίτες και από διεθνείς οργανισμούς για να «λογοδοτήσει» προς όφελος της διαφάνειας και της επιστήμης είναι η Κίνα, με πρωταρχικό μέλημα να προληφθούν χειρότερα κακά στο μέλλον.

Κάποια στιγμή, η πανδημία θα είναι παρελθόν, αλλά αλίμονο αν ο κόσμος αδιαφορήσει και αγνοήσει αιτίες και λόγους που ευθύνονται για το ξεκίνημα, τη δράση και την εξάπλωση του κορωνοϊού στον πλανήτη. Τότε, όχι μόνο θα είναι καταδικασμένος να ξαναζήσει χειρότερες καταστάσεις, αλλά θα πλησιάσει περισσότερο προς τον αφανισμό.

Και η πανδημία του κορωνοϊού δεν είναι μια αυτόνομη περίπτωση παθογενετικού παράγοντα. Συνδέεται με μια σειρά ζητημάτων που αφορούν την αποτυχημένη μορφή της παγκόσμιας διακυβέρνησης, καθώς και όλο το φάσμα των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής και της καταστροφής των οικοσυστημάτων.

Επιπλέον, συνδέεται με την ανάγκη να δημιουργηθούν ισχυρά δημόσια συστήματα υγείας και σωστές υποδομές για καλύτερες συνθήκες ζωής, ειδικά για τις ευάλωτες ομάδες, όπως και με την προσπάθεια σμίκρυνσης των τεράστιων οικονομικών ανισοτήτων. Ο κορωνοϊός απέδειξε πόσο αλληλένδετος είναι ο κόσμος, αλλά συνάμα ανέδειξε και τις διαστάσεις του πολυκερματισμού στον πλανήτη.

Μπορεί να έκλεισαν τα σύνορα, αλλά για να φτάσει το πικρό τέλος αυτής της πανδημίας και να αναπνεύσει η ανθρωπότητα χρειάζεται να υπάρξει συγκροτημένη συνεργασία της παγκόσμιας κοινότητας. Και οι πρώτοι που καλούνται να ανοίξουν αυτό το δρόμο είναι οι επιστήμονες, δίνοντας τη μάχη για την ανακάλυψη φαρμάκων και εμβολίων.

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *